پیش و پس!

 

آقای رییسی فرمودند مردم پیشرفتها را هم ببینند.

حرف درستی است اما خواهشا مسئولان پس رفت ها را هم ببینند. سفره مردم کوچک ترشده، مستأجرها توی سرشان می زنند، بانکها نفعی به مردم نمی رسانند و...

راستی چند روز پیش به سرم زد بروم سراغ کالا برگ یارانه ای، به جای پول نقد، سبد مورد تأکید دولت را دریافت کنم. هیچ کدام از فروشگاههای بزرگ و زنجیره ای کلان شهر قم، کالاهای اصلی سبد تعیینی دولت را در بساط نداشتند. چند کالای موجود هم به قیمتی عرضه میشد که در فروشگاههای دیگر با مبلغی نازل تر قابل تهیه است.

در کمال تأسف

 

خانمها از گرانی چادر گله دارند. گرانی کاغذ هم داد همه را درآورده و در نمایشگاه اخیر کتاب مورد اشاره رهبری نیز قرار گرفته است. فرهنگ مطالعه در حال آسیب دیدن است.

انقلاب اسلامی مبتنی بر فرهنگ است و قوام آن نیز بر همین امر استوار خواهد بود. چادر و کاغذ دو عنصر فرهنگی و مبنایی استمرار نظام دینی هستند که بعد از گذشت بیش از چهار دهه همچنان کالایی گران و وابسته به بیگانه به شمار می آیند.

از شما بعید است پدرجان!

 

آیت الله علوی بروجردی در توییت اخیر خود اینگونه نوشت:

"اساتید کاردان را از دانشگاهها اخراج نکنید! دانشجوها را از دست ندهید! این خبر خجالت آور است که در سال گذشته، نزدیک به ده هزار پزشک متخصص مهاجرت کرده اند. چرا با تنگ نظری با این افراد برخورد میکنید؟ اگر بخواهیم اقتصاد و سایر امور را اصلاح کنیم به این متخصصان نیاز داریم."

من کلا خوشم می آید از اینکه علما و طیف حوزوی ولو آن قشر که در سالهای مبارزه با رژیم ستمشاهی مهر سکوت بر لب داشتند، حالا زبان به گلایه و نقد امور بگشایند. مردم دوست دارند دردهایهایشان را از زبان روحانیت بشنوند اما خدایی اش خوب است کمی در بیان مستدل حرفها دقت داشته باشیم.

بر فرض صحت این ادعا یعنی اخراج اساتید کاردان و از دست دادن دانشجوها و مهاجرت ده هزار پزشک متخصص! خدمت شما عارضم که پزشکان معمولا دیگر دانشجو به حساب نمی آیند و اغلبشان کرسی تدریس و استادی هم ندارند و خروج آنها از کشور به بیان همکاران و همفکرانشان در سازمان نظام پزشکی ربطی به تنگ نظری های سیاسی نداشته و از باب کسب درآمد بیشتر بوده است. ما هم از این اتفاق خرسند نیستیم اما اصلاح اقتصاد ارتباط چندانی با رشته پزشکی و متخصصان مربوطه ندارد.

از حضرات انتظار می رود قبل از انتشار هر متنی نسبت به پیوستگی موضوعی عبارات دقت بیشتری نشان دهند.

چنانچه بی عدالتی وجود داشته باشد!

 

"رئیس‌جمهور با بیان اینکه دولت مردمی با هرگونه رویه تبعیض‌آمیز مخالف است، وزیر اقتصاد و رئیس‌کل بانک مرکزی را مامور کرد چنانچه آیین‌نامه‌ای وجود دارد که برای کارکنان بانک‌ها تسهیلات ویژه در نظر گرفته، اصلاح شود."

 

این خبر، بالاترین سطح واکنش رییس دولت مردمی پیرامون خبر اعطای 164 هزار میلیارد تومان تسهیلات به کارکنان بانکها بود.

آن موقعی که دستور مستقیم برای برخورد با حقوقهای نجومی صادر شد چه اتفاقی رخ داد و یقه چه کسی گرفته شد که حالا با عبارت "چنانچه آیین نامه ای وجود دارد ..." اتفاق خاصی در دفاع از حقوق مردم و مبارزه با بی عدالتی رخ بدهد؟

جهت اطلاع آقای رییسی عارضم که سخاوتمندی بانکها در قبال کارکنانشان که وجهی از وجوه تبعیض قانونی و شکاف رسمی طبقاتی در جامعه اسلامی است در حالی صورت می گیرد که شعبات قارچ گونه بانکها اموال مردم را به لطایف الحیلی جذب نموده و در خدمت سرمایه داران قرار می دهند اما وقتی یک شهروند معمولی برای رفع نیاز متعارف خود وام اندکی هم تقاضا می کند به در بسته برخورد کرده و با تحقیر رانده می شود. عارضم خدمت آقای رییسی که این رویه ضد عدالت بانکها که مورد سکوت دولتها قرار داشته علاوه بر معضلاتی چون تبعیض و شکاف طبقاتی و تقویت نظام فکری سرمایه سالاری، باعث رواج نزول خواری گردیده و زندگی بسیاری از مردم سطوح مختلف جامعه را به آتش کشیده است.

