عملیاتی که به پایان نرسید!

 

نام عملیات آزادسازی خرمشهر قهرمان، الی بیت المقدس بود تا همگان بدانند دفاع ما نه در برابر تهاجم حزب مزدور بعث که تقابل با جهانخواران پلید کاخ سفید و کرملین و تل آویو است و آرمانمان نه صرف آزادی خرمشهر که نجات قدس شریف از چنگال غاصبان صهیون خواهد بود. فتح خرمشهر نه فتح خاک که فتح ارزش های انسانی است.

یک روز آزادی خرمشهر را جشن گرفتیم. یک روز آزادسازی جنوب لبنان را. در کربلا نماز خواندیم و امروز در مرز فلسطین اشغالی آماده جهاد بزرگ آخرالزمانی برای نجات قبله اول از یوغ ستم ستمپیشگان هستیم.

خرمشهر، باب ورود بیت المقدس بود.

خرمشهر ای آسمان غبار گرفته تاریخ...

ای بوسه گاه فرشتگان، شرار آتش ایمان... ای خونین شهر!

خمخانه ی خونین تو، مقصود دل عاشقان و مراد حلقوم عطشناک تشنگان باده ی سرخ شهادت است.

ای دست نیایش خاک! ز آستان کبریایی افلاک، جرعه ای از ساغر جنون را تحفه نگاه شفق بین عشاق گردان.

اینک که نغمه نینوایی یاد تو، رخت  دنیایی ما بر چیده و طنین آهنگ رندانه ات، طبع خروش گرمان را برانگیخته، در انتظار طلعت ندای «هل من ناصر» دیگری از افق ولایی حقیم، تا نمایش گر زیباترین رقص مرگ شویم؛  چرا که نوای طرب انگیز نی وجودمان را دم عاشورایی حسین علیه السلام به شور انداخته...

عاشقان وصال و رهپویان طریقت رستگاری، مهیای نبرد با غاصبان حقیقت و اشغالگران حریم شرافت و انسانیت هستند. یک بار دیگر بانگ الله اکبری که آزادی خاک قدسی تو را نوید داد، شیپور استقامت و مجاهدت در راه فتح میراث انبیا را برای مردان جبهه توحید به صدا در آورده است.

خرمشهر فقط خرمشهر ایران نیست، خرمشهرِ جهان آراست و مبدأ رهایی مظلومان سراسر عالم و شکست هیمنه ظالمان.

خرمشهر، جلوه گاه غرش رعدآگین عشق است و مسجد جامع آن، پادگان ملکوتی لشگر توحید.

مسجد جامع، عَلَم مقاومت و پیروزی این شهر است و طراوت و آراستگی آن هنوز از رایحه حضور سردار پایداری، شهید محمد جهان آراست که سرچشمه می گیرد.

خرمشهر، پیشانی وطن است و مسجد جامع، پیشانی بند سرخ آن که نشان مقدس یازهرا سلام الله  با ترکش های اصابت کرده بر پهلوی مسجد سبز شده است.

خرمشهر اگر خرّم است، مرهون صدها قلب بی تپشی است که هم آغوش بستر خاک گشته اند...

بر فراز بام آسمانی خرمشهر که نیزه عشق، با تلاتو هزار رأس منور، سرافراز می شد و قامت افتخار بر می بست، بر انتهای افق کهکشانی نگاه شهر، شفق سرخ گون وصال، نقش معراج خون را تداعی می کرد.

غبار تهاجم، اگر چه فضای شهر را کدر می نمود، ولی دیری نپایید که خورشید حماسه با هر درخششی که بر دار آفرینش می یافت، جامه سپیید رهایی را تا ابد بر پیکر تنومند خرمشهر پوشانید. گنبد بارگاه مسجدالاقصی نیز در انتظار غریو الله اکبر فاتحان خرمشهر است. عملیات الی بیت المقدس هنوز به پایان نرسیده و خرمشهرها در پیش است. کمربندها را باید محکم بست. قافله نینوا هنوز هم در انتظار لبیک اصحاب حسین علیه السلام است. عاشوراییان در قدس نماز می خوانند.

شهید بروجردی هم اخراجی بود؟!

 

شهید بروجردی را در سِمَت فرماندهی قرارگاه حمزه سیّدالشهدا که کاملاً شایستگی بیش‌تر از آن را هم داشت، قرار ندادند. در پوسترهایی که بعد از شهادتش برای او زدند نوشتند «جانشین قرارگاه حمزه سیّدالشهداء علیه‌السّلام» ولی واقعیت این است که در زمان شهادت، او جانشینِ قرارگاه هم نبود. اصلاً هیچ سِمَتی نداشت.

