وقتی خودت خودت را فاقد صلاحیت میدانی

 

اقرار العقلاء علی انفسهم جائز. کسی که خودش اذعان دارد به درد تصدی فلان مسئولیت نمیخورد اما برود و عهده دار آن شود نه تنها طبق کلام اهل بیت و فتاوای مراجع که به حکم عقل نیز خود به خود منعزل بوده و جایگاه او مصداق غصب به شمار می آید.

کسی که خودش می داند رجل سیاسی نیست و از سیاست و آداب حکمرانی چیزی نمی فهمد و سررشته ای از اقتصاد و فرهنگ و ... نیز نداشته و ابایی از اعتراف به این موضوع هم ندارد اما کرسی ریاست اجرایی مملکت را بر عهده میگیرد در واقع باور دارد که شایستگی و مشروعیت تصدی پست مذکور را دارا نیست و حضور او اجحاف در حق مردم است.

شهامت تغییر

 

دیروز مسابقه فوتسال بین ایران و گوآتمالا، نیمه اول سخت و نفس گیر بود. ایران زیاد حمله کرد اما فقط به سه گل رسید. گوآتمالا چهار بار حمله کرد سه تایش گل شد. تساوی سه بر سه در نیمه نخست برای ایران که جزو مدعیان قهرمانی است زیبنده و گوارا نبود.

نیمه دوم اما ورق برگشت. مربی به آسیب شناسی ضعفها پرداخت. بعضی بازیکن ها و تاکتیک ها تغییر پیدا کرد. حالا نتیجه دلخواه به دست آمد. نه بر چهار ایران برنده شد.

کاش در مدیریتهای اقتصادی و فرهنگی و... جامعه هم چنین انگیزه و شهامتی وجود داشت. مسئولان بی اعتنا به دلبستگی ها و تعهدات جناحی و با پرهیز از شعارزدگی و اغوای تبلیغاتی و غرور بیجا اگر می دیدند نفع و نتیجه ای که در شأن ملت است حاصل نمی شود بی پروا اقدام به تغییر برنامه ها و مدیریتها و اصلاح امور می نمودند.

سهم من چی؟!

 

تا الان بالای ده بار با شکایت بعضی مسئولان قضایی و انتظامی و امام جمعه و شهرداری و شورا و... در مازندران و قم به دادگاه احضار شده ام. یک فقره محکومیت هم دارم؛ چهار ماه زندان بود که تعلیق شد. یعنی دولت جدید نمیخواهد حق مرا ادا کند؟ یک پست ناقابل هم سهم من نیست؟ مومنین به انقلاب در دایره وفاق جایی ندارند؟

دیوار کج

رییس جمهور در جریان رای اعتماد وزرا به گونه ای سخن گفت که انگار همه انها مورد تأیید و حمایت رهبری قرار دارند و همه چیز با ایشان هماهنگ شده است.

رهبری معظم در دیدار با اعضای دولت تأکید کرد که بیشتر وزرا را اصلا نمی شناخته و تعدادی را مورد تأیید قرار داده است.

پزشکیان که هموازه با تمسک به محفوظات گزینشی خود از عبارات نورانی نهج البلاغه دم از صدق و راستی و درستی می زد حتی حاضر به یک عذرخواهی ساده هم نشد.

هیچ نهاد و مرجع و ملجأیی هم وجود ندارد رییس جمهور را بابت ناراستی مواخذه کند.

نمایندگان مجلس باید جزو نخبگان سیاسی جامعه و انسانهایی باهوش باشند. آنها به رغم شناخت از گفتمان و مطالبات رهبری و ارزشی که ایشان برای استقلال مجلس قائل است و شروط چندگانه ای که برای صلاحیت وزرا بر شمردند به راحتی ادعای رییس جمهور را پذیرفته و فریب خوردند.

هیچ نهاد و مرجع و ملجأیی وجود ندارد نمایندگان را بابت این سطح از سادگی و سطحی نگری و زودباوری مورد بازخواست قرار دهد.