اعتراض، عامل اتحاد!

 

حافظه من ضعیف شده یادم نیست مرحوم آیت الله یزدی بود یا آیت الله شاهرودی یکبار در گلایه از عملکرد زیر مجموعه خود عبارتی با این مضمون به کار برد که خوب نیست در جریان برگزاری یک دادگاه هم شاکی ناراضی بیرون بیاید هم متشاکی عنه و هم قاضی!

مرحوم گل آقا هم زیرش نوشت: و هم قاضی القضات!

مطلبی خواندم از جناب رییس مجلس که همصدا با سایر منتقدان خودروی تولید داخل فرمود: "قطعه‌ساز و خودروساز تا مصرف کننده و دولت از تولید خودرو ناراضی‌اند..."

از آنجا که باید هر اتفاقی را به فال نیک گرفت و در حسن وقوع افعال، خوش گمان بود به نظر، خود این موضوع یعنی تولید خودروهای مرگ بار و بی کیفیت میتواند وجه مثبتی هم داشته باشد. به هر حال نباید از نیمه پر لیوان غافل شد. همواره یکی از تهدیدهای اجتماعی و فرهنگی و سیاسی جامعه ما ایجاد دو قطبی بوده که ممکن است حتی منجر به گسست و تقابل و جنگ داخلی شود. مشابهش را که در سوریه و... دیده اید.

از این رو باید هر عنصری که میتواند عامل ایجاد وحدت بین مردم و حتی مسئولان باشد را قدر دانست و نهایت استفاده را از آن در راه تقویت ثبات اجتماعی تحصیل نمود.

الان وضعیت بغرنج خودروسازی یک فرصت استثنایی برای مانور وحدت ملی و بالتبع نشاندن خار در چشم دشمنان کور دل است. کمتر پیش می آید در مساله ای همه آحاد ملت و دولت با هم یکصدا و هم نظر باشند.

همانطور که آقای قالیباف هم افاضه فرمودند از خود تولیدکننده تا مصرف کننده و حتی زمامداران امور از این وضعیت ناراضی اند. و جالب آنکه مجموعه این اعتراضها و گلایه ها هم هیچگاه راه به جایی نبرده است. ببینید اگر خدای ناکرده اصلاحات و تغییراتی در صنعت خودروسازی رخ بدهد ممکن است رضایت یک عده جلب شده اما یک عده دیگر همچنان ناراضی باقی بمانند که این موضوع خودش منجر به ایجاد دوقطبی در جامعه میشود. اما وقتی هیچ کس به روی مبارکش نیاورد و خودروسازها همچنان با تولید خودروهای بی کیفیت، داد ملت و دولت را در بیاورند وحدت در جامعه حکمفرما بوده و یکصدایی و یکرنگی همچنان پایدار خواهد ماند.

بانک با تانک از زندگی شما رد میشود

 

وقتی صحبت از افزایش یارانه ملت، یا ورود دولت برای حل مشکل مسکن و سرمایه گذاری در امور مرتبط با عمران مملکت میشود فورا یک عده زبان می گشایند که این کارها باعث تورم زایی در کشور خواهد شد اما جالب است بدانید بر اساس آمارهای رسمی، بانکهای کشور به کارکنان خود 164 هزار میلیارد تومان تسهیلات داده اند! سایر خدمات و هزینه های جاری بانکها هم بماند. واقعا باید برایمان سوال پیش بیاید نسبت خدمات و کارکرد بانکها با اهداف انقلاب اسلامی چیست؟ 

از بحث ربوی بودن یا نبودن بانکها و فتواهای مکرر و نادیده گرفته شده حرمت سود دیرکرد وام که بگذریم، از خلق پول در بانکهای خصوصی و دلال بازی و ایجاد تورم نهادهای مالی که بگذریم، بانکها در مسیر تحقق اهداف انقلاب مستضعفین و ایجاد عدالت اجتماعی چه خاصیتی دارند؟ بانکها حتی از اعطای وام قانونی مصوب دولت به کسب و کارهای خرد و تسهیلات کارآفرینی و مسکن و... خودداری میکنند اما در عوض هوای نورچشمی ها و بستگان خودشان را حسابی نگه می دارند.

در اغلب خیابانها به فاصله هر صد الی دویست متر شاهد رویش قارچ گونه شعب بانک هستیم در حالی که عدم دسترسی مردم به منابع بانکی منجر به تقویت بساط نزول خواری در جای جای کشور گردیده و علاوه بر قبح شکنی از گناه، حوادث و فجایعی چون قتل و سرقت و طلاق و ... را در شمار معضلات اجتماع به جا می گذارد.

گویا همانطور که تا کنون هیچ قدرتی یارای اصلاح فرآیند تولید و عرضه خودرو در کشور را نداشته امید به اصلاخ نظام بانکی کشور و به خدمت گرفتن منابع مالی در راستای تقویت تولید و اشتغال آفرینی و عدالت گستری را باید در خیال خود محبوس نگاه داریم.

املاکی های قم، رو به روی دیوار!

