فرصت طلایی در لبنان

 

قرائن و شواهد و گمانه ها از حمله احتمالی و همه جانبه رژیم غاصب به جنوب لبنان به منظور از بین بردن جنبش حزب الله حکایت دارد. در این مدت البته بارها عملیاتهای تروریستی بسیاری در این مناطق صورت گرفت اما حزب الله خویشتن داری نشان دارد تا آغازگر جنگ نباشد.

امیدوارم اگر جنگی در گرفت فرصت غنیمت شمرده شود. جنگ با حیوانی وحشی چون اسرائیل نباید مصلحت اندیشانه و محافظه کارانه باشد. این بار شاید آخرین فرصتی باشد که بتوان از چند قدمی مرزهای جعلی این رژیم غاصب به مهم ترین مناطق حیاتی آن ضربه جبران نشدنی وارد ساخت. همه آزادی خواهان جهان باید دست به دست هم داده و قدر این فرصت طلایی را بدانند. انتقام خون شهدای لبنان و سوریه و عراق و فلسطین و ایران و یمن و سومالی و سودان و الجزایر و... را می توان این روزها گرفت. جبهه مقاومت میتواند با نفوذ در قلب تل آویو جنگ را از بیروت به عمق استراتژیک دشمن بکشاند. رژیم یا باید برای همیشه از بین برود یا برای سالهای سال نتواند سر بلند کرده و خون به پا نماید. حزب الله و دوستانش با این همه جنایتی که دشمن مرتکب شده دیگر چیزی برای از دست دادن ندارند. خون کودکان مظلوم جهان اسلام حلقوم پلیدترین جانیان تاریخ را خواهد فشرد؛ بإذن الله.

تاریخ شهیدی

 

درباره بعضی کتابها و فیلمهایی که می بینم یا میخوانم مطلبی نوشته و نظری میدهم درباره بعضی کارها هم نه اما مگر میشود کتاب تاریخ تحلیلی اسلام به قلم سید جعفر شهیدی را خواند و حرفی نزد؟ به کتابهای تاریخ اسلام و البته انقلاب اسلامی علاقمندم و مطالعاتی پراکنده در این رابطه داشته ام اما این کتاب را باید به همه توصیه کرد که بخوانند. چرا؟ سید جعفر شهیدی یک مورخ یا تاریخ شناس صرفا خبره و مطلع نیست. او یک دانشمند متفکر است. واژه متفکر چه ربطی به علم تاریخ دارد؟ ربطش این است که پژوهشگر و صاحب علم بداند چگونه تاریخ را روایت کند بی آنکه بخواهد فهم مخاطب را نادیده بگیرد و یا خسته اش سازد زاویه ای را پیش رویش بگشاید تا به پرسشها و شبهات محتمل پاسخ داده و البته عطش او را برای طرح سوالهای جدید و تحقیق و مطالعه بیشتر بیفزاید. نگارنده البته حواسش به سبک زندگی هم هست و تلاش دارد چرایی سقوط یا مجد حکومتها و جوامع را مبتنی بر آموزه های دین و عقل تبیین نماید. صرفا راوی حوادث نیست. مختصر اما عمیق به شکافتن ریشه حوادث و جریان شناسی تمدنها و نحله ها و طوائف می پردازد و نشان می دهد یک مورخ اگر اسلام شناس و جامعه شناس و زمانه شناس باشد چگونه میتواند کتابی دست مخاطب بدهد که علاوه بر آموزش تاریخ، درس چگونه زیستن و عبرت خودسازی و جامعه گرایی و حق شناسی را سرلوحه او قرار دهد. بیخود نبود که آقا در پیام تسلیت رحلتش از او به عنوان علامه ژرف نگر و با کرامت یاد کرده است. روحش شاد.

این کتاب را بزرگواری به من هدیه داد که تشکر از او را بر خود لازم می شمارم.

گرانی، یارانه و این چند نکته

حذف ارز ترجیحی و حمایت از درآمدها و منابع ملی در راستای خدمت به رفاه عمومی و مقابله با ویژه خواری، اقدام درستی است. اما آنچه باعث انتقاد دلسوزان در روزهای اخیر شده شامل بعضی از موارد زیر است:

1- بسیاری از قوانین کشور از حجاب و اینترنت ملی گرفته تا مبارزه با مفسدین دانه درشت اقتصادی به بهانه شرایط جنگی و امکان سوءاستفاده دشمن تعطیل شده است. حتی مجلس هم به همین بهانه استیضاح و سوال و... را تعطیل نموده و عملا به نهادی فاقد خاصیت تبدیل شده است. آن وقت درست وسط آشوبهایی که رو به پایان می رفت یکهو به سر آقایان می زند که ارز حمایتی را حذف نموده و بازار آشفته را آشفته تر سازند.

2- در دولتهای احمدی نژاد و رییسی هم بخشی از ارزهای حمایتی حذف شد اما اول یارانه را به مردم دادند (آنهم به صورت نقد و نه اعتبار برای خرید محدود) بعد اقدام به رها سازی قیمت ها نمودند. این بار اما این اتفاق نیفتد و ابتدا گرانی روی گلوی مردم پا گذاشت و تازه یارانه ها قرار است چند روز بعد فعال شود.

3- مساله دیگر نظارت بر بازار و کنترل قیمتهاست که در این دولت رها شده است. در دولت محمود و سید ابراهیم تلاش می شد حذف ارز حمایتی چند کالا لااقل تا چند ماه روی کالاهای دیگر اثر نگذارد و شیرینی دریافت یارانه برای مدتی هم که شده کام مردم را بیاراید اما این دولت پیش از اجرای طرح هم کنترلی بر بازار نداشت و هر روز شاهد گرانی کالاها بودیم چه برسد با اجرای این طرح که اسماً روی چند کالاست اما از همین حالا بسیاری از اجناس غیر مرتبط را هم گران ساخته است. از این رو مبلغ تعیین شده یارانه نمیتواند ضربات سیل ویرانگر گرانی را جبران نماید.

4- گرانی قرار نیست تمام شود. موجهای سهمگین آن با اجرای طرح افزایش قیمت فصلی حاملهای انرژی دوباره به جان مملکت خواهد افتاد. بعد از عید قرار است دوباره بنزین گران شود.