به راستی دولت و مجلسی که به این راحتی اهل نیرنگ و یا ساده لوحی باشند می توانند در بزنگاهها از حقوق و منافع مردم دفاع کنند؟

نهج البلاغه بر سر نیزه!

 

یکی از سوزناک ترین عبارات مقام معظم رهبری به نظر من حرفی است که اخیرا در جمع اعضای کنگره بزرگداشت شهدای کهگیلویه و بویر احمد به زبان آورد: عقب نشینی غیرتاکتیکی در هر میدانی غضب الهی را به دنبال دارد.

این جمله آقا را بگذارید در کنار شرایطی که در آن به سر می بریم؛ یعنی بحث انتقام از رژیم خونخوار صهیونیسم. کیست که نداند عده بیشماری از همان دست آدمهایی که فتوای امام بر ضد سلمان رشدی مرتد را منافی منافع تجاری بین الملل می دانستند، کشتی کمکهای ادهدایی ما به یمن را در جیبوتی تخلیه نمودند و... حالا مخالف تنبیه متجاوز هستند.

این روزها با استقرار دولت ظریف-پزشکیان- قالیباف، بیشتر به مظلومیت دیدگاه رهبری پی می بریم. رسانه های زنجیره ای و جنجالگران جیره خوار مجازی این خط رسانه ای را دنبال می کنند که ترور هنیه در تهران نباید منجر به درگیری مستقیم ما با رژیم غاصب شود. انگار نه انگار که تمامیت ارضی و حاکمیتی ایران نقض شده. یک جوری بهانه می آورند که هنیه غیرایرانی و فلسطینی است و انتقام ترورش ربطی به ما ندارد که انگار زمانی که فخری زاده و دیگر دانشمندان هسته ای و بعضی پایگاههای نظامی کشورمان مورد تهاجم رژیم غاصب قرار گرفت رگ غیرت این آقایان باد کرده و حاضر بودند برای انتقام از خون هم میهنان خودمان دست به تنبیه متجاوز بزنند. اسرائیل اگر تک تک شهروندان ما را هم بکشد این حضرات ترسو و راحت طلب و دنیا دوست و غربزده باز هم بهانه می آورند که هنوز جنگی آغاز نشده و مبادا دنیا ما را آغازگر نبرد بداند. جامعه با چنین حاکمانی بزدل اگر سکوت و بی تفاوتی مردم را هم به همراه داشته باشد چرا مستوجب غضب الهی نباشد؟ خداوند ذلت و ترس و تو سری خوردن را در شأن مؤمنان ندانسته است.

استاندارد میلی

والّا بلّا من افراد مختلفی را می شناسم بعضا بسیجی و مسجدی و طلبه و پاسدار که به خاطر مخالفت آنهم از موضعی ارزشی با یک امام جمعه درجه چندم شهری کوچک و معمولی یا فلان مسئول رده پایین منسوب به باند و طایفه خاص، مورد غضب کانونهای قدرت قرار گرفته صلاحیتشان برای تصدی مسئولیتهای ریز از کاندیداتوری شورا تا انجمن اسلامی و... رد شده است؛ آن وقت چگونه همان نهادهایی که به بهانه حمایت دروغین از اصل ولایت فقیه به قلع و قمع این بچه ها می پرداختند حالا در مقابل سکانداری دانه درشتهای فتنه و آشوب بر مسئولیتهای کلان ملی مهر سکوت بر لب زده اند خدا می داند و خودشان و جناب شیطان.

خیمه شب بازی

قالیباف با پزشکیان، سید جواد هاشمی با گلشیفته، پناهیان با علیمی بنشینند وفاق ایجاد خواهد شد؟ میتوانند مافیای خودروسازی را کنترل کنند مردم اینقدر تلفات ندهند؟ حریف نظام بانکی میشوند منابعش در مسیر تولید قرار بگیرد و به محرومان هم خدمتی برساند؟ مسکن و اشتغال و ازدواج و... چطور؟ ما بخیل نیستیم. تا آخر عمر با هم عکس یادگاری بگیرید؛ اما مشکلات کشور با برنامه و هدف و قاطعیت و مدیریت و نظارت حل می شود نه با دور هم نشستن و پالوده خوردن.