 

بعضی از املاکی های قم بنری را مقابل دفتر خود نصب کرده اند که خطاب به دادستان قم نوشته شده و در آن،  مسابقه قیمت گذاری در سایت دیوار عامل گرانی غیرمعمول و نامعقول مسکن، عنوان گردیده است.

اصل این حرف را قبول دارم اما به هر حال نمیتوان نقش انبوه مغازه ها و دفاتر و مراکز خرید و فروش املاک را در ایجاد هیجان کاذب و نرخ گذاری منفعت طلبانه و ظالمانه بر روی واحدهای تجاری نادیده گرفت. به طور کلی باید دردمندانه اذعان داشت که نظارتی بر خرید و فروش و اجاره مسکن و ... وجود ندارد و این بخش از بازار پر سود و ناهموار اقتصاد ایران منطقه ای خودمختار و خارج از استیلای حاکمیت به شمار می آید. تصویر بنر مذکور را در بالا مشاهده می کنید.

مخبر باید برود

رصد و تحلیل کنش ها و واکنش های اقتصادی دولت که در ماههای اخیر فشار بسیاری را بر گرده مردم مستضعف تحمیل نموده، نشان می دهد عامل عدم یکپارچگی مدیران اقتصادی و ادامه سیاستهای نادرست دولت گذشته که در نهایت به پذیرش برجام و تن دادن به شروط غرب ختم می شود، تفکرات معاون اول ریاست جمهوری است که بر مدار اقتصاد لیبرالی جریان دارد.

قرائن موجود نشان می دهد جناب مخبر گزینه اصلی رییس جمهور برای تصدی معاونت اولی نبوده و چهره هایی چون نیکزاد، داوودی و فتاح در اولویت وی قرار داشته اند که در نهایت با فشارهای بیرون از دولت مجبور به واگذاری این پست به نامبرده گردیده است. شرایط اقتصادی در دو سال اخیر به گونه ای پیش رفته که همچنان کام اقلیت سوداگر صاحب نفوذ در ارکان قدرت شیرین گشته و فقیرتر شدن فقرا، باعث رنجش اکثریت ولی نعمت انقلاب و ایجاد یأس در آنها گردیده است.

فارغ از برخی حواشی نامطلوب اقتصادی پیرامون ارتقای رانتی فرزند مخبر که در روزهای نخست انتصاب او در رسانه ها منتشر گردید به نظر می رسد سیاستهای بی فرجام وی در عرصه اقتصاد دیر یا زود باعث علنی شدن فریادهای اعتراضی کارشناسان دل سوز و عزل ایشان خواهد گردید که از باب حفظ حریم و توجه به آینده سیاسی و مدیریتی جناب مخبر پیشنهاد میشود پیش از ایجاد التهاب در فضای سیاسی جامعه، شخصا از تصدی بر این سمت و استمرار ناهمسویی برنامه های اقتصادی دولت با شعارهایی که باعث ایجاد بارقه امید در دل مردم و اعتماد به رییسی گردید، انصراف دهد.

ونیز در قطر و فرصتهای مشابهی که هدر داده ایم

 

مرکز خرید ویلاجیو دوحه قطر ٬ درسال ۲۰۰۶ توسط جاسم بن حامد افتتاح شد. در اوایل احداث قرار بود این پروژه برای ساخت یک مرکز ورزشی باشد، اما بعد از مدتی به یک مرکز خرید و سرگرمی تغییر کرد. این بازار پس از چند سال توانست شهرت زیادی پیدا کند و گردشگران زیادی را به خود جذب کند بطوری که در ایام جام جهانی روزانه بیش از ۵۰ هزار نفر از این مکان دیدن می‌کنند.

 

حالا این که یک فضای مصنوعی و البته جذاب است؛ اما ما در شهرهای مختلف کشور به خصوص مناظق شمالی مثل همین بابل خودمان رودخانه هایی طبیعی داریم که با همین عرض اما بسیار طولانی تر، از هسته مرکزی شهر عبور میکنند و به جای بهره برداری در راستای جذب گردشگر و رونق اقتصادی، تبدیل به کانالهای رو باز فاضلاب شده اند. از این فرصت ها و نعمتها زیاد داریم که قدرشان را نمی دانیم.

با مسئولان دروغگو هم برخورد کنید

 

جناب قاضی القضات به دادستانها و قضات کشور دستور داد: هر کس را که دروغ میگوید احضار کنید.

حرف درستی است. هر کس و نا کسی با یک صفحه مجازی میتواند به کارخانه پمپاژ دروغ و اخبار جعلی تبدیل شده و با فریب افکار عمومی، هزینه ای گزاف روی دست کشور بگذارد که این دوماهه مصادیقش را به وفور شاهد بودیم.

اما

خوب است مدعیان دروغینی که مردم را با وعده حل صد روزه مشکلات معیشتی، قابل اعتماد بودن و سود دهی بورس، حل شدن همه معضلات حتی آب آشامیدنی با امضای برجام، چرخیدن چرخ کارخانه ها و صنعت هسته ای و دهها شعار رنگارنگ کذب و سر کاری -که موج تنفر و بی اعتمادی نسبت به مسئولان را در جامعه به بار آورد- فریب دادند هم احضار و بازخواست شوند.