5- دولت و مجلس در پرداخت حقوق ملت کوتاهی داشته و باعث بی اعتمادی آنها شده اند. بارها شاهد گران سازی چندباره خدمات دولتی بودیم که خلاف قانون است. کالابرگ مردم هم یکی در میان شارژ نشد، یارانه های بسیاری از شهروندان بدون دلیل منطقی حذف گردید و صدایی از مجلس که رییس آن سهم خود را از کابینه برداشته است شنیده نشد. مردم بدبین هستند که بعد از برگزاری انتخابات شورا وقتی آبها از آسیاب افتاد دوباره دولت و مجلس به تنظیمات کارخانه برگشته و حقوق مردم را پایمال نمایند.

6- افزایش یارانه ها در این زمان، بعضی را هم به این تحلیل رساند که همین شورشها و سنگ پرانی ها بود که باعث شد دولت یارانه ها را بالا ببرد وگرنه طرح را اجرا می کرد و یارانه ها را هم نمی داد. با این وصف لابد باید باز هم شورش کرد تا از طرف دولت تفضلی به ملت صورت پذیرد.

مردم می پرسند عده ای ارز ترجیحی گرفته و پس نداده اند؟ خب چرا محاکمه نمیشوند؟

7- یکی از دلایل گران سازی نرخ اجناس جلوگیری از قاچاق آن به کشورهای همسایه است. اما وقتی پایه پول ملی هر روز در حال تضعیف است طبیعی است باز هم شاهد خروج محصولاتی از قبیل گوشت و بنزین و ... و فروش آن به مردم کشورهای همسایه برای کسب درآمد بیشتر خواهیم بود.

8- بچه های حزب اللهی به پزشکیان رأی ندادند و امروز دارند بخاطر تصمیمات پزشکیان از همان کسانی که به او رأی داده یا لااقل وی را بر رقبا ترجیح می داده اند فحش و کتک می خورند. البته صیانت از نظام اسلامی وظیفه ماست. انقلاب اسلامی در تمامی برهه ها با خطرات عجیبی مواجه بود. ترورها و ناامنی ها و جدایی طلبی ها تا جنگ و محاصره اقتصادی و فتنه و ... آنچه تا به حال نظام را سر پا نگه داشت حمایت پابرهنگان و مستضعفانی بود که هم شهید دادند هم از بضاعت اندک خود برای تقویت جبهه جهاد و مقاومت مایه گذاشتند. آزرده و ناامید نمودن این طیف به نفع چه جریانی خواهد بود؟ سرمایه دارها از گرانی سود می برند چون داشته هایشان گران تر می شود. مستضعفان هستند که هر روز فقیر و فقیر تر می شوند. این را در تاریخ ثبت کنید بخشی از دلسوزان نظام بر این باورند حذف ارز ترجیحی در این شرایط و به این نحو ممکن است کار نفوذی هایی باشد که می خواهند پازل براندازی دشمن را تکمیل نمایند. وفاق مسئولان نباید علیه مردم باشد.

9- در دوره دفاع مقدس هشت ساله فشارهای اقتصادی بی شماری بر مردم تحمیل شد. گاهی برای تهیه کبریت یا صابون و ... هم باید صف می ایستادند و سهمیه می گرفتند اما قانع بودند زیرا می دانستند مسئولان هم با همین کمبودها و کاستی ها مواجه هستند و زندگی شان شبیه مردم است. امروز هر خبری که از ریخت و پاشهای اداری و رانتهای کلان و وامهای گعده ای و سوءاستفاده ها و ویژه خواری ها و اشرافی گری مسئولین منتشر می شود شکاف بین نسل جدید با نظام را عمیق تر می سازد.

تاریخ قیام ملتها و فروپاشی دولتها را مطالعه کنیم. هر وقت جامعه ای احساس کرد حاکمان به سمت اشرافیت و تبعیض و بی عدالتی سوق پیدا کرده اند دست از حمایت آنها برداشت و بالطبع زمینه فروپاشی شان فراهم گردید.

تو اشتباه می کنی!

 

تو اشتباه می کنی که بعد از این همه هزینه و سر و صدا نهایتا چهارتا جوانک جو گیر را هیجانی نموده و به خیابان فرستاده ای. هر کس این تعداد را می بیند که حتی از نوجوانهای معتکف مسجد محل ما هم کمتر هستند می فهمد کل ظرفیت بسیج عمومی دشمنان ایران در همین حد است. تو این طوری پایه های این نظام را محکمتر می کنی. دنیا می فهمد تاریخ پی می برد به رغم همه جفاهایی که گاه از سوی بعضی مسئولان نادان یا مغرض روا شد مردم هنوز پای کشورشان می ایستند و نمی خواهند دشمن شاد شوند.

سال 1401 هم اشتباه کردی. علمای سیاست دنیا اذعان داشتند جماعتی که ته آرمان و مطالباتشان کشف حجاب و آغوش رایگان و بوسیدن در کوچه و سلف مختلط است شکم سیر هستند.

جنگ دوازده روزه را اشتباه کردی که شروع کردی. ملت فهمید دشمنی دشمن جدی است و با ایرانی جماعت خوب نیست و رحم ندارد. مردم را متحدتر نمودی و استقامتشان را مستحکم تر.

در سوریه اشتباه می کنی که این همه بلا سر ملت می آوری.جولانی سر سپرده خودت است اما باز هم حریم کشورش را ناامن می سازی و به دنیا می فهمانی هر که جلویت تعظیم کند بیشتر آسیب می بیند.

در ونزوئلا اشتباه کردی. دنیا فهمید چیزی به نام دموکراسی و حقوق ملتها شعاری بیش نیست و آنچه امپریالیسم می خواهد چپاولگری و منفعت طلبی و سواری بر ملتهاست.

دشمن نادان آبروی خودش را می برد. در ایران هیچ آشوبی مثل فتنه 88 زیانبار نبود. کشوری مثل ایران با خیانت و فتنه خواص لطمه می بیند. با تهاجم فرهنگی و قلب ارزشها و تقلید از سبک زندگی غربی است که سمت تکرار اندلس پیش می رود.