 

وقتی او را دیدم، به او گفتم: «حاجی! برای چی این‌جایی؟»

 

گفت: «می‌خواستی کجا باشم؟ حالا می‌خواهی چه بگویم؟ احساس می‌کنم کار کوچکی از دست من برمی‌آید همان را انجامش می‌دهم. چه اشکالی دارد؟ مگر مشکلی است که عنوان‌های مسئولیتی با دیگران باشد؟»

 

اول خرداد سالگرد شهادت سردار رشید اسلام، مسیح کردستان، محمد بروجردی است. رجانیوز مصاحبه ای با سردار احمدی مقدم از همنفسان شهید بروجردی منتشر کرد که بسیار خواندنی و جالب است. لینک مطلب را به خوانندگان اشک آتش تقدیم می کنم:

 

http://www.rajanews.com/news/336844/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF-%D8%A8%D8%B1%D9%88%D8%AC%D8%B1%D8%AF%DB%8C%D8%9B-%D8%A7%D8%B2-%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF-%D8%A7%D9%88%D9%84%DB%8C%D9%86-%D8%B3%D8%A7%D8%AE%D8%AA%D8%A7%D8%B1-%D9%86%D8%B8%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%B3%D9%BE%D8%A7%D9%87-%D8%AA%D8%A7-%D8%A7%D8%AD%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%85%D9%90-%D8%AE%D8%A7%D8%B5-%D8%A8%D9%87-%D9%81%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%AF%D9%87%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D8%B1%D8%AA%D8%B4

 

سنگ صبور

 

سنگ صبور

بسیار است؛

و حرف هایی

که با سنگ گفته می شود

بسیارتر

روزی می آید

که صبر سنگ

تمام می شود

و جنگ

تمام

این راه نا تمام!

 

همه امامان ما یا با شمشیر خصم و یا با سمّ و زهر کینه دشمن به شهادت رسیدند. علت بغض دشمن با پیشوایان دین هم به خاطر دعوای علمی و عرفانی نبود! ائمه ما از نظر علم و ادب و عرفان و ... سرآمد جوامع بودند؛ اما آن چه سبب دشمنی حکّام می شد وجه سیاسی شخصیت آن بزرگان بود.

حسین علیه السلام را به خاطر ارث و میراث ذبح ننموده و خاندان اطهرش را بر سر آن به اسارت نبرده اند! حسین برخاسته بود برای امر به معروف و نهی از منکر و احیای سیرت رسول اکرم(ص) که بر مذاق ظالمان خوش نیامد.  

تاب عدالت علی علیه السلام را نداشتند و سنّت او در عمل به اسلام راستین را با منافع خویش در تضاد می دانستند که بر ضدش جنگ ها راه انداخته و عاقبت فرق مبارکش را در سحرگاه مسجد کوفه شکافتند.

همه ائمه ما سیاسی بودند و کسی نمی تواند بگوید که من اهل بیت را دوست دارم؛ اما در سیاست دخالت نمی کنم! نمی شود عاشق علی بود و مرامش را بر نتافت. نمی شود ذکر حیدری گفت و در مقابل ظلم و بی عدالتی ساکت نشست.

امروز اگر علی علیه السلام حضورداشت آیا در مقابل توحش غاصبان قدس و بی پناهی کودکان مظلوم یمن و کشمیر و نیجریه و ... سکوت اختیار می کرد؟ اگر چنین بود که دیگر او را امام عدالتخواهان و رهبر مستضعفان جهان نمی خواندند.

حسین علیه السلام که بیعت مثل خودش را با مثل یزید جایز نمی دانست فراتر از محدوده زمان و مکان، راه ایستادگی در برابر حق کشی ها را ترسیم نمود تا حتی آن هندوی آزادی خواه نیز قیام در برابر ستم را به تبعیت از نهضت امام عاشوراییان تلقی نماید.

"کُونَا لِلظَّالِمِ خَصْماً وَ لِلْمَظْلُومِ عَوْناً"1 خط و مشی ترسیمی علی علیه السلام برای همه رهروان حقیقی طریق عدالت در طول تاریخ است. هر که علی را قبول دارد و مرامش را می ستاید درد محرومان و مظلومان سراسر عالم را دغدغه خویش می داند.

روز قدس، روز بیعت با مسیر اهل بیت است. فرصتی است برای آن که نشان دهیم راه امامان خویش را مستدام دانسته و پیروی از مکتب علوی را محصور کلام و اشک و دعا و ادعا نمی دانیم.

1- نامه 47 نهج البلاغه

اسلام به درد مردن می خورد!

 

اسلام می گوید به اندازه غذا بخور و پیش از آنکه سیر شوی از سر سفره بلند شو.

اسلام می گوید لباسی نپوش که در جامعه انگشت نما شوی و مورد تمسخر مردم قرار بگیری.