کشور را برق گرفت!

 

گفته می شود دولت حسن روحانی در تداوم حاکمیت تفکر غربزدگی و تعهد بی چون و چرا نسبت به اوامر دولتهای زورگو معاهده ای به امضا رساند که به منظور کاهش تولید گازهای گلخانه ای، ظرفیت تولید برق نیروگاههای کشور کاهش پیدا کند. همین تعهد بود که باعث شد در دولت روحانی شاهد قطعی مستمر و برنامه ریزی شده برق خانگی و صنعتی باشیم. در دولت رییسی این تعهد حقارت میز و آزار دهنده مورد اعتنا قرار نگرفت، اما در هفته های اخیر با روی کارآمدن دولت سوم حسن روحانی دوباره شاهد تکرار آن هستیم. کیست نداند خرداد و تیر و مرداد امسال از شهریورماه گرمتر بود اما تولید نیروگاهها با زحمات کارکنان خدوم و مدیران آن آسایش مردم را سلب نکرد.

متهم چو متهم ببیند خوشش آید!

 

تاجگردون، حاشیه دار ترین نماینده مجلس از ظفرقندی حاشیه دارترین وزیر کابینه تعریف و تمجید کرد و گفت: بین وزرای پیشنهادی، ظفرفندی ممتاز بود!

باید عرض کنم تو هم ممتازی عزیزم! تا وقتی مملکت قوه قضاییه نداشته باشه و نهادهای امنیتی دنبال نخود سیاه باشن همه تون ممتازین.

نگاه چپ!

حاج آقای عزیز، خب برای آدم سوءتفاهم می شود. مواردی خیلی خیلی کمتر از مشکلات و مسائلی که بعضی وزرا در پرونده شان داشتند را بچه های حزب اللهی منتقد داشتند همکاران شما برایشان زدند، صلاحیتشان را برای مسئولیتهایی خیلی خیلی کوچکتر رد کردند، آن وقت الان همه حضرات بعضا با سوابق مشعشع حمایت و دخالت در فتنه و خیانت برای تصدی جایگاهی مهم تأیید میشوند همزمان شما هم وزارتت برای چهارسال بعد تمدید میشود. به ما حق بدهید کمی چپ چپ نگاهتان بکنیم!

ذلت یا عزت؟

مسعود پزشکیان مواضع خوبی در محکومیت جنایات غزه، تقبیح رفتارهای کاخ سفید، وضعیت منطقه به خصوص همسایگان شمال غربی و... گرفته است. خدا خیرش بدهد.

حسن روحانی نیز در سال نخست تصدی قوه مجریه در جمع اعضای جامعه مدرسین تصریح کرد نخواهد گذاشت آب در دل رهبری تکان بخورد. بندگان خدا خوشحال شدند. در جمع فرماندهان سپاه هم جوری مواضع انقلابی گرفت که آنها را به وجد آورد و فریاد تکبیر سر دادند. لبخند فاتحانه حسن روحانی تماشایی و آزاردهنده بود.

به هر حال مواضع و گفتار مسئولان ارشد سیاسی مهم است و از این بابت اگر موضع درستی گرفتند باید از آنها قدردانی نمود.

اما

مهمتر از بیان مواضع، اتخاذ سیاستها و راهبردهای اجرایی در عرصه سیاست بین الملل است که باید دید در نهایت به نفع کدام جبهه تمام خواهد شد. یادم است یکبار جان کری بعد از توافق برجام درباره مواضع تند بعضی سیاستمداران ایرانی گفت حرفهایشان مهم نیست ما با عمل آنها کار داریم. 

امیدوارم در دولت جدید تصمیم گیری ها نیز بر مبنای مواضع شفاهی انقلابی بوده و کشورهای متخاصم احساس کنند با ایرانی عزتمند و مستحکم و سربلند طرف هستند نه کشوری با مواضع دوگانه و تسلیم پذیر و منفعل.