سلاح منطق

 

خدا رحمت کند آزاده بزرگوار، محمدحسین منصف را. در جریان اغتشاشات 1401 با اینکه لا به لای بچه های پاسدار و بسیجی بود به همسرش سفارش داد سیصد تا آب معدنی کوچک تهیه کند و بیاورد سر میدان. نیمه های شب بود. رفت طرف جماعت آشوبگر با لبخند گفت من با شما هستم بیایید آب بخورید! آنها حسین را در خیابانهای بابل دیده بودند که همراه بچه های بسجی است. بعضی هم او را می شناختند که آزاده و پاسدار و نویسنده است و مدتی عضو شورای شهر بوده. با تعجب و ابهام می رفتند سمتش. دستشان آب گوارا می داد. آخر شهریور یا اوایل پاییز بود و هوا شرجی و تشنه بودند. بعد شروع می کرد با آنها حرف زدن: این تابلوی بی نوا را می زنید می شکنید چه گناهی کرده است مگر؟! فکر کردید پولش از کجا تأمین می شود؟ دوباره از جیب من و شما می گیرند و می سازند. ضرر به خودمان زده ایم! سر صحبت که باز می شد آنها هم هر چه دلشان می خواست می گفتند البته چون نمک گیر شده بودند احترام می گذاشتند. حسین هم برای شان توضیح می داد و سعی می کرد خط و مشی انقلاب و نقشه های دشمن را برایشان بازگو کند.

شبهای دیگر چند نفر همراهش می شدند با بلندگویی که موسیقی های ملی در وصف عظمت ایران پخش می کرد می رفت وسط پاتوق جوانهای معترض یا آشوبگر. دو فلاسک بزرگ چای هم با خودش می برد. روی یکی می نوشت مردم! روی یکی می نوشت اغتشاشگر! به هر کس طبق گرایشی که داشت از یکی از فلاسکها چای می داد بعد سر صحبت را باز می کرد. می گفت من خودم معترضم. راست می گفت بارها دادگاه رفت به خاطر نقدهایی که داشت. هم توسط دژخیمان بعثی شلاق خورد هم توسط دادستان نامرد بابل. خودش یکی یکی انتقادها و گله هایی که از وضع موجود به خصوص در زمینه تبعیض و اشرافی گری داشت را بیان می کرد. بعد توضیح می داد که حزب اللهی ها و خود آقا هم به این مسائل اعتراض دارند. باید با بی عدالتی ها جنگید اما راهش همنوایی با دشمن نیست... بخش اعظمی از افرادی که حرفهایش را می شنیدند تحت تأثیر قرار می گرفتند. البته یک عده ای هم بودند که به هر حال لجاجت داشتند. اما کار حسین واقعا اثر داشت. بعد از فوتش که در شب عید غدیر بود دیدم بعضی ها نوشته اند ما با صحبتهای حسین تغییر مشی دادیم. در قبال توهین ها و پرخاش ها هرگز عصبانی نشد. عصبانیت او فقط شبی بود که دید عده ای بعد از برد آمریکا مقابل تیم ملی فوتبال ایران آمده اند به خیابان و شادی می کنند. غصه می خورد و با بغض به آنها می گفت یعنی واقعا از پیروزی تیمی که مقابل نمایندگان کشورتان بازی کرد خوشحالید؟

روحش شاد. گفتم وسط نیمچه آشوبهای اخیر یادی هم از حسین آقا داشته باشیم. شادی روحش صلوات.

لباس سفید و فطرت سیاه!

 

فیلم تشییع مرحوم بهرام بیضایی در آمریکا را نگاه میکردم. بهایی بود یا مسلمان نمی دانم، ضد انقلاب بود یا نه کاری ندارم. جماعت مشکی پوشیده بودند، سوگوار بودند و اشک می ریختند. این یک امر فطری است که آدمها در مرگ همنوعان خود غمگین می شوند. این غم بهانه ای است برای تفکر و تأمل در مسیر زندگی، نگاه به آخرت امور و اصلاح افکار و رفتار و گفتار.

آن وقت معدودی تازه به دوران رسیده در مملکت خودمان با پوشیدن لباس سفید و گاه مطربی و رقص و هلهله در مجلس ترحیم به گمان خودشان راهی نو یافته و توانسته اند از خود چهره ای به روز و مترقی نشان بدهند.

یارانه چه غریبانه رفته ست از این خانه!

 

اینکه دولت میخواهد یارانه ها را افزایش داده و در عوض با حذف ارزهای حمایتی، قیمت اجناس را به سمت رها سازی پیش ببرد شاید کار درستی باشد شاید غلط؛ اما مساله این است آیا دولت به نعهد خود در قبال ملت عمل نموده و یارانه ای که خود معین نموده را هر ماه پرداخت خواهد کرد؟ در این خصوص کمی بدبینی وجود دارد؛ چرا؟

در بودجه سال گذشته نیز تعیین شده بود که دولت باید هر ماه کالابرگ حمایتی را برای دهک های یک تا هفت شارژ نماید. دولت اما در سال اخیر با حرکت زیگزاگ، یکی در میان ماهها را پیچاند و اعتبار حمایتی یارانه را به مردم نداد. مجلس هم چون هیات رییسه آن سهم خود از دولت را در وزارتخانه های کشور و ورزش و کشاورزی و مسکن گرفته اند صدایی برای اعتراض بلند نکردند. امیدوارم سر یارانه جدید به خصوص بعد از برگزاری انتخابات شورا شاهد پیچاندن ملت نباشیم.

چقدر خودی ها را آزردید

 

آقا چه گفت؟ فرمود با معترض صحبت می کنیم اغتشاشگر را سر جایش می نشانیم. (به مضمون)

خب این را باید مسئولین سرلوحه قرار دهند. بارها پیش آمده کسی به صرف انتقاد از کانونهای قدرت و صاحبان مکنت مورد غضب واقع شده و با اینکه از دلسوزان انقلاب و نظام بوده و از سر خیرخواهی نقدی روا داشته راهی پاسگاه و دادگاه گردیده است. عزیزان امنیتی، انتظامی، قضایی، ائمه جمعه و... دقت کنید لطفا حرف آقا آویزه گوشتان باشد. تحملتان را ببرید بالاتر.

