می شود اینقدر گند نزنید؟

دیروز قبض برق منزل ما آمد. مبلغش سه برابر گذشته بود. یعنی حتی در تابستان که کولر روشن بود مبلغ قبض، یک سوم رقم فعلی بود. خب به سلامتی یارانه انرژی هم وسط بلبشوی اغتشاشات پرید و رفت و صدایی از مجلس بی خاصیت شنیده نشد. این دولت جز گران سازی عملکرد دیگری داشته است؟ نفس آقایان از جای گرم بلند می شود. خود و اطرافیانشان حقوقهای نجومی دریافت می کنند و درکی از وضعیت زندگی مردم عادی جامعه ندارند.

اگر بهانه بودجه و بیت المال را دارید یقه بانکها و هلدینگهای غارتگر را بگیرید بعد بیایید سراغ مصرف مردم و کالای بازار. این که می گویید صدای مردم را می شنویم و اعتراض را حق میدانیم چه فایده وقتی نقدها و اعتراضهای به حق را پشت گوش می اندازید؟ مگر قرار نبود قطع یارانه انرژی و... ابتدا با واریز ما به التفاوت آن به حساب مردم آغاز شود؟ به غیر از موضوع حجاب به هیچیک از اعتراضهای خیابانی در دو دهه اخیر توجه نکرده اید و پیام این موضوع به تاریخ این است که خط قرمزتان میز و پول است در بقیه مسائل کوتاه می آیید. محض رضای خدا برای حفظ ظاهر هم که شده با چند نفر از دانه درشتهای مفسد اقتصادی مثل انصاری و جهانگیری و مدلل و... برخورد جدی کنید دلخوش شویم دنبال اصلاح امورید. اصل 43 و 44 قانون اساسی و حق مالکیت عمومی بر بنگاههای اقتصادی خاص را اجرا کنید تا باور کنیم واقعا دغدغه مردم را دارید. خدا این انقلاب مظلوم و اسلام غریب را از شرّ مسئولان نااهل نجات بدهد.

پزشکیان می آید می گوید صدا و سیما دارد ما را تخریب می کند. مرد حساب مگر کار خوب هم کرده ای که نیاز به تخریب داشته باشی؟

قالیباف همچنان شعار می دهد و پیداست برنامه ای جز استمرار وفاق و تعطیلی مجلس و سهم خواهی از دولت ندارد.

محسنی اژه ای تکانی به خودش نمی دهد آدم باور کند لااقل یکی از پرونده های کلان افشاگری های اخیر اقتصادی در حال بررسی است.

این انقلاب که جانمان را هم برایش فدا می کنیم آرمانی جز عدالت نداشته که متأسفانه قدمهایی کوتاه در این خصوص برداشته شده و ورق برگشته است. باز هم باید این سخن مرحوم حکیمی را یادآور شد که بر طاغوت سیاسی چیره شدیم اما بر طاغوت اقتصادی، نه.

گام دوم انقلاب باید متمرکز بر مبارزه با غارتگری خواص و رفع ناترازی های مدیریتی و توجه ریشه ای به معیشت و رفاه مردم باشد. 

جایی حضرت علی علیه السلام در نهج البلاغه به خود می بالد (به تعبیر من) که مردم کوفه در دوره حاکمیت او آب گوارا و گندم خوب و مسکن دارند. شما را به خدا فکری به حال مستأجرها کنید.

کاری کنید ایران اسلامی الگو و مایه حسرت آزادی خواهان جهان شود. این بهترین نقشه صدور انقلاب است. در زمان دفاع مقدس هم کمبود بود اما برای همه. این گونه بود که ملت صبوری می کردند. شکاف طبقاتی موجود و درآمدها و امتیازهای مادی نورچشمی ها با توصیه مردم به قناعت و صبر سازگار نیست.

گرانی، یارانه و این چند نکته

حذف ارز ترجیحی و حمایت از درآمدها و منابع ملی در راستای خدمت به رفاه عمومی و مقابله با ویژه خواری، اقدام درستی است. اما آنچه باعث انتقاد دلسوزان در روزهای اخیر شده شامل بعضی از موارد زیر است:

1- بسیاری از قوانین کشور از حجاب و اینترنت ملی گرفته تا مبارزه با مفسدین دانه درشت اقتصادی به بهانه شرایط جنگی و امکان سوءاستفاده دشمن تعطیل شده است. حتی مجلس هم به همین بهانه استیضاح و سوال و... را تعطیل نموده و عملا به نهادی فاقد خاصیت تبدیل شده است. آن وقت درست وسط آشوبهایی که رو به پایان می رفت یکهو به سر آقایان می زند که ارز حمایتی را حذف نموده و بازار آشفته را آشفته تر سازند.