راه رفتنت هم باید متعادل باشد نه تند یا بیش از حد آهسته. با غرورکه اصلاً نباید راه بروی.

پول داشتن خوب است؛ اما بریز و بپاش نه. حتی صدقه هم می خواهی بدهی به فرمایش مولا از میوه درخت صدقه بده نه خود درخت را.

آن نوع موسیقی که تو را از وضع عادی خارج کند جایز نیست، حالت طبیعی ات باید حفظ بماند.

غم یا شادی ات باید به اندازه باشد و زیاده روی نکنی.

هر چیز که عقل را زایل می کند و تو را از حالت عادی به مستی و سستی وا می دارد جایز نیست. انسان باید با شخصیت و عاقل باشد. برای همین خوردن مشروبات الکلی جایز نیست.

قمار حرام است. چه معنی می دهد یکی ناگهان و بی هیچ زحمتی پولدار شود و دیگری فقیر. کار و فعالیت اقتصادی باید روی حساب و کتاب و منطق باشد. اقتصاد یعنی میانه روی.

شما، هم به کار نیاز دارید، هم به خواب، هم به تفریح و هم عبادت.

جوّگیر نشوید. اسلام می گوید از تشویق و اقبال دیگران مغرور نشو و از رویگردانی مردم نهراس و خودت را نباز. عادی و طبیعی باش.

کاری که به تو سپرده شده را درست انجام بده. از کارت کم نگذار تا اقتصاد جامعه محکم شده و مردم به محصول تولیدی ات اعتماد کنند.

به امانت خیانت نکنید، به حرفی که می زنید پایبند باشید. از افراط و تفریط به دور باشید. تا جامعه محیطی امن و قابل اعتماد داشته و به سمت رشد و پیشرفت حرکت کند. خوبی ها را به هم یادآور شوید و جلوی بدی ها را بگیرید تا همه چیز سر جای خودش باشد.

اسلام می گوید: اعْدِلُوا هُوَ أَقْرَبُ لِلتَّقْوَى1. عدالت و نظم در زندگی تان برقرار باشد و اصلاً  تقوا یعنی همین اعتدال در زندگی فردی و اجتماعی. اسلام این حرف ها و مشابه آن را برای آن گفت که بدانید این دین، دین زندگی است و برای تکامل جامعه برنامه دارد. بی دینی افیون ملت هاست، چون خروج از تعادل و زایل نمودن عقل، نتیجه ای جز سستی و عقب افتادگی فرد و جامعه به دنبال نخواهد داشت.

1- مائده آیه8

خودمان را گول نزنیم

 

می دانید چرا به دنیا می گویند دارالغرور؟

غرر به معنای خطر و فریب است.

از این جهت به آدم متکبر، مغرور گفته می شود که به این گمان که لابد کسی شده است، ضعف هایش را نادیده انگاشته و با خود بزرگ بینی غیر واقعی در معرض خطر و سقوط قرار دارد. آدم مغرور یعنی کسی که فریب خورده است. آدم مغرور یعنی دنیا زده، یعنی کسی که دنیای زودگذر را جدی گرفته است.

در اسلام معامله غرری یعنی داد و ستدی که توأم با فریب و یا ریسک بالای ضرر و اضرار باشد (مثل قمار) جایز نیست.

به دنیا می گویند دارالغرور، یعنی خیلی ها فریب ظواهر آن را خورده و به چرب و شیرینش دل خوش می دارند و خدا و آخرت و وجدان خود را به فراموشی می سپرند.

معروف است امام سجاد علیه السلام در شب بیست و هفتم ماه مبارک رمضان، تا صبح این دعا را بارها زمزمه نموده است:

"اللهم ارزقنی التجافی عن دارالغرور و الانابه الی الخلود والاستعداد للموت قبل حلول الفوت"

خدایا دل کندن از این دنیای فریبنده و روی آوردن به عالم جاودانگی و آمادگی برای وصال تو پیش از آن که موعدش فرا برسد را روزی من قرار ده.

ارزقنی از ماده رزق به معنای بهره و روزی است. بر خلاف تصور ما روزی انسان فقط طعام و نعمات مادی نیست. توفیق انس با معبود برجسته ترین مصداق کسب روزی برای انسان مومن است.

دنیا خوب است؛ اما ارزش آن در حد یک فرصت برای ثروت اندوزی در مسیر سفر آخرت است. دنیا ارزش ذاتی ندارد و بهای آن به میزان بهره ای است که در عمل به آموزه های دین برای آبادانی منزل آخرت کسب می کنیم. از این رو دنیای مادی ارزش دل بستگی و وابستگی به معنای بی اعتنایی به آخرت و نفی وجدان و خروج از مسیر هدایت و خود محوری و منفعت طلبی را ندارد. دنیا مزرعه آخرت است و تغییر کاربری آن روا نیست!