خوب، بد، لازم

 

رقابت درون گروهی نیروهای ارزشی هم خوب است هم بد؛ اما به هر حال اجتناب ناپذیر است.

بالاخره یک طیف از این بچه ها به ارکان قدرت می چسبند و شیرینی پست و پول را با همه وجود می چشند. همه البته اینطور نیستند اما خیلی ها جنبه پول دار شدن و دسترسی نامحدود به امکانات مادی را ندارند. از طرفی هم رویشان نمی شود از شعارهایی که پیش تر داده و به همان واسطه به قدرت رسیده اند را کنار بگذارند.

چه کار می کنند؟

می شوند مثل کسی که حال ندارد طرف قبله بچرخد می گوید قبله را بچرخانید طرف من. شروع می کنند به تئوریزه کردن فرهنگ اشرافی گری و خوی تجمل پرستی و رفاه طلبی و رانت خواری آنهم به ظاهر مبتنی بر فرمایشات دین. الی ماشاءلله مداح و منبری همراه و نمک گیر هم دارند. در کنارش تلاش میکنند با سیاه نمایی و اتهام زنی، رقبای ارزشی را در اذهان عموم تخریب نمایند.

از این منظر رقابت درون گروهی اگر چه تلخ و گاه زیان بار است؛ اما لااقل باعث می شود مرزهای انقلابی اصیل و انقلابی مغشوش هویدا شده و هنجارهایی چون ساده زیستی و عدالت ورزی و پاک دستی حکام به فراموشی سپرده نشود. به نظرم این چرخه پایان ناپذیر و ادامه دار خواهد بود.

فعلا با این منطق انتخاب کنید

 

بیخود وقتتان را سر این دعوا هدر ندهید که اگر نامزد طیف رقیب رأی بیاورد گرانی خواهد شد. این چند روزه زیاد دیده ام و دیده اید طرفدارهای نامزدها طرف مقابل را متهم میکنند که اگر روی کار بیاید گرانی خواهد شد.

کدام دولتی روی کار آمد و گرانی نشد؟

چپ یا راست هر که دولت را در اختیار گرفت گرانی را هم با خودش آورد. علتش هم بر میگردد به اقتصاد بیمار مملکت که دولتها برای تأمین مخارج و جبران کسری بودجه چاره ای نمی بینند جز این که دست مبارکشان را فرو کنند به جیب ملت و با گرانی ارز و سکه مشکل خودشان را حل کنند.

روی این مساله بیخود بحث نکنید و وقتتان را هدر ندهید.

آنچه مهم است این است که دولتها همراه با گرانی آیا قدمی هم برای ملت برداشته اند؟ کاری کرده اند چهار نفر نان بخورند؟ 

در دولت احمدی نژاد و رییسی گرانی بود اما کار هم بود، عمران و آبادانی هم صورت می گرفت. هزاران کارگر و ... برای ساخت مسکن و جاده و سد و نیروگاه و کارخانه و ... نانی به دست می آوردند. در دولت روحانی اما یک کلنگ هم بر زمین نخورد. شاهانه نشستند پشت میز و به ریش ملت خندیدند و گفتند نمی شود، نمی توانیم .... نسل جدید طاغوت ندیده هر چه از مدیریت و تفرعن زمان شاه شنیده بود در هشت سال دولت روحانی به چشم خود دید. واقعا جای سوال بود اگر قرار است یک متر راه و مسکن و کارخانه و سد و... ساخته نشود این همه سازمان و نهاد و اداره به چه درد می خورد؟ این همه هزینه کارمند و خدم و حشم ادارات مصداق اسراف و تبذیر است.

