سلام
بعضی ها می گویند ما ایرانی هستیم باید فارسی صحبت کنیم. چرا بگوییم "سلام" که کلمه عربی است؟ فارسی بگوییم: درود.
اصل این مساله که زدودن الفاظ و یا فرهنگ غیرمتعارف و غیربومی کار درستی است به جای خود.
اما
بعضی کلمات هستند که جایگزین ندارند مثل بعضی اصطلاحات علمی و هنری و ورزشی...
بعضی کلمات هستند که درون فرهنگ دیگر جذب شده و جزیی از ادبیات آن شده اند
به خصوص در بین کشورهایی که با هم همسایه و هم مرز هستند
مثلا کلماتی مثل کالسکه و استکان و... که به طور روزمره به کار میبریم از زبان روسی میان ما رسوخ پیدا کرده است. روس ها هم کلمه چمدان را که در واقع جامه دان بوده از ما یاد گرفته و به کار می بندند.
کلمه چاپ ظاهرا از زبان ترکی آمده است. عربها هم اغلب حرف چ را به کار می برند در حالی که پیش تر گفته می شد و می شود که چهار حرف گ چ پ ژ در زبان عربی نیست اما این همسایگی با فارس ها باعث شد آنها لااقل در کشور عراق از حرف چ استفاده کنند. و....
ما با اعراب به دلایلی لغات مشترک فراوانی داریم. یک دلیلش اشتراک در نوشتار حروف است. هر کلمه ای را فارسی یا عربی بخواهیم بنویسیم از حروف مشترک استفاده می کنیم و این موضوع سبب اشتراک در کلمات نیز شده است.
نکته دیگر این است که از شش قرن پیش از میلاد، مناطق بین النهرین و بابل و... جزو ایران بود. ایران فقط مخصوص فارس زبانها نیست. الان هم اعراب خوزستان و ترک های آذربایجان و ترکمان ها ... زبان رایج خودشان را دارند و البته جزو با افتخارترین اقوام ایرانی هستند.
سلام یک واژه عربی - فارسی است که معادل فارسی آن درود نیست. درود معادل واژه مرحبا در عربی به شمار می آید. خود واژه درود هم از زبان هند و اروپایی به ادبیات فارسی راه پیدا کرده است.
سلام از آن دست واژگانی است که به خاطر معنای ژرف و زیبایش در ادبیات فارسی جا باز کرد و ماندگار شد. این مساله مربوط به زمان اسلام نیست و پیش از ظهور اسلام نیز کاربرد واژه سلام در ایران متداول بود. مثل کلمه یلدا که واژه ای عربی است (لم یلد و لم یولد) که قرنها پیش از ظهور اسلام در شب زایش خورشید در بین ایرانیان مرسوم گردید و دیگر معادلی پیدا نکرد.
در عین ضرورت پاسداشت زبان فارسی البته نباید از ارتقای سطح غنای آن برحذر ماند.
دوستانی که به بهانه فارسی گرایی و عربی زدایی از کلمه "سلام" اجتناب ورزیده و ژست روشنفکری می گیرند بعضا غافلند که رجوع به فرهنگ ایران باستان منحصر به حذف واژه سلام نیست. به طور نمونه در تاریخ ویل دورانت ذکر شده که در ایران باستان، حجاب جزو پوشش رسمی زنان با شخصیت و نجیب بوده و اگر کسی حجاب نداشت مشخص می شد که کنیز و در شمار بردگان و طبقات فرو دست جامعه است. اگر می خواهید به فرهنگ ملی برگردید مرد باشید و از وقار و پوشش و ادب و موسیقی و غیرت و معماری و بیگانه ستیزی و... ایران کهن نیز استقبال کنید.