استعداد للموت یعنی دانش آموز شب امتحانی نباشیم! درس هایمان را قبل از شروع امتحان از بر باشیم.

دلیران سنگستان!

 

این روز ها، سنگ ها گفتنی های بسیار دارند. سنگ ها، دیگر فاصله ها را کم کرده اند. تمام راه ها را هم که ببندند، سنگ ها کار خودشان را می کنند. حتی دیوارها سنگسار، می شوند!

این روز ها فلسطینی ها در پذیرایی از میهمانان ناخوانده ی خویش، سنگ تمام گذاشته اند! آن طرف، قلب ها همه سنگی است. مغزها هم؛ و سنگ، مولود فتنه آن هاست. و در این سوی، فلسطینی ها سنگ ها را به همان ها بر می گردانند، به کاخ های شیشه ای آنان که سنگ بنای فتنه را گذاشته اند، و اینک با تلنگر خاکستری سنگ ها، از خواب خوش زمستانی بر می آشوبند.

رویای سلطه صهیون، به کابوس سرد پریشانی بدل گشته است؛ تو گویی چکمه های سیاه کبر و ظلمت نیز زیر پای سنگ ها له می شوند.

دلیران سنگستان فلسطین در غربت انتفاضه، سنگواره مقاومت بر پا کرده اند.  سنگ ها ناگفته ها بسیار دارند.

بشنو... که سپاه محمد(ص) در راه است؛ لشکر توحید می آید؛ لشکریانی که دیر یا زود با مشت کلیم اللهی خویش، سینه پیروان شیطان را به زمین خواهند کوفت و پژواک آسمانی «یازهرا» و «یاحسین» بنیان یهود را به باد خواهد داد:  « .... جیشُ علیٍ سوف یعود.» تا آن روز که قدس شریف همچنان قامت افراشته خویش را خم نکرده، ستیز نا برابر سنگ و گلوله ادامه خواهد یافت.

روز موعود نزدیک است؛ روزی که کوه صهیون، در مقابل عظمت آن، سر تسلیم فرود آورد. سنگ ها، راه ها را نزدیک کرده اند. تا قدس فقط یک تکبیر، فاصله است. یک «یا حسین» کافی است.

جنبه داشته باش اخوی!

 

یکی از اشتباهاتی که گاهی برادران عزیز سپاه مرتکب می شوند میدان دادن به عناصر ضعیف اما پرهیاهو برای اظهار نظر و لیدری جریان های انقلابی است. یکی اش همین مهدیان خبرگزاری فارس که نویسنده خوبی است اما لزوما هر نویسنده ای و هر طلبه ای قرار نیست اول بسم الله احساس کند که می تواند جای امثال مطهری و مفتح و هاشمی نژاد را پر کند. 

یک بابای سرهنگی که به صرف مطالعه چند کتاب مذهبی خودش را صاحب تریبون و محقّ در اظهار نظرهای کارشناسی می دانست رفته بود جایی سخنرانی و در پاسخ به چرایی تبعیت ما از رهبری گفت چون مقام معظم رهبری دارای ولایت تکوینی! است ما از ایشان تبعیت می کنیم. یکی دیگر جایی نشست و گفت ولایت را باید تعبدی قبول داشت! 

باور کنید گاهی دفاع بد بدتر از هر حمله ناجوانمردانه ای است.

من نمی دانم آقا چشم برزخی دارد یا نه ولایت تکوینی و ... هم بماند ولی این را می دانم که اتفاقا بزرگان دیگری هستند که به غیب متصلند و ... نکته ای که اقا را از همگان ممتاز می سازد تفکر، مدیریت و تیزهوشی و سلامت نفس برای گذر از بحران هاست که بارها به تجربه صحت آن را دریافته ایم. شما نمی توانید استدلال بیاورید و علم و اطلاعتان می لنگد بروید از کارشناس دین بپرسید تا برایتان توضیح دهد که ولایت فقیه یک امر عقلی و منطقی است که البته ریشه دینی دارد. یک بار آقا حرف جالبی درباره علت پیروی ما از خط امام زد و فرمود ما کورکورانه و با تعصب از خط امام تبعیت نمی کنیم ما فکر کردیم و به این نتیجه رسیدیم که راه امام بهترین راه است.

دوستان تصمیم گیر ما در سپاه دقت کنند حوزه های علمیه مملو از روحانیون با سواد و مسلط به مبانی دین است که واقعا نیازی نیست برای پیشبرد امور به افراد ناوارد و سطحی نگر مراجعه شود. یادمان نرود اسلام را باید از عالم اسلام آموخت و رفتار خود را با آن منطبق ساخت نه آن که بخواهیم اسلام را توسط عده ای جوان جو گیر و شهرت طلب به سبک و سیاق خود دراوریم.