شما ببینید از قِبل ساخت یک خانه چند نفر نان می خورند؟ از مهندس طراح تا عمله ای که پی ساختمان را کنده و دیوار می چیند، برق کار، لوله کش، گچ کار، نجار، آهنگر، کابینت ساز و کارخانه های تولید شن و ماسه و آجر و سیمان و کاشی و آهن و...  ساخت میلیونها مسکن چند نفر را نان داده و درآمد و اشتغال و رشد و گردش اقتصادی ایجاد می کند؟ 

دولتی را انتخاب کنید اگر گرانی می آورد نان هم به سفره مردم می رساند نه آنکه گرانی می آورد، کار نمی کند و نان از سفره مردم بر میدارد، پوزخند زده و ژست طلبکار می گیرد.

مناظره امشب

چیزی نگویم بهتر است. از سه نفری که در قاب تصویر سیما حضور داشتند شخصیت مجری را بیشتر پسندیدم.

جلیلی از مثالهای نقض نباید غافل می شد. مثلا پزشکیانی که خود را داعیه دار منصب و مقام برادران اهل سنت میداند باید جواب دهد در دوره وزارت خود لااقل یک معاون اهل سنت داشته است یا نه؟ در حالیکه یکی از حساس ترین پستهای نظامی کشور یعنی فرماندهی نیروی دریایی ارتش در اختیار دریادار ایرانی از عزیزان اهل سنت است. پزشکیان که دم از مدیریت میزند چرا توسط همفکران خود در مجلس ششم به استیضاح کشانده شد و...

از کل تصاویر مناظره، روبوسی آخر را پسندیدم.

ما اگر ببازیم به شورای نگهبان باخته ایم. بهترین بچه های این مملکت در این سالها توسط شورا رد صلاحیت شده اند مثل باقری لنکرانی و زاهدی و سعیدی کیا و متکی و بذرپاش و... بعد کسانی که پرونده اتهامات اقتصادی و امنیتی داشتند مثل غرضی و روحانی و جهانگیری تأیید شده اند. درست مثل تایید صلاحیت دوباره تاجگردون در انتخابات مجلس که اصلا معلوم نیست بر چه مبنایی انجام شده است. کدخدایی سخنگوی شورای نگهبان در پنج مرداد 92 مصاحبه ای دارد و می گوید صلاحیت روحانی رد شده بود اما با پا درمیانی دبیر شورا تأیید شد!

بعد که گند کار درآمد یقه مردم را می گرفتند که خودتان مقصرید.

اگر قرار بود آدم بی مایه ای مثل پزشکیان که حتی در انتخابات مجلس هم رد شده بود برای ریاست جمهوری تأیید صلاحیت شود می گذاشتید احمدی نژاد و لاریجانی وارد گود رقابت شوند تا لااقل حجم مشارکت را به سطحی بالا برسانند. خوب نیست هم ملت را از دست بدهیم هم دولت را.

شب خوش.

بزنگاه!

 

دکتر محمد مبلغ الاسلام یک متخصص دندان پزشک جوان بابلی و اهل ادبیات و شعر و شاعری است که بعضی آثار زیبایش منتشر شده است. پدر وی معلم شهید صادق مبلغ الاسلام نیز دستی بر قلم داشت که یادداشتهای او هم در قالب کتاب به انتشار رسیده است.

امروز متنی از این دوست بزرگوار با رویکرد انتخاباتی به دستم رسید که جالب و خواندنی بود و در گروههای مجازی منتشر کردم:

سلام
آدم احساسی نیستم ،
تعصب بی جا هم ندارم،
 در هیچ انتخاباتی 
اسمی از نامزدی نیاوردم 
فقط مشارکت بیشتر را تبلیغ کردم

 این بار  اما برایم اظهر من الشمس است

به جلیلی 
و برنامه ها
 و‌تلاشش
 و صداقتش
و پاک دستی اش،
حتی مخالفینش 
 ایمان دارند

« تفاوت این دو نامزد، از زمین تا آسمان است »

 می دانم هیچکس معصوم نیست 
و نمی شود آینده را تضمین داد
و می دانم در بهترین شرایط 
«بخشی» از برنامه ها عملی می شود 
اما 
👈 « فرق است بین آن که میداند و نمی داند. »