دردمندانه آنکه بارها پیش آمده کسانی از قبیله فتنه و نفاق و همدست اغتشاشگران و همپیاله آشوب و محرّک شورش و... به راحتی از فیلترهای نظارتی عبور کرده و در ساختار اداری کشور به نان و نوایی رسیده است. این تناقض بر خلاف رهنمودهای رهبری است.

قانون جنگل

 

یک جمله معروفی دارد جک لندن در کتاب سپید دندان و آوای وحش چندباری تکرار می کند در وصف قوانین جنگل که "بخور و الا خورده می شوی، بکش وگرنه کشته می شوی"! 

آنچه در یکسال اخیر آمریکا و اسرائیل در فلسطین و لبنان و سوریه و سودان و یمن و ایران و سومالی و نیجریه و ونزوئلا انجام داده اند مصداق تحقق فضای جنگل است. آنها ثابت کرده اند برای تأمین منافع حیوانی شان به هیچ معیار و قانونی حتی آنچه که خود در مدعای آزادی و دمکراسی و حقوق بشر سر داده اند پای بند نبوده و از هیچ جنایت و چپاول و ناجوانمردی فروگذار نمی نمایند. در دنیای جنگلی ترامپ و نتانیاهو باید مثل خودشان بود تا بتوان سر پا ایستاد. نخوری خورده می شوی، نکشی، کشته.

اگر آمریکا و اسرائیل و دیگر کفتارها امنیت داشته باشند ما امنیت نخواهیم داشت.

تربیت، پول و علم

 

یک قسمتی در سریال دکتر قریب هست که دو تا بچه در نقطه ای از پایین شهر سر مداد نصف و نیمه ای که روی خاک پیدا می کنند به جان هم می افتند. یکی آهک می پاشد توی چشم آن یکی و او هم با چاقو می زند توی شکم این یکی. فیلم تلاش دارد علت وقوع چنین حوادثی را در فقر و جهل بیان نماید که البته حرف درستی است؛ اما امروز هم در گوشه و کنار شاهدیم بچه هایی از خانواده های متوسط یا مرفه به هر دلیل به جان هم افتاده و چاقو و پنجه بوکس می کشند و...

فقر را نباید لزوما در بهره مندی از امکانات مادی خلاصه دید، علم را نباید لزوما در رفتن به مدرسه حتی غیرانتفاعی و دریافت مدرک تعریف نمود. چه بسیار آدمهای فقیر یا بیسواد اما نجیب و شریف و چه بسیار انسانهای متمکن و درس خوانده اما حقیر و نانجیب.

مهم تر از پول و مدرک و پز و سواد، تربیت درست است که اخلاق و ادب را به ارمغان آورده و فرد و خانواده و جامعه را به سمت صلاح و آرامش و رستگاری سوق می دهد.

مظلوم شهر

قضیه مال الان نیست. زمان جنگ هم همینطور بود. می گفتند رزمنده ها کوپن بیشتری دریافت می کنند، قند و شکر و نفت و روغنشان همیشه به راه هست. زن و بچه بسیجی داشتند از سرما می لرزیدند. گاهی پول دوا درمان معمولی را هم نداشتند اما تیر زخم زبانها چقدر آزارشان می داد. می گفتند لابد پول خوبی بهتان می دهند زن و بچه و درس و کار را رها کرده و به جبهه رفته اید.

همه شهدا قبل از آنکه شهید معرکه جنگ باشند شهید شهر بودند. برای حفظ ارزشها تهمت خوردند، دروغ و دشنام شنیدند کتک خوردند...

بسیجی بیشترین ضربه را از بی تدبیری مسئولان می خورد. خودش تحت فشار است برای این مملکت از دارایی اش هزینه می کند. سیل و زلزله باشد یا کار جهادی و ... از مال و عمرش مایه می گذارد. اوست که مطالبه گری میکند و هزینه میدهد. این دولت اصلا منتخب او نیست. خودش به گرانی ها و بی تدبیری ها اعتراض دارد. تبعیض و بی عدالتی را نمی پسندد. به خیلی از رفتارهای مسئولان نقد جدی دارد. مسئولانی که هر جا میزشان در خطر بود بر سر آرمانهای بسیجی معامله کردند. از این طرف از مسئولین بی کفایت ضربه می خورد از آن طرف زخم زبان بازی خوردگان دشمن آزارش می دهد. بسیجی معترض است اما نمی خواهد دشمن شاد شود. وطن فروش نیست. برای انقلابی که هزاران شهید پایش خون داده اند می ایستد و باز هم سیبل حملات بدخواهان قرار می گیرد. پیکرش را زنده زنده به آتش می کشند همانها که دلش را هر روز به آتش می کشاندند. جسم نحیفش را ارباً اربا می سازند.... خونش روی صفحه تاریخ جاری میشود و به جویبار سرخ دشت نینوا می پیوندد.

بیخود که نیست گفته اند عاشق نباشی نمیتوانی بسیجی بمانی. پیر میخانه جماران فرمود بسیج مدرسه عشق است.

نیشتر را بخوانید

 

نیشتر

رهیافت هایی برای تامل در سبک زندگی فردی و اجتماعی

 تهیه کتاب با تخفیف ویژه از انتشارات مطاف عشق:

 

https://mataf.ir/product/36959/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%86%DB%8C%D8%B4%D8%AA%D8%B1/

بی خیال برادر، دل بکن!

 

مردم اعم از کشاورز و دامدار (تولیدکننده) و یا عموم شهروندان (مصرف کننده) از عملکرد وزارت جهاد کشاورزی راضی نیستند. مجلس هم بارها اعلام کرده نسبت به عملکرد وی معترض بوده و خواهان عزل یا استیضاح اوست. رییس جمهور نیز امروز در صحبتهایی اذعان داشت که وزیر کشاورزی اصلا منتخب او نبوده و با فشار بعضی نمایندگان بر وی تحمیل شده است. او با این حرف در واقع ناخرسندی خود را از وضعیت موجود ابراز داشت. با این وصف دیگر کسی نمانده که بخواهد از عملکرد وزیر مذکور اعلام رضایت نموده و دفاعی داشته باشد.

جناب وزیر به رغم اطلاع از حجم و وسعت این نارضایتی ها چه اصراری دارد همچنان به میز لامصب چسبیده و جدا نشود خدا می داند!