و اما عدالت که بحث این روزهای فضای مجازی است و یکی دیگر از شاهکارهای کوته نظرانه خبرگزاری فارس وابسته به سپاه عزیز است.

دقت کنید هر جنبشی که در عالم در طول تاریخ شکل می گیرد حتی اگر شعار عدالتخواهی را سر ندهد چون خودش را حق می داند که به تکاپو افتاده بنا بر این حق طلبی اش را می توان به حساب عدالت خواهی اش گذاشت چه این که از منظر او حق همان عدالت است.

این که از عدالتخواهی هم مثل هر شعار زیبای دیگری می توان بهره برداری سوء داشت حرف درستی است. مثل شعار حقوق بشر یا آزادی و یا اسلام گرایی و ...

پس عدالتخواه خوب و بد داریم.

در بین عدالتخواهی خوب و صراط المستقیمی هم البته مشکلی وجود دارد و آن هم بر می گردد به تعیین بعضی مصادیق. گاه در تشخیص مصداق ها اشتباه و یا شتابزدگی باعث آن می شود که عدالت خواهی جای خود را به ظلم بدهد.

این اشکال هم به نیروهای دلسوز انقلاب بر می گردد که گاهی با افشاگری نه چندان مستند خود باعث تضییع حق کسی می شوند و گاه شامل برادران عزیز بولتن ساز نهادها می شود که مثلا وقتی آقا می گوید فلان مسئله را اهم و مهم کنید درست عکس آن را عمل می نمایند!

اما این رویکردی که خبرگزاری فارس و تسنیم پی گرفته اند که انگار عدالتخواهی را هووی انقلابی گری می دانند رویکردی خطرناک و تحریف آمیز است که به مرور شائبه تقابل ولایت با عدالت و تعارض نظام با حق طلبی را دامن می زند. این جاست که باید تذکر داد نگذارید آدمهای کم سواد و سفارشی نویس جای متفکران و کارشناسان خبره دین را بگیرند.

دوستان وابسته به نهادها یادشان نرود طبق فرموده آقا انتقاد از منصوبان ایشان جایز است. طبق فرمایش ایشان مشروعیت نظام به اجرای عدالت است. این که گمان کنیم به خاطر حفظ نظام می شود دروغ گفت، تهمت زد، حریم خصوصی افراد را نادیده گرفت، نزول خواری را جایز شمرد و ... در حقیقت حرکت بر ضد نظام و تخریب موریانه وار پایه های اعتقادی نظامی است که باید بر مدار دین و احکام اسلام حرکت کند.

هیچ یک از مومنان و بسیجیان و انقلابی ها و عدالتخواهان مصون از خطا نیستند و همه باید برای تکامل هم بکوشیم اما این که بخواهیم به خاطر قدرت گرفتن قالیباف و دفاع از دانشگاه آزاد و ولایتی و صیانت از منافع دلالان صدا و سیما و .... حقایق دین را وارونه جلوه دهیم و یا بر چهره معدود عدالتخواهانی که به خاطر امر به معروف و نهی از منکر صدمات جدی دیده و هزینه های سنگین پرداخت کرده اند خاک بپاشیم خودش یک نوع بی عدالتی و مصداق تحریف در مسیر انقلاب و ایجاد شکاف بین مومنان است. یادتان نیست برای دفاع از آملی لاریجانی چه می کردید و هر چه منتقد بود را با چوب منحرف و معاند و منافق و بی بصیرت می راندید و بعد که گند اتباعی طبری و چند مسئول شاخص دیگر درآمد مشخص شد حق با چه کسانی بود؟

جنبه داشته باشیم و از نقد دوستان خود نهراسیم و میز صاحبان قدرت و ثروت را مساوی با اساس نظام مقدس اسلامی ندانیم.

ارتفاع پست!

 

کمترین وظیفه اخلاقی در قبال کسی که قدمی برایمان برداشته و لطفی در حقمان روا می دارد این است که از او تشکر کنیم؛ حتی اگر هیچ توقعی نداشته باشد. شرط ادب این است که قدردان محبت دیگران باشیم و اگر چنین نکنیم در نگاه جامعه، رفتارمان به دور از ادب و اخلاق به شمار می آید. با این وصف در مقابل نعمت های ناتمام خدای یکتا وطیفه ای بزرگ و ناتمام در شکرگذاری داریم.

امام حسن مجتبی علیه السلام: «أَللُّؤْمُ أَنْ لا تَشْکُرَ النِّعْمَةَ.»

پستى آن است که شکر نعمت را نکنى.