درباره "سند تحول دولت مردمی"

 

این که دولت طرحی بزرگ و سازنده را در دست مطالعه و بررسی و تصویب قرار داده تا در راستای تحقق اهداف اسلام و انقلاب اسلامی منجر به ایجاد بستر تحول شود به خودی خود قابل تقدیر و ستایش است و نشان از تأثیر مطالبه گری جامعه در خصوص اصلاح ضعفها و ترمیم فاصله هایی است که نسبت به اهداف و شعارها و آرمانهای انقلاب به وجود آمده است.

نکته ای که در این بین بیشتر باید برای طراحان محترم که قطعا از صاحب این قلم با سوادتر و خوش فکرتر هستند مورد توجه قرار بگیرد تبیین ریز موضوعات و مراحل دستیابی به اهداف یا به قول دیگر نقشه دقیق عملیاتی طرح است.

مثلا این که گفته شود عدالت آموزشی باید محقق شود و در نهایت پیشنهاد شود که بسیاری از مطالب آموزشی فرا متنی و آموزنده مرتبط با تقویت درس یا کنکور به طور رایگان از طریق شبکه های مجازی یا رسانه ملی در اختیار دانش آموزان قرار بگیرد نه تنها قدم چندانی در رفع تبعیض آموزشی نیست بلکه ابدا قادر به رفع احساس تبعیض نیز نخواهد بود. باید دید آیا اساس تشکیل مدارس غیردولتی و پولی کار درستی است یا نه؟ نمرات بالای مدارس پولی که گاه به نیّت کسب شهرت و جذب مشتری بیشتر به دانش آموزان اعطا میشود در ارتقای معدل و تسهیل در ورود و انتخاب رشته دانشگاه چقدر موثر است؟ نسبت مدارس غیرانتفاعی و شیوه فعلی برگزاری کنکور با عدالت چیست؟

مثلا این که گفته شود باید شرایط ازدواج جوانان فراهم شود و قرار گذاشته شود که خدمت سربازان زیر 23 سال در صورت ازدواج نه ماه کاسته شود باید با این پیوست همراه باشد که اساسا جوانی که در مقطع تحصیل است چگونه میتواند مخارج مربوط به ازدواج را تأمین کند؟ اگر قصد ادامه تحصیل را داشت چه؟ یا چرا برای تسهیل واقعی ازدواج اقدام به حذف دروس زائد مدارس و دانشگاه و کوتاه نمودن سالهای تحصیل و سربازی نمی کنیم؟

مثلا این که گفته شود بانکداری ما باید به طور کامل اسلامی شود باید توضیحش نیز مشخص باشد که بالاخره منظور از اسلامی شدن بانک چیست؟ حتی فتوای صریح مراجع در مخالفت با اخذ دیرکرد وام مورد اعتنا قرار نمیگیرد. ربوی بودن یا نبودن بانکها محل مناقشه قرار گرفته است. در حال حاضر عده ای از روحانیون که چرب و شیرین دنیا زیر زبانشان مزه کرده و به پول و مکنتی دست یافته اند به چیزی جز افزایش سرمایه خود نمی اندیشند. از این رو در تلاشند معنای ربا را وارونه جلوه داده و مدعی شده اند با توجه به افزایش تورم و از دست رفتن ارزش پول، عدم اخذ سود به منزله ربوی شدن قرض است! انگار در زمان ائمه ارزش اموال قرضی مانند گندم و ... در اثر قحطی و ... بالا و پایین نمی شد. انگار یادمان رفته است که تأکید فراوان بر اجر بسیار عظیم و ثواب گسترده قرض الحسنه  دقیقا به خاطر همین ایثاری است که در ازای کاهش احتمالی ارزش پول یا کالای قرضی صورت می گیرد. شوراهای فقهی در بعضی بانکها یا موسسات مالی خصوصی هم اغلب فعالیت صوری داشته و به نظر میرسد بیشتر دنبال پیدا نمودن راه فرار و توجیه یا به اصطلاح عموم، کلاه شرعی برای پیشبرد برنامه های بانکی هستند و نه سوق دادن بانک به سمت شرع و عدالت و با ارتباطاتی که در رده های مدیریتی بانکها پیدا میکنند بعضا بار خودشان و اقوام و دوستان را تا چند نسل بعد می بندند.

فارغ از ربوی بودن یا نبودن بانکداری، اساس رویکرد بانکها در خدمتگزاری به سرمایه داران و نه تقویت مستضعفان تلقی میشود که به یقین با گسترش عدالت در جامعه دینی همسو نیست.

باز هم تأکید میکنم اصل دغدغه ای که در دولت آقای رییسی برای تقویت جامعه و اصلاح امور و حرکت به سمت رشد و عدالت وجود دارد شایسته تقدیر است اما نگاه تحول آفرین بی واهمه از هیاهوی ذی نفعان نفوذ کرده در هرم قدرت، طرحی عقلایی و متهورانه برای کم نمودن فاصله نظام با آنچه که اهداف اسلام در زمینه اقتصاد و معیشت و محرومیت زدایی و عدالت اجتماعی و ... است لازم دارد و حرف آخر آنکه ورای همه طرحهای خوب و جامع، نیازمند مدیران معتقد و با انگیزه ای در همه رده های اجرایی هستیم تا به بهانه های واهی و از سر ضعف و کاهلی و بی اعتقادی، زمینه انزوا و تعطیلی طرحها و برنامه های سازنده و تمدن آفرین را فراهم نیاورند.