خانواده، جهاد، شهادت

همسر گرانقدر و مهربانم، حاجیه حکیمه عزیزم!

سلام علیکم

حقیقتاً مانده ام در پیشگاه خداوند که چگونه میتوانم در این روزهای قریب رفتن، حق نزدیک چهل ساله را ادا کنم؟

امیدی جز بخشش و محبت پیوسته شما و خداوند سبحان ندارم. روزت را تبریک میگویم و به خاطر این صبر چهل ساله دستتان را می بوسم. از خداوند سبحان طول عمر توأم با زندگی فاطمی برایت خواهانم و از اینکه اولین سال را در روز مادر، بدون مادر به سر میکنی برایت صبر و برای آن مرحومه مجاهد، اجر و غفران الهی خواهانم.

همسر ناتوانت در ادای حق الهی خود، قاسم ۱۳۹۷/۱۲/۷

یکسال قبل از شهادتش بود. آخرین روز زن که در حیات ظاهری اش درک کرد، این نامه را به یادگار گذاشت. سال بعد، خودش میهمان حضرت زهرا بود.

به روایت فاطمه سلیمانی/ مستند پرواز بیست و یک تهیه شده در بنیاد مکتب حاج قاسم، حفظ و نشر آثار شهید سپهبد قاسم سلیمانی

 

زنگ شهامت

 

ایشان شب قبل شهادتش یعنی روز پنج‌شنبه شیفت بود و شب به منزل آمد. روز جمعه هم به خاطر همکارش که عیدغدیر می‌خواست به مسافرت برود، قبول کرده بود به جای ایشان شیفت باشد. روز شروع جنگ ساعت سه صبح از خواب بیدار شد و با شنیدن صدای هواپیما‌های جنگنده شیفت از پایگاه گفت: «سمیرا»، فکر کنم جنگ شده است. تلویزیون را روشن کرد متوجه شد که به سرداران کشورمان حمله شده است. همان لحظه آقای آین بالای سر آرتین نشست و مو‌های سر او را نوازش کرد و گفت: «آرتین خیلی می‌ترسد نباید تنهایش بگذاری. حواست به او باشد.» گویا به دلش الهام شده بود این لحظات آخرین بار است که پسرش را نوازش می‌کند. ایشان، چون نگران بودند ساعت ۴:۳۰ بامداد به پایگاه رفت. هر بار که به محل کارش می‌رفت، خداحافظی می‌کرد و راهی می‌شد، ولی این دفعه خیلی خداحافظی برایش سخت بود. نه می‌توانست از ما دل بکند و نه می‌توانست همکارانش را تنها بگذارد. حتی موقع رفتن برای من در ماشین بوق زد و من رفتم کنار پنجره و فکر کردم چیزی جای گذاشته است، ولی ایشان به من گفت: «مواظب خودتان باشید.» 

موقعی که سرکار رفت با فاصله‌های بسیار کم تماس می‌گرفت و احوال من و آرتین را می‌پرسید. در حمله دوم جنگنده‌های دشمن آقای آین تماس گرفت و به من گفت: بروم خانه داداشم تا خیالش راحت باشد.

ممکن است اسرائیل پایگاه‌های مسکونی اینجا را بزند. هر دفعه که آقای آین تماس می‌گرفت از ما حلالیت می‌گرفت و به من می‌گفت ببخشید به خاطر کارم چندسال در بوشهر دور از زادگاهت با من زندگی کردی. در لحظات آخر تا ساعت یک ربع به ۱۲ ظهر در تماس بودیم و این آخرین تماس من و همسرم بود. ایشان در صحبت آخرش به من گفت: «اگر شهید شدم حلالم کنید»، ولی من حرف ایشان را به شوخی گرفتم و گفتم حلالت باشد. 

حدود نیم ساعت بعد پایگاه هوایی تبریز را زدند و آقای آین و همکارش آقای شهبازی برای اینکه نیرو‌ها در امان باشند و برای حفظ تجهیزات و کاهش خسارت‌ها، جان خود را در معرض خطر قرار دادند و شجاعانه وارد ساختمان شدند و با بستن شیرگاز و شیرهوا در بخش تجهیزات زمینی، مانع گسترش خسارت شدند. در همین لحظات ایثارگرانه بود که موشک‌های رژیم‌صهیونیستی به آن محل اصابت کرد و هر دو به فیض شهادت نائل آمدند. داداشم آن لحظه گفت: سمت شیلتر‌های هواپیما را زدند و آقای آین هم آن قسمت بود. بعد از آن بود که هرچه تماس گرفتم گوشی‌اش خاموش بود. هیچ‌کس به من نگفت که به شهادت رسیده است.

همکارانش می‌گفتند برای‌مان سخت بود خبر شهادت آقای آین را به خانواده‌اش بدهیم. الان شش ماه از این ماجرا می‌گذرد و هر ثانیه که به این ماجرا فکر می‌کنم، احساس می‌کنم داغی دردش و فراغش همین امروز برایم اتفاق افتاده است. این شهیدان با نثار خون خود ثابت کردند که دفاع از سرزمین، ارزش‌ها و آرمان‌های انقلاب اسلامی مرزی نمی‌شناسد و در برابر دشمن تا دندان مسلح نیز می‌توان با اراده و ایمان پیروز شد.

بخشی از مصاحبه همسر شهید محسن آین اهل خوی که در حمله رژیم سفاک صهیونیستی به پایگاه هوایی تبریز به شهادت رسید/ روزنامه جوان

آب زرشک

چن ماه اخیر زیاد شنیدین که میگن آمریکا تو جنگ دوازده روزه اخیر برنامه داشت کاری کنه حسن روحانی بشه رهبر مملکت

راست رو دروغشو نمیدونم ولی به هر حال زیاد پخش شده

هیچ هم بعید نیست

تو ونزوئلا که دیدید قشنگ آدم ربایی کرد اگرم مجبور میشد میکشت بعد معاون مادورو رو گذاشت جای رییس جمهور حتی به اپوزیسیون هم اعتنا نکرد خودش هم گفت که دنبال تغییر حاکمیت نیستیم نفت تون رو بدین بریم