2- در دولتهای احمدی نژاد و رییسی هم بخشی از ارزهای حمایتی حذف شد اما اول یارانه را به مردم دادند (آنهم به صورت نقد و نه اعتبار برای خرید محدود) بعد اقدام به رها سازی قیمت ها نمودند. این بار اما این اتفاق نیفتد و ابتدا گرانی روی گلوی مردم پا گذاشت و تازه یارانه ها قرار است چند روز بعد فعال شود.

3- مساله دیگر نظارت بر بازار و کنترل قیمتهاست که در این دولت رها شده است. در دولت محمود و سید ابراهیم تلاش می شد حذف ارز حمایتی چند کالا لااقل تا چند ماه روی کالاهای دیگر اثر نگذارد و شیرینی دریافت یارانه برای مدتی هم که شده کام مردم را بیاراید اما این دولت پیش از اجرای طرح هم کنترلی بر بازار نداشت و هر روز شاهد گرانی کالاها بودیم چه برسد با اجرای این طرح که اسماً روی چند کالاست اما از همین حالا بسیاری از اجناس غیر مرتبط را هم گران ساخته است. از این رو مبلغ تعیین شده یارانه نمیتواند ضربات سیل ویرانگر گرانی را جبران نماید.

4- گرانی قرار نیست تمام شود. موجهای سهمگین آن با اجرای طرح افزایش قیمت فصلی حاملهای انرژی دوباره به جان مملکت خواهد افتاد. بعد از عید قرار است دوباره بنزین گران شود.

5- دولت و مجلس در پرداخت حقوق ملت کوتاهی داشته و باعث بی اعتمادی آنها شده اند. بارها شاهد گران سازی چندباره خدمات دولتی بودیم که خلاف قانون است. کالابرگ مردم هم یکی در میان شارژ نشد، یارانه های بسیاری از شهروندان بدون دلیل منطقی حذف گردید و صدایی از مجلس که رییس آن سهم خود را از کابینه برداشته است شنیده نشد. مردم بدبین هستند که بعد از برگزاری انتخابات شورا وقتی آبها از آسیاب افتاد دوباره دولت و مجلس به تنظیمات کارخانه برگشته و حقوق مردم را پایمال نمایند.

6- افزایش یارانه ها در این زمان، بعضی را هم به این تحلیل رساند که همین شورشها و سنگ پرانی ها بود که باعث شد دولت یارانه ها را بالا ببرد وگرنه طرح را اجرا می کرد و یارانه ها را هم نمی داد. با این وصف لابد باید باز هم شورش کرد تا از طرف دولت تفضلی به ملت صورت پذیرد.

مردم می پرسند عده ای ارز ترجیحی گرفته و پس نداده اند؟ خب چرا محاکمه نمیشوند؟

7- یکی از دلایل گران سازی نرخ اجناس جلوگیری از قاچاق آن به کشورهای همسایه است. اما وقتی پایه پول ملی هر روز در حال تضعیف است طبیعی است باز هم شاهد خروج محصولاتی از قبیل گوشت و بنزین و ... و فروش آن به مردم کشورهای همسایه برای کسب درآمد بیشتر خواهیم بود.

8- بچه های حزب اللهی به پزشکیان رأی ندادند و امروز دارند بخاطر تصمیمات پزشکیان از همان کسانی که به او رأی داده یا لااقل وی را بر رقبا ترجیح می داده اند فحش و کتک می خورند. البته صیانت از نظام اسلامی وظیفه ماست. انقلاب اسلامی در تمامی برهه ها با خطرات عجیبی مواجه بود. ترورها و ناامنی ها و جدایی طلبی ها تا جنگ و محاصره اقتصادی و فتنه و ... آنچه تا به حال نظام را سر پا نگه داشت حمایت پابرهنگان و مستضعفانی بود که هم شهید دادند هم از بضاعت اندک خود برای تقویت جبهه جهاد و مقاومت مایه گذاشتند. آزرده و ناامید نمودن این طیف به نفع چه جریانی خواهد بود؟ سرمایه دارها از گرانی سود می برند چون داشته هایشان گران تر می شود. مستضعفان هستند که هر روز فقیر و فقیر تر می شوند. این را در تاریخ ثبت کنید بخشی از دلسوزان نظام بر این باورند حذف ارز ترجیحی در این شرایط و به این نحو ممکن است کار نفوذی هایی باشد که می خواهند پازل براندازی دشمن را تکمیل نمایند. وفاق مسئولان نباید علیه مردم باشد.