تحف العقول ص 233

و یادمان نرود، شکر نعمت نعمتان را افزون می سازد. در عرصه روابط اجتماعی و خانوادگی نیز تشکر در مقابل لطف دیگران یک ارزش اخلاقی بایسته محسوب می شود که ترک آن زیبنده مومنین نیست.

اولویت با واجب است!

 

مشهد که می روی مواظب باش نمازت در بین راه قضا نشود. زیارت مستحب است و نماز واجب. نیمه شب را که در هیأت می گذرانی مراقب باش از نماز صبح جانمانی. میهمانی و دورهمی و اجتماع مؤمنین ارزشمند است به شرط آن که آلوده هجو و غیبت و تهمت و ... نباشد. امام حسن مجتبی علیه السلام: «إِنَّ مَنْ طَلَبَ الْعِبادَةَ تَزَکىّ لَها، إِذا أَضَرَّتِ النَّوافِلُ بِالْفَریضَةِ فَارْفَضُوها.»

به راستى هر که عبادت را به خاطر عبادت طلب کند خود را تزکیه نموده است. هر گاه مستحبّات به واجبات زیان رساند آن را ترک کنید.

تحف العقول ص 236

خانه لاکچری حاج صفی

 

نمیدونم واقعا چرا این عکس در فضای مجازی منتشر شده اما تیتر سایت ها این بود: خانه لاکچری احسان حاج صفی!

اگه واقعا انگیزه ایشون از انتظار عکس پز دادن بوده باید عرض کنم آقا احسان! پول داری نوش جونت خدا بیشترش کنه اما مواظب باش دل کسیو آب نکنی. این ایام گرونی خونه و اجاره خونه باعث ناراحتی و افسردگی و ترس خیلی از هموطنان ما شده که درد مستأجری دارن. چن شب پیش با یکی صحبت میکردم بغض کرده بود که با این قیمتا ما هیچ وقت صاحب خونه میشیم؟ اینا این عکسا رو ببینن دلشون میشکنه. 

بدون توقف!

 

اسلام دین فرهنگ و دانش است و توقف در رشد و کمال را نمی پسندد. ز گهواره تا گور باید دنبال دانش بود و هیچ فرصتی را نباید به بطالت و بیهودگی هدر داد. یا باید آموخت و یا باید آموزش داد. جامعه ای که علم آموزی در آن به یک ارزش تبدیل شود جامعه ای عقب مانده و ضعیف و وابسته نخواهد بود.

امام حسن مجتبی علیه السلام: «عَلِّمِ النّاسَ عِلْمَکَ وَ تَعَلَّمْ عِلْمَ غَیرِکَ.»

مردم را با دانشت، دانش بیاموز و خود نیز دانش دیگران را فراگیر.

بحار الانوار(ط-بیروت) ج 75 ، ص 111 ، ح 6

بهاییت، وهابیت و لیبرال ها بر ضد چاووشی

 

آیا خبرگزاری فارس و صدا و سیما و ... که برای دفاع از رضا رشیدپور سر جریان افشاگری دستمزدها سنگ تمام گذاشتند حاضرند اینجا که پای اهل بیت در میان است از محسن چاووشی هم حمایت کنند؟

هجمه سنگینی از طرف عناصر واداده دشمن شروع شده تا دیگر هنرمندی جرات نکند برای اسلام و اهل بیت قدم بر دارد.

ماه رمضان، یک ماه دیگر تمدید شد!

 

آنهایی که از راه خدا جدا شده اند و از دین بیزارند تبلیغ می کنند که روزه داری کار خوبی نیست و ضرر دارد و حال انسان را می گیرد و کارش را عقب می اندازد و اعصابش را خورد می کند و... به این می گویند تبلیغات منفی! آنها می خواهند کاری کنند که مردم از روزه فراری باشند.

ما روزه دارها آبروی خدا را نگه داریم. بی حال و افسرده نباشیم. زود از کوره در نرویم. از کار کم نگذاریم. شاداب و با روحیه باشیم؛ طوری که اگر از ما بپرسند حاضرید ماه رمضان یک ماه دیگر هم تمدید بشود با شوق و لبخند استقبال کرده و چشم شیطان را کور کنیم!

سعی کنیم رفتار ما تبلیغ احکام خدا باشد.

آخرین جمله مولا چه بود؟

 

آدم ها در آخرین لحظات عمرشان وقتی می دانند دیگر فرصتی ندارند مهمترین دغدغه هایشان را بر زبان می آورند. کسی که نگران اموالش است درباره آن توصیه های لازم را یادآور می شود. یا فردی که نگران فرزند و اهل و عیالش است دغدغه خود را درباره آنها بیان داشته و سفارش های لازم را به زبان می آورد.

آخرین جمله مولا علی علیه السلام که غمخوار مردم و پدر امت بوده و هست می تواند از این منظر جالب و مهم باشد.