به ما هم گفتن دنبال تغییر رژیم نیستیم

خب حالا فرض کن حاج حسن آقا نعوذ بالله میشد رهبر مملکت

اپوزیسیون که نمیتونست اعتراض کنه به هر حال با کارفرما رودربایستی دارن و باید به همین اندازه تغییر قانع باشن

باندهای قدرت هم که چه بسا به حفظ اصل موجودیت خودشون قانع باشن و بگن حالا چه فرقی میکنه میز و صندلی ما که محفوظه و حسن روحانی هم بالاخره روحانیه و به گردن ما حق داره و... مهم اینه که وفاق حاصل شده علی برکت الله و از این که شاهک برنگشته دستاوردسازی میکردن

بچه حزب اللهیا هم که یه سری شهید میشدن و یه سری هم مصلحتا و از باب توریه سکوت میکردن

حالا اوضاع چه طور میشد؟

ابرها رنگ پرچم آمریکا میشدن اینقدر بارون می اومد مشکل آب خوردن مردم حل میشد یا مثلا گلابی ارزون میشد

نه بابا این خبرا نیست

روحانی بی ظریف معنا ندارد

ظریف میشد رییس جمهور

احتمالا اوباما میشد سخنران راهپیمایی ۲۲ بهمن

جان کری که حرفش سنده میشد رییس سازمان ثبت

فرانچسکو جای احمدی نژاد یا زاکانی و جلیلی و... که بشه تقصیرا رو گردنش انداخت

مهدی جهانگیری رییس خزانه داری

حسین فریدون رییس سازمان بازرسی

هر کی هم میخواست مسئولیت بگیره اول باید میرفت تو استخر فرح غسل تعمید میکرد بعد

بگذریم

هسته ای و فضایی و موشکی که هیچ کل ساخت و ساز و عمران آبادانی مملکت مثل اون هشت سال کذایی تعطیل میشد میرفت پی کارش بنزین میشد ۳۰ هزار تومن میگفت منم صبح شنبه فهمیدم از تو ماشین دیدم مردم لبخند رضایت دارن معترض بره به جهنم

 هر جا هم مشکل و گله و شکایتی بود ارشاد میشدن که خودت بمال خودش خاموش میشه و...

اوضاع طوری میشد خودی ها که هیچ خود اپوزیسیون هم دلتنگ جمهوری اسلامی اصلی میشدن ولی... از جنبش توابین چه سود؟

 

 

مخلص کلام این که مخلص آ سیدعلی خودمون هستیم تا کور شود هر آن که نتواند دید

چه کسی باعث شد استاندار مازندران جسور شود؟

پیش تر اسناد و ادعاهایی در خصوص محکومیت تعزیراتی استاندار مازندران بخاطر دریافت حق ویزیت نامتعارف منتشر شده بود.
این سخن مطرح بود کسی که خودش التزامی به قانون ندارد چطور میتواند نماینده دولت در اجرای قوانین باشد؟
سر جریان حجاب و حرفهای بی مبنا و مفتضحانه وی اعتراضاتی در سطح ملی مطرح شد. از تریبون نماز جمعه تهران تا نمایندگان سرشناس مجلس مواضعی قاطع در مقابل انحراف فکری وی اتخاذ نمودند اما داخل استان جز یکی دو مورد، صدای انتقادی از تریبونهای رسمی شنیده نشد که هیچ متاسفانه بعضی عزیزان هم با تقلیل جایگاه خود در سطح روابط عمومی استانداری به توجیه و وصله پینه ماجرا پرداختند. استاندار ترسیده بود و برای تطهیر وجهه به قم رفت اما وقتی خیال اطرافیان وی از عدم عزل او بخاطر حمایت بعضی شخصیتهای موجه درون استان راحت گردید همان موقع شروع به فحاشی نسبت به منتقدان استاندار و حامیان حجاب نمودند و البته باز هم صدایی از بزرگان شنیده نشد.
حالا کار به جایی رسیده فرماندار ساری با ارتزاق از بیت المال حکومت اسلامی از تریبون عمومی اقدام به شبهه افکنی نسبت به نظام اسلامی می نماید و استاندار خوش سابقه مازندران! منتقدان او را در لفافه به ضدیت با شهدا و انقلاب اسلامی متهم می نماید!
چه کس یا کسانی باعث این سطح طلبکاری و اعتماد به نفس به جای عذرخواهی و استعفا در مواجهه با جریانهای انقلابی شده اند؟
یک پرسش مهم تر:
چرا کار نظام اسلامی که قرار بوده و هست زمینه ساز تمدنی نوین در جهان باشد به اینجا کشیده شد که بعضی مسئولانش اعتقادی به مبانی و اصول و اندیشه های انقلاب و احکام دین ندارند و بعضی از آنهایی که متولی نظارت و صیانت از ارزشها و خط و مشی نظام دینی هستند اینطور سست و منفعل شده اند؟!

ریشه و تیشه

 

مجتبی الله قلیپور (حکیم) شهردار اسبق بازداشتی و مستعفی بابل منتسب به جریان اصولگرا که محکومیت قضایی وی در رسانه ها منتشر گردید و نیز دکتر لعلی منتسب به جریان اصلاح طلب که همسرش تصاویر مکشفه خود را در فضای مجازی منتشر می نمود به عنوان معتمدین شهر! برای عضویت در هیات اجرایی انتخابات شورا برگزیده شدند! یک معامله شیرین که دهان دو طرف بسته بماند.

این رفتارها دهن کجی به مردم و هجو اصالت قانون و مسبب تنزل جایگاه اجتماعی نهادهای نظارتی است.

در همین شهر خانمی به خاطر آنکه مدتی عکس مهسا را روی پروفایلش داشت از مسئولیت خلع شد. در همین شهر آزاده ای پاسدار و جانباز و پژوهشگر به خاطر انتقاداتی که از بعضی مسئولان شهری داشت متهم به عدم التزام به ولایت فقیه و رد صلاحیت گردید.

بچه های مردم به خاطر اشتباهاتی کوچکتر از این بسیاری از موقعیتهای اجتماعی و شغلی را از دست می دهند.

امام جمعه بابل حتی اگر در انتصاب دامادش نقشی نداشته باشد باید متوجه باشد که افکار عمومی نمیتواند عدم وجود رانت و نقش پیوند خانوادگی را در این تسامح انتصابی باور نماید.