🌼جلیلی بسته نیست 
🌼جلیلی خشک مقدس نیست
🏵️جلیلی با نخبگان و دانشگاهیان در ارتباط است
🏵️جلیلی اشراف کامل به چالش های کشور دارد
🌸جلیلی با فساد مبارزه می کند
🌸 جلیلی اهل تعامل است
 🍁جلیلی حامی محرومان است
🍁جلیلی حامی روستائیان است

⚫️ همه اذعان دارند هیچ نقطه ی تاریکی
 در زندگی اش نیست ⚫️

چرا روزه ی شک دار بگیریم ؟؟ 

ریاست جمهوری برازنده ی جلیلی،
 از اینهمه تلاش است 
(باور ندارید مستندش را نگاه کنید )

کمک کنید برنگردیم به بحران های قبلی 
به گرانی بنزین 
به توقف ساخت مسکن
به نفروختن نفت
به بحران پوشک و گندم و تخم مرغ و برق 
به مدیریت سرمایه داری
به تعطیلی کارخانه جات
و...

 
دکتر محمد مبلغ الاسلام
دندانپزشک _ متخصص بیماری های دهان

سه چهار نکته

یک- پایین بودن آمار مشارکت به معنای باخت همه نامزدهاست. نحوه طراحی عرصه رقابتها در کاهش میل به مشارکت در انتخابات تأثیرگذار است. شورای نگهیان در دوره های بعد تدبیر و منطق قابل قبول تری در تأیید صلاحیتها به نمایش بگذارد. مردم احساس کنند شور و رقابتی جدی و سرنوشت ساز در انتخابات وجود دارد.

دو- مردم و به خصوص طبقه متدین به جایگاه وعاظ و مداحها بی اعتنا نیستند؛ اما به حدی از بلوغ و رشد سیاسی و فکری رسیده اند که در انتخاب خود تابع سلبریتی های مذهبی نباشند. از این بابت استقلال رأی و کنشگری بر مبنای فهم و منطق شخصی و اعتماد به نفس متدینین را باید ارج نهاد. امیدوارم طبقه غیرمتدین جامعه هم به این سطح از رشد فکری برسد که در بزنگاهها فریب اغوا و هیاهوی سلبریتی های عرصه سینما و ورزش را نخورد و یا کورکورانه تابع رسانه های آن ور آبی نباشد. بعضی عزیزان مداح و منبری باید دست از کدخدا منشی برداشته و این طور خود را برای به قدرت رسیدن دیگران آنهم در رقابتهای درون گفتمانی هزینه و گاه ضایع نکنند. بعضی سرداران پرافتخار و محبوب سپاه که در حد قهرمان ملی مطرح هستند باید جلوی سوءاستفاده سیاسی از نامشان را می گرفتند. 

سه- آرای نامزد آخر اگر چه قابل توجه نیست اما قطعا قابل تحلیل هست. باید مشخص شود این حدود دویست هزار نفر دقیقا بر چه مبنایی اسم این نامزد را انتخاب کردند. قصدشان انداختن رأی سفید و باطله بود که محترمانه اش را به جا آوردند یا واقعا گمشده خود را در میان تناقضات و چندپاره گویی های نامزد مورد نظر یافته اند؟

چهار- دور دوم رقابتها بی اعتنا به جنجال های سیاسی و دعواهای جناحی صرفا باید متمرکز بر تبیین برنامه ها باشد. هر چقدر دست یکی از آن دو در این خصوص پر است دیگری چیزی در چنته ندارد. نامزدها و حامیانشان با پرهیز از هوچی گری و به میان آوردن دعواهای بی حاصل سیاسی و رو کم کنی های جناحی به ارائه برنامه های سازنده خود به خصوص در عرصه اقتصاد و رفاه عمومی بپردازند به نفع خودشان و مردم خواهد بود.

دور دوم انتخابات

 

اینطور که از قرائن و اخبار غیر رسمی بر می آید انتخابات به دور دوم کشیده شده است.

دو نفری بیشترین رای را کسب کرده اند که بیشتر شبیه مردم بودند.