نقل است مولای متقیان در آخرین لحظات عمر شریفش پیش از آن که شهادتین را بر زبان جاری ساخته و چشم از این دنیا فرو ببندد آیه 128 سوره نحل را بر زبان جاری ساخت1: "إِنَّ اللَّهَ مَعَ الَّذِینَ اتَّقَوْا وَالَّذِینَ هُمْ مُحْسِنُونَ"

 خدا با کسانى است که پروا داشته و نیکوکارند.

این آیه می تواند مهم ترین توصیه هادی امت و نسخه نجات بخش بشر برای تأمین سعادت دنیا و آخرت محسوب شود.

با خدا بودن و عمل به دین او در کنار خدمت و احسان به مردم، مکمل رشد معنوی و ایجاد جامعه انسانی و شرافتمندانه است.

خدا رحمت کند سید آزادگان، مرحوم سید علی اکبر ابوترابی را که در زمان اسارت در اردوگاه های مخوف حزب بعث و یا پس از آزادی هر جا که می خواست نصیحتی کند این عبارت را بیان می نمود: پاک باش و خدمتگذار.

ابعاد فردی و اجتماعی اسلام را می توان با همین جمله کوتاه به جهانیان شناساند. پاک باش یعنی خدا را عبادت کن و از گناه دور باش و حقی از دیگری ضایع نکن و خدمتگذار یعنی گره گشایی از کار خلق را اوج عرفان و بالاترین دستاویز قرب به خدا بدان. خودسازی و کمک به دیگران عصاره معارف مکتب وحی است.

1- بحار الانوار، ج 42، ص 292

اومانیسم واقعی یعنی این!

 

اسلام اتفاقاً از همه مکاتب مادی و معنوی عالم، انسان دوست تر و انسان محورتر است. چون خدا اراده کرده همه جهان را به تسخیر بشر در آورد. "سَخَّرَ لَکُمْ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَمَا فِی الْأَرْضِ" لقمان20

اشرف مخلوقات عالم باید صاحب همه کمالات مادی و معنوی عالم باشد، اگر خودش خودش را عقب نیندازد! انسان، حیوان نیست و ابعاد وجودش فقط در چارچوب بدن نمی گنجد. انسان برای آن که انسان شود و اشرف مخلوقات، باید به همه ویژگی های درون خود توجه نشان دهد. "عَلَیْکُمْ أَنفُسَکُمْ" (مائده105) به خودت بپرداز و حواست را جمع کن که معنای انسانیت را به بازی نگیری، بزرگ شوی و دنیا را زیر پای خودت ببینی.

اسلام آیین انسان محوری است و الگوی انسانیت را در سوره انسان به نیکی بیان می دارد: " وَیُطْعِمُونَ الطَّعَامَ عَلَى حُبِّهِ مِسْکِینًا وَیَتِیمًا وَأَسِیرًا" آیه8  انسانِ انسان محور نه تنها لذایذ دنیا را فقط برای خودش نمی خواهد بلکه غذای سهم خودش را به آن نیاز دارد هم به دیگری می بخشد بی هیچ چشمداشت و توقع و منّتی. "إِنَّمَا نُطْعِمُکُمْ لِوَجْهِ اللَّهِ لَا نُرِیدُ مِنْکُمْ جَزَاءً وَلَا شُکُورًا" آیه9

اگر آن قدر بزرگ شدی که برای خدا و بی آن که انتظار یک تشکر خشک و خالی را از دیگران داشته باشی، از آن چه که حق و نیاز خودت است بگذری و انسان دیگری را محور توجّهت قرار دهی، انسان حقیقی و "انسان محور واقعی" شده ای.

راستی دقت کرده اید خدا چه زیرکانه، در سوره ای که به نام انسان است، الگوی راستین انسانیت را معرفی کرده است؟! این آیه ها در شأن و وصف چه کسی نازل شده است؟

نه خدا توانمش خواند نه بشر توانمش گفت                    متحیّرم چه نامم شه ملک لافتی را

برای خدا چه کرده ایم؟

 

برای خدا قدمی برداشته ایم که توقع داریم او هم خواسته مان را اجابت کند؟ خدا به اندازه کافی در حقمان لطف داشته و بالاترین نعمت هایش را ارزنی مان نموده است؛ اما آیا کمترین وطیفه ما در قبال او اطاعت از فرامینش و عمل به دستورات دینش نیست؟ اگر برخلاف جهت خدا حرکت می کنیم خیلی نباید توقع اجابت دعاهایمان را داشته باشیم. بنده ای که مطیع خدا باشد خدا نیز امور زندگی اش را تسهیل نموده و عالم ماده و معنا را مسخّر او قرار می دهد:

«مَنْ عَبَدَ اللّهَ عَبَّدَ اللّهُ لَهُ کُلَّ شَىْء»1

کسى که خدا را اطاعت و عبادت کند، خداوند همه چیز را مطیع او گرداند.