در جریان انتخاب مجتبی الله قلیپور به عنوان شهردار بابل هم مردم زیر بار داعیه عدم دخالت امام جمعه نرفتند. زیرا او تنها شهرداری بود که بدون رقیب، بدون ارائه برنامه، بدون حضور در صحن شورا در حالی که در خانه اش نشسته بود برای تصدی این سمت انتخاب گردید. امام جمعه اگر دخیل نیست باید زیرک بوده و مانع از تخریب وجهه خود شود.

دنیا و تمتعات و منافع آن لذیذ است اما کاش همه جوانب و عوارض و تبعات این شیرینی های زودگذر و آسیب زا را در نظر بگیریم. حیف این انقلاب مظلوم و خون شهداست که بر سر تقسیم غنائم، در نگاه مردم تخریب شود. به نفع جریان انقلاب است که داماد امام جمعه از این منصب که شاید به ظاهر مقدمه تطهیر و ترمیم چهره او و بازگشت به عرصه قدرت و ثروت باشد، دل بکند.

قهرمان زن!

بوی کباب به مشام زن-سلبریتی های خود قهرمان پندار رسیده است. همانطور که ربع پهلوی گمان میکرد حمله اسرائیل منجر به سقوط نظام و روی کار آمدن او خواهد شد زن-دوربینی های شهرت طلب به توهّم شباهت ایران با سودان و ونزوئلا و... به میدان تماشا روی آورده اند و می خواهند دیده شوند بلکه با سقوط نظام، اسمشان بعنوان قهرمان براندازی تاریخ ایران ثبت شود. نرگس محمدی به مشهد رفت، فائزه با نماد جنگی با اینترنشنال بست، ترانه و پگاه دست به دامن بی بی سی شدند....

یک نکته را از سر لطف میخواهم به ضدانقلاب عرض کنم؛ خدمتی که شما از سال 1401 به نظام کردید کسی نکرد.

فکر می کنید برای نظامی که فتنه بزرگ هشتاد و هشتاد را جمع کرد، جمع کردن شما کاری داشت؟

معترضان هشتاد و هشت، رهبر و حامی داشتند، بخشی از نظام پشتشان بود. طول ازدحامشان از آزادی بود تا امام حسین. نظام سه روزه جمعشان کرد رفت اما با فتنه حقیر و ضایع 401 لاس زد! چرا؟

نگاهی به مقالات تحلیلی قشر با سواد و عمقی ضدانقلاب بیندازید. نگاهی به مقالات تحلیلگران غرب و عرب بیندازید. شورشی که اوج آرمانش کشف حجاب بود و رقص و آغوش رایگان و بوسیدن در کوچه و سلف مختلط، یک پیام را به تاریخ منتقل می کند: مردم ایران مشکل اقتصاد ندارند. یک عده شکم سیر افتاده اند دنبال مطالبات زیر شکمی.

هیچ انقلابی در دنیا توسط عناصر بی سواد و لمپن به جایی نرسیده است. به نفع نظام است لیدرهای مخالفش در حد علی کریمی و مصی علینژاد و شاهین نجفی و محمد حسینی و... باشند.

حالا گرانی در این مملکت یکه تازی میکند. کمر مردم دارد له میشود؛ اما هزاران نفر جمع میشوند در پایتخت و جشن کریسمس را برگزار می کنند، چون انرژی شان در مسیر دیگری تخلیه شده و نای مطالبه گری معیشت ندارند.

البته جنگ دوازده روزه هم خدمت دیگر استکبار به نظام اسلامی بود. خون شهید اثر دارد و سالهای سال کشور را بیمه می کند. این را مصی علینژاد هم به رژیم غاصب و ترامپ گفت: شما کار ما را خراب کردید.

جمهوری اسلامی در این سالها خدمات بی شماری به مردم داشته که قابل کتمان نیست.

جمهوری اسلامی به خاطر بعضی اعمال نفوذها و خیانتها و سوءاستفاده ها همچنان اسیر مافیاهای اقتصادی است که پدر مردم را در آورده اند.

مطالبه صحیح، مطالبه اصول انسانی و اسلامی است. برقراری عدالت و قانون و رفع تبعیض باید سرلوحه مطالبات اجتماعی مردم قرار داشته باشد. هر شعاری غیر از این بی راهه بردن حقوق مردم و ایجاد فضا برای امنیت و تقویت باندهای فساد اقتصادی و فرهنگی و سیاسی است.

ایران، قهرمان است. زدن این قهرمان فعلا کار آمریکا و غرب و اسرائیل و عناصر وابسته شان نیست. ایران روزی به زانو درخواهد آمد که فرهنگ و باورهای اصیل خود را از دست بدهد. خیانت بعضی مسئولان و خودباختگی لایه هایی از مردم، مسیر اندلس سازی ایران عزیز و فروپاشی احتمالی آن در برابر تهاجم دشمن را هموار می سازد.

برای اَنَس!

 

راستش دلم خواست برای انس چیزی بنویسم. انس بن نضر یک چهره تأثیرگذار اما گمنام در تاریخ است.

به جنگ بدر نرسید، ته دلش ماند. به خودش و خدای خودش قول داد در جنگ بعدی یاور رسول خدا و دین خدا باشد. به اُحد رسید. وقتی عده ای تنگه احد را به طمع غنیمت، خالی گذاردند، سپاه ابوسفیان بر لشکر محمد (ص) چیره شد. پیامبر ضربه ای خورد و به درون گودالی افتاد. دندان های مبارک و صورت نورانی اش زخم برداشت. شایعه شد رسول الله شهید شده است. خیلی ها مثل عمر و طلحه و ... کپ کردند. شخصیتهای بزرگ و مطرح اسلام متحیر و بلاتکلیف ماندند. حتی عده ای گفتند برویم پیش ابوسفیان امان بگیریم. عده ای گفتند برویم سراغ ریش سفید منافق مدینه، عبدالله ابن اُبَی بخواهیم وساطت بکند. عده ای داد زدند مسلمین! چه نشسته اید؟! جانتان را بر دارید و از معرکه فرار کنید.