کسی اپوزیسیون را سر کار گذاشته؟!

 

باور کنید آدم گاهی شک میکند این بندگان خدا که نه بدنه اجتماعی دارند نه عقل درست و حسابی، خودشان از انقلاب کاریکاتوری که در واقع شورشی شهوانی است خنده شان نمی گیرد؟ کسی از مجموعه نظام داخل آنها نفوذ کرده و سر کارشان گذاشته است؟

به انحراف بردن مطالبات اصلی مردم و پرداختن به مسائل دست چندم و غیر ضروری مثل آزادی حجاب و طرح ایده آغوش رایگان و سلف مختلط که حتی مورد اعتراض و تمسخر تعدادی از اعضای نهضت آزادی واقع شد و بدنه مردمی را از معترضان جدا کرد یکی از همین بی عقلی های مضحک جریان آشوبگر است.

حالا این قضیه اعتصابات هم هر بیننده و شنونده ای را به خنده وا میدارد. در این اوضاع اسفناک اقتصادی، تحمیل بستن مغازه ها معلوم است که با استقبال بازاری ها مواجه نمی شود. بماند که اینقدر فروشگاههای بزرگ و زنجیره ای دولتی و شبه دولتی وجود دارند که بود و نبود بعضی مغازه ها خللی در تأمین مایحتاج مردم ایجاد نمی کند. بماند که بعضی از مدعیان اعتصاب هم یواشکی از طریق مجازی به فروش اجناس خود اقدام میکنند چون میدانند که تعطیلی کسب و کار به معنی ضرر به خود و پراندن مشتری به سمت رقیب و کسب درآمد بیشتر برای کسبه فعال است.

کجای اقتصاد کشور بند چند دهنه مغازه است که پایین بودن یا نبودن یکی دو روزه کرکره آنها آسیبی به دولت وارد کند؟!

از قدیم یک جمله ای را بعضی ها زیاد تکرار میکردند: عقل که در بدن نباشد جان در عذاب است!

این سطح از حماقت برای مبارزه با نظام خنده دار و حیرت انگیز است. قبل از مبارزه کمی هم فکر کنید که اساسا چه میخواهید و از چه طریق میخواهید به آن برسید؟ این بلبشوی در شعارها و رفتارهای داعشی و نزول سطح مطالبات به طرح امور غریزی و حیوانی و میدان داری گروهکهای متضاد هزار رنگ و... ثمره جایگزینی سلبریتی های بی سواد و لمپن به جای اندیشمندان و صاحبان فکر و خرد است که به طور معمول در اغلب تحولات سیاسی و اجتماعی تاریخ پیشتاز بوده و امروز فقدان این طبقه در میان معترضان باعث لوث شدن حرکت آنها گردیده است.

بانک از مابهتران

 

اینکه کارکرد و دستاورد حضور این شوراهای فقهی در بانکها چه بوده را فعلا نمیخواهم واردش بشوم.

اینکه گاهی احساس می شود این شوراها بیشتر از آنکه دنبال اصلاح نظام بانکی باشند دنبال پیدا نمودن راه توجیه شرعی سیاستهای بانکی هستند و به عبارت دیگر به جای آنکه بانک را با اسلام تطبیق دهند اسلام را با سیاستهای بانک منطبق نموده اند هم الان بحث من نیست.

اینکه بعضا آقایان ناظر دینی بعد از ورود به حیطه بانکی و سازگاری با فضا و جذب در ساختار، بار چند نسل خود را بسته و به ثروت و مکنتی دست پیدا می کنند و اقوامشان هم به کسب و کار خوبی می رسند و ... هم اصلا حرف من نیست.

اینکه چرا به رغم تاکید قاطبه مراجع بر حرمت دریافت دیرکرد از اقساط وام باز هم گوش بانک بدهکار این فتاوا نیست و شورای فقهی بانک هم به روی مبارکش نمی آورد بحث دیگری است.

اینکه درآمد خوب و پول و سرمایه زیر زبان آقایان مزه نموده و بعضا دیده میشود معنای ربا را معکوس و وارونه تفسیر می نمایند و معتقدند با توجه به تورم جامعه اگر پولی بابت سود قرض دریافت نشود مرتکب ربا شده ایم!! و اساسا توجهی به این موضوع نمیکنند که در زمان اهل بیت نیز امکان قحطی و گرانی و تغییر ارزش یک کالا وجود داشت اما باز هم حکم این بود افراد به همان میزانی که کالا قرض داده اند باید دریافت کنند و مبنای ثواب گسترده ای که برای قرض الحسنه ترسیم شده نیز ذیل همین از خودگذشتی و احتمال ضرر نهفته است، بماند برای تاریخ و برای غربت اسلام و حکایت تغییر ذائقه هایی که با طعم پول و ثروت و قدرت ایجاد شده است.