9- در دوره دفاع مقدس هشت ساله فشارهای اقتصادی بی شماری بر مردم تحمیل شد. گاهی برای تهیه کبریت یا صابون و ... هم باید صف می ایستادند و سهمیه می گرفتند اما قانع بودند زیرا می دانستند مسئولان هم با همین کمبودها و کاستی ها مواجه هستند و زندگی شان شبیه مردم است. امروز هر خبری که از ریخت و پاشهای اداری و رانتهای کلان و وامهای گعده ای و سوءاستفاده ها و ویژه خواری ها و اشرافی گری مسئولین منتشر می شود شکاف بین نسل جدید با نظام را عمیق تر می سازد.

تاریخ قیام ملتها و فروپاشی دولتها را مطالعه کنیم. هر وقت جامعه ای احساس کرد حاکمان به سمت اشرافیت و تبعیض و بی عدالتی سوق پیدا کرده اند دست از حمایت آنها برداشت و بالطبع زمینه فروپاشی شان فراهم گردید.

با مدیریت صحیح قدردان لطف خدا باشید

 

ببینید این را خبرگزاری فارس گفته:

"با توجه به بارش ثبت شده مجموع بارندگی ایران در سامانه‌های جدید حدود ۶۶ میلیارد متر مکعب است. این رقم معادل مصرف شرب یک سال کشوری با ۷ برابر جمعیت ایران یعنی ۶۰۰ میلیون نفر است."

این تازه آمار بارندگی روزهای اخیر بوده. به لطف و یاری خدا باز هم بارش های خوبی در راه است.

اینکه بگوییم خشکسالی شده و خدا قهرش گرفته و... حرفی نارواست. البته صرفه جویی یک اخلاق و فرهنگ عقلانی و دینی است که همواره باید سرلوحه قرار داشته باشد اما اگر دوباره دولت شروع کرد به ترساندن مردم از بی آبی، باید همین آمارها را یادآور شد و خاطر نشان کرد که مشکل اصلی آب بر می گردد به مدیریت غلط و ضعیف وزارت نیرو که قدر این بارشها را ندانسته و هنوز نتوانسته است تدبیری برای ذخیره آب و بهره مندی صحیح و به جا از نزولات آسمانی داشته باشد. 

به هر حال شکر خدا را فراموش نکنیم، دم خالق یکتا گرم.

وزیر کشاورزی هم افشاگری کرد!

 

وزیر کشاورزی گفت پنج میلیون تن کالای اساسی مورد نیاز مردم در گمرک معطل مانده و اجازه ترخیص پیدا نکرده است. وی با انتقاد از عملکرد دولت، توقف بیش از حد کالاهای اساسی در گمرک را مصداق اخلال در معیشت مردم دانسته است. این پنج میلیون تن، فقط کالای اساسی است، خدا میداند چقدر کالاهای دیگر در گمرک متوقف مانده تا باندهای مافیایی سود بیشتری به جیب بزنند. چند تریلی نیاز است این همه کالا را در سطح کشور جا به جا نمایند؟

در جریان انفجار مهیب بندر شهید رجایی نیز که ده ها هزار کانتینر کالا در آن دپو شده بود و با خرابکاری اسرائیل خسارت سنگینی بر اقتصاد مردم وارد شد مسعود پزشکیان ضمن انتقاد از عملکرد مسئولان ذی ربط این سوال را مطرح کرد که واقعا چرا اینهمه کالا در گمرک معطل مانده است؟!

راستش برای من هم سوال است که اگر گمرک کشور حرف رییس جمهور و وزرا را گوش نمیدهد اساسا معنای دولت چیست و چه کسی باید پاسخگو باشد؟ رییس جمهور هنوز باورش نشده که رییس جمهور است؟ چرا قوه قضاییه و مجلس ورود پیدا نمیکنند؟ مگر قرار نشد شعار وفاق، جدای از بحث تقسیم غنائم، نفعی هم به مردم رسانده و تأثیری در حل مشکلاتشان داشته باشد؟ مسئولان با چه رویی به جای پاسخگویی در جایگاه منتقد و مطالبه گر قرار میگیرند؟ این همه حقوقی که میگیرید از گلویتان پایین می رود؟