یک هفته فرصت داریم به مردم بقبولانیم فراتر از مباحث جناحی و رویکردهای سیاسی با درنظر گرفتن برنامه ها و رویکردهای اقتصادی نامزدها دست به انتخاب بزنند.

به یقین بخش اصلی بدنه حامیان قالیباف به جلیلی رأی خواهند داد اما ممکن است بر اثر القائات سوء رسانه های مجازی بعضی نیز با کینه ای که از جلیلی به دل گرفته اند به آرای سفید رو بیاورند.

اصلاحات بدنه مردمی ندارد و قطعا به دنبال تحریک و بسیج طیف برانداز می افتد. بخشی از مردم عادی رأی نداده اند. بخش مهمی از آنهایی که به پزشکیان رای داده اند نگاه جناحی نداشته اند و ممکن است تغییر عقیده بدهند. یک هفته فرصت داریم طرحها و برنامه های اقتصادی جلیلی و شعارها و ایده هایی که او در راستای آسیب شناسی معضلات و ارائه راهکار برون رفت از مشکلات و پیشرفت و آبادانی ایران عزیز به عنوان الگوی مردمسالاری دینی در چنته دارد به گوش لایه های غیر جناحی اجتماع برسانیم. توکل بر خدا.

تجربه میدانی دو مرحله انتخابات سال 84 از ذهنم بیرون نمی رود. نگاه جلیلی به مقوله قدرت، نگاه تمدنی و تکلیفی است. برای همین بیشترین میزان رعایت اخلاق را در کنش سیاسی او شاهد بوده ایم. دوستانی که میخواهند برای جلیلی تبلیغ کنند یادشان باشد نگاه مادی و دنیایی و ابزاری به انتخابات نداشته باشند. با توکل بر خدا و استعانت از او ان شاءالله حرفها بر دل مردم اثر خواهد گذاشت. 

رأس امور

 

امام فرمود "مجلس در رأس امور است"

قالیباف نیروی مفید و کارآمدی است

 چنین نیروی مفید و کارآمدی باید در رأس امور باقی بماند!

 

 

از شوخی که بگذریم این حجم عصبانیت و فحاشی و دروغ پردازی بعضی دوستان طائفه رقیب نشان می دهد سعید جلیلی از مقبولیت بالاتری در بین مردم برخوردار شده و دستکم در میان نامزدهای طیف منسوب به اصولگرا، جایگاه مردمی بالاتری را به دست آورده است. 

وحدت جبهه انقلاب یک امر ضروری است. منظور از جبهه انقلاب قطعا عناصر مشهور با فیشهای حقوقی تپل و صندلی های نرم و میزهای بزرگ نیست. متن بدنه بچه های پاپتی و خط مقدمی و کتک خور و کف میدانی حزب الله باید با اتحادی بزرگ راه را برای پیروزی کاندیدایی انقلابی که مقبولیت بالاتری دارد در همین دور نخست فراهم آورند.

مناظره چهارم

 

شخصیتهای سیاسی بابت مراوداتی که دارند و فرصتهایی که در ارتباط با اجتماعات مردمی پیدا میکنند حتی اگر نخواهند نامزد ریاست جمهوری شوند باید روی فن بیان و خطابه کار کنند. غیر از روحانیون البته گاه شخصیتهایی مثل احمدی نژاد و لاریجانی هم در بین مسئولان بوده اند که در ادای کلمات دچار لکنت و سکت و دستپاچگی نمی شدند اما لااقل در این دور از رقابتهای انتخابات این ویژگی مثبت کمتر دیده می شود.

در انتخابات سه سال پیش بحثی از سیاست خارجی به میان نیامده بود که دون شأن مناظراتی در سطح تصدی ریاست جمهوری اسلامی بود. شکر خدا در این دور از انتخابات شاهد اصلاح رویکرد غلط قبلی هستیم.