1- امام حسن مجتبی علیه السلام تنبیه الخواطر، ج ۲، ص ۱۰۸

برویم سر اصل مطلب!

 

باب علوم عالَم بود؛ قبول

یگانه تقوا و دردانه عرفان بود، صحیح

شیر مردان روزگارش بود، درست

از کسی نمی ترسید

جنگاور بی نظیر

سجده ها و تهجدش بی مثال

آقای یک مملکت و حاکم سرزمین عرب

شهرت و ابهتش به جا

یار مظلومان و یتیمان

فکر و تدبیرش مثال زدنی

عدالتش شهره آفاق

و ....

همه صفات و ویژگی های او ارزشمند و ستودنی و یکتا

اما

اینها همه اش مقدمه است. اصل مطلب جای دیگری است.

آن هنگام که ضربت شمشیر خصم، فرق نازنینش را شکافت و رایحه شهادت را استشمام نمود، نفس راحتی کشید و سرود: به خدای کعبه رستگار شدم.

"جوان‌ها! برادرها! شهادت، مرگ تاجرانه و مرگ آدم‌های زرنگ است. این هدیه را خدا به چه کسی میدهد؟ خدا این هدیه را ارزان نمیدهد؛ به کسانی میدهد که در راه او مجاهدت کنند."1
1- بیانات مقام معظم رهبری در دیدار خانواده‌های شهدای کرمان ۱۳۸۴/۲/۱۲

وصل دوستی!

 

با هر کس به راحتی نمی شود دوست شد و اعتماد کرد و بساط رفاقت چید. دوست باید امین و سالم و صالح باشد و از این رو برای صمیمت و اعتماد به افراد نیازمند تحقیق و تأمل هستیم؛ اما اگر به کسی اعتماد کردیم و با او دوست و صمیمی شدیم باید در خوشی ها و ناخوشی ها شریکش باشیم و در وقت مصائب تنهایش نگذاریم. اشتباهش را نادیده بگیریم و در رفع مشکلاتش مددکار باشیم. دوستی های پایدار ارزشمندتر از رفاقت های فصلی و زودگذر است.

«قالَ الْحَسَن(علیه السلام) لِبَعْضِ وُلْدِهِ: یا بُنَىَّ لا تُواخِ أَحَدًا حَتّى تَعْرِفَ مَوارِدَهُ وَ مَصادِرَهُ فَإِذَا اسْتَنْبطْتَ الْخُبْرَةَ وَ رَضیتَ الْعِشْرَةَ فَآخِهِ عَلى إِقالَةِ الْعَثْرَةِ وَ الْمُواساةِ فِى الْعُسْرَةِ.»

امام حسن(علیه السلام) به یکى از فرزندانش فرمود: اى پسرم! با احدى برادرى مکن تا بدانى کجاها مى رود و کجاها مى آید، و چون از حالش خوب آگاه شدى و معاشرتش را پسندیدى با او برادرى کن به شرط این که معاشرت، بر اساس چشم پوشى از لغزش و همراهى در سختى باشد.

تحف العقول ص 233

سواد رسانه از نگاه امام حسن علیه السلام

 

خیلی حرف ها می شنویم که اصلا معلوم نیست مطابق حقیقت باشد. رسانه ها گاهی دروغ می گویند. این روزها هر کس اگر دنبال شیطنت باشد می تواند با استفاده از ظرفیت فضای مجازی، خبری دروغ و یا تحریف شده و فیلم و عکسی دستکاری شده را هزاران بار ارسال کرده و حقایق را وارونه جلوه دهد. به آنچه که می شنویم یا می خوانیم یا تصاویر و فیلم هایی که معلوم نیست از کجا و چطور تهیه شده است اعتماد نکنیم. واقعیت را باید با چشم سر و چشم دل و تحقیق و بررسی کشف نمود. گاهی حق و باطل به راحتی و با ساده انگاری جا به جا می شوند. مواظب باشیم به هر خبر و مطلبی اعتماد نکنیم:

«بَینَ الْحَقِّ وَ الْباطِلِ أَرْبَعُ أَصابِعَ، ما رَأَیتَ بِعَینَیکَ فَهُوَ الْحَقُّ وَ قَدْ تَسْمَعُ بِأُذُنَیکَ باطِلاً کَثیرًا.»

بین حقّ و باطل به اندازه چهار انگشت فاصله است، آنچه با چشمت بینى حقّ است و چه بسا با گوش خود سخن باطل بسیارى را بشنوى.

تحف العقول ص 229