فعلا فقط میخواهم یک حرف بزنم. شمای شورای فقهی مستقر در بانک که همه تان پرورش یافته مکتب دین هستید و باید مروج سبک حیات دینی باشید اگر دنبال اجرای احکام اقتصادی و مالی اسلام نیسیتد یا هستید لااقل این موضوع را مدنظر قرار دهید که تشکیل حکومت دینی به معنای احقاق حق مستضعفان و رسیدگی به محرومان و نفی بی عدالتی و شکاف طبقاتی است.

این یک خط جَنَم را داشته باشید دستِکم بعنوان یک مبلّغ شریعت و معلم دین و اخلاق گوشزد کنید که بانک مثلا اسلامی باید در خدمت مردم عادی و ضعیف و فاقد رانت جامعه باشد نه وقف اغنیا. اگر نه، لااقل به میزان اعتماد و زد و بندی که با سرمایه داران و صاحبان جاه و مقام دارند و حالی که به افراد ذی نفوذ می دهند، هوای مردم عادی جامعه را هم داشته باشند؛ دم شما گرم. همین یک قلم را برای بانکی ها جا بیندازید کار بزرگی انجام داده اید.

ایران و چین

 

قرارداد اقتصادی و تجاری با هر کشوری اگر منجر به شکوفایی تولید و تقویت اقتصاد بومی ایران شود قابل تقدیر و حمایت است.

درباره بحث تجاری با چین آنگونه که از شواهد بر می آید صرفا یک سند راهبردی به امضای طرفین رسیده و توافقی در مصادیق صورت نگرفته است. امضای این سند را می توان در حال حاضر مانوری تبلیغاتی برای طرفین دانست. البته در کشور ما مصرف داخلی و جناحی نیز دارد که مربوط می شود به انتخابات ریاست جمهوری و انتقال قدرت از دولت روحانی به خلف صالح او یعنی علی لاریجانی.

درباره امضای این سند نه باید نگران بود نه ذوق زده. فعلا اتفاق خاصی فراتر از یک برگ کاغذ رخ نداده است. از حواشی نگران کننده این ماجرا بی اعتنایی به نقش مجلس شورای اسلامی در تحولات سرنوشت ساز کشور است. مجلسی که توانایی عزل رییس جمهور، قیمت گذاری بنزین، دخالت در برجام و قراردادهای کلان اقتصادی کشور را ندارد اما هزینه هنگفتی از بیت المال روی دست مردم می گذارد باید مورد واکاوی و ضرورت شناسی و بازنگری در فرآیند سیاسی قرار بگیرد.

از زاویه دیگر همین که دولت کاسه لیس کدخدا در واپسین روزهای حیات خود به سمت کشورهای دیگری غیر از غرب چرخش پیدا کرد می تواند نشانه ای مثبت از اذعان به جهت گیری غلط هفت ساله آن باشد. باید صبر کرد و دید نتیجه این سند در عرصه عمل چه خواهد بود؟

اقتصاد اسلامی نداریم؟!

 

اخیرا یکی از اساتید حوزه مدعی شده که چیزی به نام اقتصاد اسلامی نداریم و نباید گمان کنیم پیامبر جای کارل مارکس و فریدمن نشسته است!

در پاسخی کوتاه باید گفت:

اگر هدف اقتصاد را پول دار شدن فرد و نحوه تکثّر مادی در حوزه امور شخصی بدانیم اسلام چندان علاقه ای به این موضوع ندارد؛ اما پول و مادیات را لازم دانسته و نکاتی را برای سلامت اقتصاد و پیراستگی از منفعت طلبی شخصی با نگاه به اجتماع منهای فقر و توجه به رفاه عمومی ذکر میکند که قطعا خوشایند تفکر ماتریالیستی شرق و غرب نیست از این رو اسم این فرآیند را اقتصاد نمی گذارند.
مشکل بعضی بزرگواران حوزه این است که میخواهند دستورالعمل های دینی را در چارچوب مفاهیم غرب بگنجانند که دچار تعارض گردیده و به فکر صیانت از ساحت دین و تفکیک آن از اقتصاد و سیاست می افتند اما اگر بی اعتنا به تعاریف نظام مادی غرب به دنبال استخراج احکام و معارف دین باشند متوجه ابعاد سیاسی و اقتصادی دین برای اداره جامعه مطلوب الهی شده و جامعیت اسلام را ناخواسته زیر سوال نمیبرند.

بازی استراتژیک اقتصاد و فرهنگ!

 

قیمت نجومی چادر مشکی در بازار/قواره ای ۲ میلیون تومان!

🔹گرانی چادر مشکی، معضل خانم‌های ایرانی شده است.
🔹مصرف کل کشور ۶۰ میلیون متر است که تنها ۱۰ میلیون آن در کشور تولید می‌شود.
🔹چادرهای ژاپنی پرطرفدارترین و باکیفیت‌ترین محصولات بازار محسوب می‌شوند. 
🔹قیمت چادر مشکی ساده کره‌ای نیز با افزایش پنج برابری به بیش از ۵۰۰ هزار تومان رسیده‌ است./باشگاه خبرنگاران #اقتصادی 

 

پ ن: دو تا کالا در شکل گیری انقلاب و فرهنگ سازی دینی نقش داشتن یکی کاغذ و یکی چادر که در هر دو مورد وابسته به خارجیم و تولید داخلش کم یا بی کیفیته!