این جا یک نفر، جای خالی را پر کرد. مردی گمنام اما شجاع و عاشق پیشه. این فرد همان انس ابن نضر است، قهرمان بی ادعای تاریخ اسلام. فریاد برآورد: اگر محمد کشته شد، خدای محمد که زنده است، اگر محمد رفت راه او که باقی است، جبهه رسول الله را خالی نگذارید، راه حق را ادامه بدهید... بعد دست به آسمان برد و فریاد زد: خدایا من از آنچه این مردم به غلط گفته اند پیش تو عذرخواهم... بعد شمشیر کشید و به میانه دشمن هجوم برد. رفتار شجاعانه او که از عمق ایمان و صلابتش و تشخیص درست در بزنگاه تاریخ حکایت داشت عده ای دیگر از مسلمین را نیز تهییج نمود تا صف دشمن را بشکافند و مانع از تسلط بیشتر کفار شوند. علی علیه السلام دست پیامبر را گرفت و کمک کرد از گودال بیرون بیاید. کنارش ایستاد. مردم دیدند پیامبر زنده است و دارد به جنگ ادامه می دهد، روحیه شان را دوباره بازیافتند.

انس اما در این معرکه جان شیرینش را تقدیم پیشگاه حق نمود. دشمن از آنچه انس با سخن و اقدام به موقعش انجام داده بود خشمگین بود. آنقدر به او زخم زدند، بدنش مثله شد، ارباً اربا شد. چهره اش قابل تشخیص نبود. گفته اند خانواده اش او را از روی انگشتان دستش شناسایی نمودند.

می گویند دو آیه در وصف انس بن نضر نازل شده است.

یکی اش همان آیه معروف "مِنَ الْمُؤْمِنِینَ رِجالٌ صَدَقُوا ما عاهَدُوا اللّهَ عَلَیْهِ فَمِنْهُمْ مَنْ قَضى نَحْبَهُ وَ مِنْهُمْ مَنْ یَنْتَظِرُ وَ ما بَدَّلُوا تَبْدِیلاً" است.

"در میان مؤمنان مردانى هستند که بر سر عهدى که با خدا بستند صادقانه ایستاده اند؛ بعضى پیمان خود را به آخر بردند(و در راه او شربت شهادت نوشیدند)، و بعضى دیگر در انتظارند؛ و هیچ گونه تغییرى در پیمان خود ندادند."

انس در آرزوی جهاد بود و حسرت حضور در جنگ بدر و یاری پیامبر را می خورد. ادعایش صادقانه بود. صبر کرد تا در جنگ احد، به آنچه انتظارش را می کشید برسد. شهدا آنچه در عشق به خدا و راه خدا می گویند از روی راستی و درستی است و این را در عمل ثابت می کنند.

آیه دیگری هم به انس بن نضر اشاره دارد:

"وَمَا مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ أَفَإِنْ مَاتَ أَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلَىٰ أَعْقَابِکُمْ ۚ وَمَنْ یَنْقَلِبْ عَلَىٰ عَقِبَیْهِ فَلَنْ یَضُرَّ اللَّهَ شَیْئًا وَسَیَجْزِی اللَّهُ الشَّاکِرِینَ"

"و محمّد جز فرستاده ای از سوی خدا که پیش از او هم فرستادگانی [آمده و] گذشته اند، نیست. پس آیا اگر او بمیرد یا کشته شود، [ایمان و عمل صالح را ترک می کنید و] به روش گذشتگان و نیاکان خود برمی گردید؟! و هر کس به روش گذشتگان خود برگردد، هیچ زیانی به خدا نمی رساند؛ و یقیناً خدا سپاس گزاران را پاداش می دهد."

این آیه درباره واقعه احد است و آنهایی که به ظن شهادت رسول، می خواستند به دامان کفار بازگردند. مفسرین می گویند منظور از شاکرین، انس بن نضر است و مانند او. او خلاف جریان آب شنا کرد. خلاف اکثریت راه گم کرده و مبهوت، مسیر درست را تشخیص داد، به دیگران آگاهی بخشید و خودش پیشگام راه حق شد و جانش را تقدیم خدا نمود.

شنیده اید شکر نعمت، نعمتت افزون کند؟! شکر، خودش یک نعمت است. انسان شکرگزار در واقع به خودش خوبی کرده است زیرا طبق قوانین عالم خلقت، باعث ازدیاد نعمتهای الهی در حق خودش و اطرافیانش گردیده است. زیرکانه ترین دعا، شکر است از این رو که هم به تکلیف حمد خدا و ادب در برابر معبود عمل شده هم زمینه نزول نعمتهای بیشتر فراهم آمده است.

آن که همیشه شکر می کند ایمان قوی دارد و با خدا مأنوس شده است. همان طور که صدق، از اوصاف شهداست، شکر نیز وصف مقام شهید است. یک نفر به شما هدیه ای بدهد به زبان تشکر کنید خوب است اما بهتر آنکه با هدیه ای محبتش را جبران نمایید. شاکر صدیق در چنبره لفظ و شعار باقی نمی ماند. قدم بر می دارد و ثابت می کند در عمل به سپاس از الطاف الهی و جلب رضای او تعهد دارد. او اهل صراط المستقیم است و به شکرانه هدایت، در مسیر حق استقامت می ورزد.

خدا راه نجات و سعادت را به شاکر صدیق نشان می دهد. وَٱلَّذِینَ جَٰهَدُواْ فِینَا لَنَهۡدِیَنَّهُمۡ سُبُلَنَاۚ وَإِنَّ ٱللَّهَ لَمَعَ ٱلۡمُحۡسِنِینَ.

صراط الذین انعمت علیهم، صراط کسانی است که نعمت هدایت و اطاعت از حق را دریافته اند. وَمَن یُطِعِ ٱللَّهَ وَٱلرَّسُولَ فَأُوْلَـٰٓئِکَ مَعَ ٱلَّذِینَ أَنۡعَمَ ٱللَّهُ عَلَیۡهِم مِّنَ ٱلنَّبِیِّـۧنَ وَٱلصِّدِّیقِینَ وَٱلشُّهَدَآءِ وَٱلصَّـٰلِحِینَۚ وَحَسُنَ أُوْلَـٰٓئِکَ رَفِیقࣰا

درود بر انس بن نضر؛ درود بر انس بن نضرهایی که پایشان در بزنگاههای سرنوشت ساز تاریخ نلغزید.