بعضی افرادی که احمدی نژاد آنها را کنار گذاشت یا درگیر شد بعدها مشخص شد چه ماهیتی دارند. یکی اش ناطق نوری بود، یکی اش خانواده لاریجانی و قطعا یکی هم مصطفی پورمحمدی است؛ اولین وزیری که احمدی نژاد اگر چه با سفارش یکی از مجموعه ها به کابینه راه داد اما از ادامه فعالیت برکنار کرد. حرفهای خاله زنکی، کوچه بازاری و فاقد مطالعه و غیر علمی پورمحمدی به خصوص در مناظره امشب آزاردهنده و خجالت آور بود. زشت است همچین شخصیتی دبیر جامعه روحانیت تهران هم باشد. او  به اندازه پزشکیان نتوانست آیه و حدیث بخواند که لااقل ثوابی ببرد!

سعید جلیلی که در مناظرات قبلی در قالب شخصیتی نزدیک به نجم الدین شریعتی ظاهر شده بود این بار با استحکام و قاطعیت بالایی جلوه نمود. در مجموع از نظر حقیر اشراف و تسلط و علمی که جلیلی نسبت به اساس حکمرانی دینی در عرصه های فرهنگی و سیاسی داشت غرورانگیز و افتخار آفرین است. وجود چنین شخصیتهایی ضامن احیای آرمانها و تحقق مدنیت نوین جهانی در بستر مردمسالاری دینی خواهد بود.

مدتی برایم سوال بود مگر تهیه کننده سیما و سینما بسترساز و تدارکاتچی ساخت اثر هنری نیست؟ به عبارتی وظیفه اصلی تهیه کننده، تأمین و پشتیبانی مالی تولید اثر است. خب چنین مسئولیتی چه نیاز به گذراندن دوره آموزشی و مدرک دانشگاهی و رشته تخصصی دارد؟ پرسیدم و فهمیدم تهیه کننده اتفاقا از این باب که باید تأمین کننده مادی تولید برنامه باشد لازم است از مجموعه فعالیتهای هنری مرتبط با تولید اثر شناخت و سر رشته ای داشته باشد تا سرش کلاه نرود! بداند فیلمبردار یا کارگردان یا بازیگر یا گریمور یا جلوه های ویژه و... چه وظیفه ای دارد و چه می کند. بفهمد کارها درست پیش می رود یا نه؟ بودجه و امکانات و زحمتش هدر نرود. اگر بخواهد چشم بسته امضا بدهد خیلی زود ورشکست و نابود خواهد شد. رئیس جمهور ممکن است در همه زمینه ها تخصص نداشته باشد اما لااقل یک اطلاعات اولیه و کلی و در حد سررشته باید داشته باشد که فریب هر کسی را نخورد. پرشکیان را آدمی سالم و دلسوز می دانم. اما این سطح سادگی و خوش قلبی که در موارد متعدد ثابت شد به صرف اعتماد به دوستان اکتفا می کند می تواند خسارت بار باشد. نمونه اش را در جریان برجام یا سوال از رییس جمهور وقت در حمایت از گشت ارشاد و بعدها مخالفت با آن و ... دیده ایم که در نهایت گفت به دوستان اعتماد کردم! رییس جمهور اگر اینگونه باشد بازیچه و عروسک خیمه شب بازی دیگران خواهد شد.

همین یک مورد، صداقت!

 

همه مسئولان در دولت و مجلس تأکید دارند که راه شهید رئیسی را ادامه خواهند داد.

از سال گذشته اعتبار حمایتی در قالب کالا برگ الکترونیک و سپس طرح فجرانه در اختیار دهک های پایین و متوسط جامعه قرار گرفت. در این طرح کسانی که بخشی از یارانه خود را به خرید یازده قلم کالای مورد نظر دولت اختصاص می دادند با یارانه ای افزایشی مورد تشویق قرار می گرفتند.

شهید رئیسی صراحتاً تأکید نمود که این طرح حمایتی باید ادامه پیدا کند.

الان دو ماه است که دولت این طرح را نادیده گرفته و مجلس هم مطالبه ای نمی کند.

در همین یک فقره صداقت و وفاداری خود به رئیس جمهور فقید را ثابت کنید ممنون می شویم.