برنامه دیدنی ها را یادتان هست؟

 

یک شنبه ها بود به نظرم؛ شما یادتان هست؟ آن موقع که فقط دو شبکه در سیما داشتیم و همه برنامه هایش را با دقت نگاه می کردیم. برنامه پر مخاطبی بود به نام دیدنی ها، یک شنبه شب ها پخش می شد؛ انگار فقط تابستان ها.

بگذریم.

یک شب جلال مقامی که مجری برنامه بود پیرمردی را به عنوان مهمان برنامه معرفی کرد و با او به گفت و گو نشست. پیرمرد سر حال و بشّاش بود. انگار نه انگار سن و سالی از او گذشته است. دفترچه بیمه اش را در آورد و نشان داد، سفید سفید بود. اهل نرمش و ورزش بود و هر روز منظم و مرتّب ساعتی را به این کار اختصاص می داد. حرفی زد که تا مدت ها سر زبان ها افتاده بود. می گفت: پیشنهاد می کنم به جای بیمارستان، ورزشگاه بسازید، دفترچه های درمانی مردم سفید می ماند ...

آن موقع بچه بودم و این عبارت در ذهنم نقش بست. بعدها دیدم محققان علم پزشکی هم می گویند هر کس به وسیله ورزش و غذای مناسب و مقوی، بدن سالم تری داشته باشد در برابر میکروب ها و ویروس ها هم مقاومت بیشتری داشته و دیرتر بیمار می شود. آدم های ضعیف بیشتر در معرض ابتلا به بیماری ها قرار دارند و ...

کشور قوی هم همین ویژگی را دارد. کشوری که در اقتصاد و صنعت و کشاورزی و فرهنگ و دانش و درمان و تسلیحات و ... قدرتمند و خودکفا باشد در برابر دشمنان از آسیب پذیری کمتری برخوردار خواهد بود. " وَأَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ" را برای همین گفته اند. همه میدان ها عرصه هجوم و بدخواهی دشمنان است و در همه عرصه ها و زمینه ها باید به قوت و اقتدار رسید.

مسافر خارجی یعنی درآمد ملی

در قم و مشهد و شمال و تهران و ... به خصوص در یکی دو سال اخیر که ارزش پول کشورمان تنزل پیدا کرده، خیل مسافران عراقی را بارها دیده ام که راه می روند و یک بغل خرید می کنند. این که باید برای ارزش پول ملی تأسف خورد سرجای خودش.

اما باید بپذیریم این حجم ورود مسافر خارجی و پولی که در کشورمان بابت اقامت و جابجایی و خرید خرج می کنند در این وانفسای تحریم، یکی از بهترین راهکارهای رونق اقتصادی کشورمان است و دشمن هم دقیقا با شناخت از همین شاهرگ حیاتی اقتصاد ایران، دنبال تخریب و تبلیغ بر ضد مسافران عراقی است و ...

در منطقه آزاد ارس (جلفا) نیز شاهد بودم اهالی نخجوان هر روز برای ساعاتی به خاک میهن مان قدم گذاشته و حتی خریدهای روزانه شان را اینجا انجام می دهند. این مسأله هم تا جایی که باعث کمبود کالا در کشورمان نشود به نفع اقتصاد و اشتغال ایران عزیز است. اما متأسفانه یکی از مناظر آزار دهنده در جلفا وجود فروشگاه های متعددی است که محل عرضه انبوه کالاهای خارجی اعم از ترکیه و چین و روسیه و لهستان! و ... است. گاه بعضی فروشگاه ها با افتخار تابلوی اجناس ترکیه و ... را آن بالا نصب می کنند. دیگر صابون و شامپو و دستمال کاغذی و سایر اقلام بهداشتی و شوینده و ... کالای خاص و مهمی نیست که کیفیت تولید خارجی آن برتری ویژه ای نسبت به تولیدات مشابه داخلی داشته باشد.

حضور همسایگان خارجی در شهرهای مرزی کشورمان یک فرصت مغتنم اقتصادی است به شرط آن که سود حاصل از خرید آنها صرفا در حد دلالی کالاهای خارجی عاید کشورمان نشود. خوب است راهکارهای تشویقی و تبلیغی مناسبی برای ارائه کالاهای تولید داخل در شهرهای مرزی اندیشیده شده تا از این رهگذر عواید بیشتری نصیب کارگر ایرانی گردد.

اقتضای طبیعتش این است!

پنج مرداد، سالروز عملیات مرصاد در سال 67 است.

پنج مرداد، سالروز مرگ شاه در سال 59 است.

چهارم مرداد هم سالروز مرگ رضاشاه در سال 23 است.

قطعنامه 598 در 27 تیر 67 از سوی ایران پذیرفته شد؛ اما عملیات مرصاد نه روز بعد از آن ثبت شده است. چرا؟ برای این که بعد از پذیرش قطعنامه سازمان ملل از سوی ایران، دشمنی که ادعای صلح دوستی و تمایل به اتمام جنگ داشت به ناگاه با تمام قوا به کشورمان حمله ور شد. در جنوب تا آسفالت جاده اهواز پیشروی کرد و در غرب تا سی کیلومتری شهر کرمانشاه.

مرصاد عبرتی شد که بدانیم دشمن، قابل اعتماد نیست و به اقتضای ذات خود همواره درصدد دشمنی است.

رضاشاه با حمایت دشمنان این مرز و بوم به قدرت رسید و دلش خوش بود که اجانب پشتیبان او هستند. مدتی بعد او توسط همان ها خلع و تبعید شد و در غربت جان سپرد.

پسرش محمدرضا خیانت و نامردی اجانب در حق پدر را دید و عبرت نگرفت و باز روی حمایت دشمنان ملت حساب باز کرد و ... سال ها بعد در غربت و در به دری در حالی که ایالات متحده به عنوان اصلی ترین پشتیبان او هم دیگر حاضر نبود پناهش دهد در قاهره جان سپرد.

اگر از تاریخ عبرت نگیریم، خودمان عبرت تاریخ خواهیم شد. امروز عرصه ستیز دشمن با ملت ما، جنگ اقتصادی است. اگر روی پای خود نایستیم و یاعلی نگوییم و دلمان را به روابط اقتصادی با اجانب خوش کنیم دیر یا زود به شهادت مکرر تاریخ، زمین خورده و جفا خواهیم دید. آن وقت با این همه درس عبرت که جای هیچ توجیهی برای وابستگی باقی نگذاشته، آیندگان حق خواهند داشت ما را ملامت کنند. یادمان نرود حمایت از تولید ملی و اقتصاد مقاومتی، ضامن استقلال و امنیت میهن مان است. استقلال در اقتصاد، شرط اقتدار یک کشور است.

این که دشمن، دشمنی بورزد عجیب نیست. عجیب این است که ما سهل انگاری ورزیده و به جای اتکا به توانایی های خود به دست یاری او چشم بدوزیم.

توقف، ممنوع!

یکی از راه های رشد و پیشرفت جوامع، تکثّر کار و فعالیت اقتصادی است. فارغ از رسالت دولت ها، مردم نیز در تحقق این امر نقشی اساسی دارا هستند. گردش سرمایه، راهی درست و تأثیرگذار در رونق اقتصادی جوامع است. بسیاری از ثروت ها در حالتی راکد به سر برده و نفعی از آن عاید دیگران نمی شود:

"انسان از خود چیزی دردناک تر از مال صامت (پول نقد یا طلا و نقره) بر جای نگذاشت. راوی پرسید: پس چه کند؟ امام فرمود: آن را در تولید باغ و مزرعه یا خانه به کار گیرد."1

به کار گیری این سرمایه های راکد علاوه بر رشد کشور و رونق کسب و کار و البته اجر اخروی، معیشت صاحبان سرمایه را نیز بهبود می بخشد. اسلام طرفدار بهره وری از ثروت های بی مصرف است:

"هر نعمتی که خدا بر تو ارزانی داشت، بهره آور ساز ..."2

شاید عده ای به غلط گمان کنند پرداختن به فعالیت های اقتصادی ممکن است دلبستگی به امور دنیا و غفلت از آخرت را به دنبال داشته باشد. ثروت نه یک هدف که ابزاری برای رشد معنوی و آبادانی دنیا و آخرت مؤمنان است:

"مردی به امام صادق علیه السلام عرض کرد: به خدا سوگند ما در پی دنیا هستیم و دستیابی به آن را دوست داریم. آن حضرت فرمود: می خواهی با آن چه کنی؟ گفت: می خواهم زندگی خود و خانواده ام را تأمین و صله رحم کنم و صدقه دهم و حج و عمره بگزارم. امام علیه السلام فرمود: این، دنیا طلبی نیست. این آخرت طلبی است."3

با این وصف، اسلام کار اقتصادی و افزایش ثروت از راه حلال را یک ارزش می داند و سرمایه های مادی را از این جهت که باعث پیشرفت جامعه، اشتغال زایی، فقرزدایی و خیرخواهی نسبت به دیگران شود، مورد توجه و اهمیت می داند.

برخلاف تبلیغات دشمنان دین، اسلام نه تنها عامل عقب افتادگی مادی و اقتصادی مردم نیست، بلکه شور و نشاط اقتصادی را راه برون رفت جامعه از مفاسد ناشی از فقر و بیکاری می داند. از این منظر کسی که برای رضای خدا به فعالیت اقتصادی پرداخته و سرمایه خود را در مسیر کار و تولید به کار بسته و این رویکرد را در راستای خیرخواهی برای خود و دیگران معتبر بداند در واقع علاوه بر نفع مادی، معنویت و آخرت گرایی را رسمیت بخشیده و دین را به معنای واقعی کلمه، درک نموده است.

اسلام معتقد است دو روز عمر مؤمن نباید با هم برابر باشد. این موضوع نشان می دهد رشد مادی و معنوی افراد یک امتیاز و حُسن تلقی شده و از دیدگاه اسلام، توقف و خمودگی و فرسایش معنایی ندارد.

1- الفقیه، ج3، ص170، زاره از امام صادق علیه السلام.

2- امام علی علیه السلام، نهج البلاغه، نامه69.

3- الکافی، ج5، ص72.