کار به جایی رسیده به جای رسانه های بیگانه، خودمان داریم علیه خودمان افشاگری میکنیم. به سخنرانی ها و توییت های بعضی نمایندگان مجلس نگاه کنید. بازی جدید است یک بخشی از سازمانهای دولتی فساد کنند یک بخش دیگر علیه آنها افشاگری کنند و مردم هم تماشاچی باشند؟ مفهوم نظام مگر از نظم و عدل نمی آید که هر چیزی باید سر جای خودش قرار بگیرد؟

محسنی اژه ای اواسط اسفند گذشته جوری درباره کشف سرنخهای قاچاق سوخت حرف زد و گفت به زودی می فهمید داد چه کسانی در می آید که گمان کردیم لابد برای همیشه این معضل حل خواهد شد. جیغ هیچ کس در نیامد که هیچ هنوز هم رسانه ها از قاچاق یا به عبارتی غیب شدن روزانه میلیونها لیتر بنزین و گازوییل خبر می دهند. مسئولان افشاگری می کنند که مردم بروند رسیدگی کنند؟! چرا هیچ نهاد و ارگان و قوه ای زورش به گمرک و بانکها و خودروسازها نمی رسد؟

اگر طاغوت اقتصادی را زمین نزنیم

 

دست نوشته‌ای از استاد محمدرضا حکیمی نویسنده و اندیشمند فقید دینی پیرامون انقلاب اسلامی، منتشر شده که در آن آمده است:

در یک انقلاب اسلامی، که مبنای قرآنی دارد، باید سه طاغوت ساقط شود. طاغوت سیاسی (فرعون)، طاغوت اقتصادی (قارون) و طاغوت فرهنگی (هامان) و اگر به حذف یک طاغوت (سیاسی) بسنده شد، اهداف انقلاب تحقق نخواهد یافت. بلکه اگر کار به دست طاغوتان اقتصادی (قارون‌ها) افتاد، عکس مقصود، رخ خواهد نمود...

اعتصاب آبگوشت!

در مدرسه علمیه ای که درس میخواندیم آشپزی بود که البته شغل اصلی اش این نبود. بازنشسته یکی از ادارات خدماتی بود و از سر نیاز آمد آشپز شد. نمیتوانست خوب غذا را بار بیاورد. کوکو درست میکرد ته میگرفت و سوخته بود. آش و آبگوشت درست میکرد موادش خام بود و ... یکی یکی بچه ها داشتند دچار زخم یا التهاب معده و روده می شدند. چند باری به مسئولان مربوطه تذکر دادیم اما توجهی نشان ندادند. یک روز تصمیم گرفتیم اعتصاب کنیم. آن روز دوشنبه بود و غذا، آبگوشت. موقع غذا نرفتیم و غذا را نگرفتیم. قضیه پیچید و صدا کرد. مسئولین مربوط جلسه گذاشتند. از من  هم خواستند که بروم و حرف بچه ها را بگویم. نهایت آشپز تغییر پیدا کرد و وضع بهتر شد. استاد بزرگوار ما که از موضوع مطلع شد همان پول را به آشپز خدا رحمتی میداد که نیازش برطرف شود اما دیگر نیاید و غذا درست نکند!

آن روز وقتی وعده دادند که به زودی آشپز عوض خواهد شد خوشحال شدیم و دویدیم و از گرسنگی همان آبگوشت را با مواد نیم پخته اش با ولع خوردیم.

داشتند طبقه بالای حوزه را می ساختند از زندان کارگر آوردند که چیزی گیرشان بیاید. عزیزان زندانی هم آدمهای خوبی بودند. از نظر مالی کم آورده بودند. فضای حوزه و کار در میان طلاب برایشان تجربه شیرینی بود. ماه مبارک از راه رسید. زمستان بود. افطار آن بندگان خدا را می آوردند همینجا میخوردند بعد به زندان بر می گشتند. یک شب غذایشان نرسید. با بچه های اتاق توافق کردیم افطارمان را که آبگوشت بود دادیم به آنها. خیلی خوشحال شدند. کمی بعد که افطار را خوردند غذای خودشان رسید که آنهم آبگوشت بود؛ دادند به ما. چشمتان روز بد نبیند. آب بود پر از چربی، انگار روغن موتور ریخته بودند داخلش. گوشت که هیچ، سیب زمینی ها نپخته و حتی پوست نکرده، از اینها که بگذریم فکر کنم آشپزش کچل شد تا غذا آماده شود! آن قدر مو از زیر دندان هایمان بیرون کشیدیم که دیگر حالت تهوع پیدا کردیم.

در اردوهای دانش آموزی و دانشجویی هم گاهی این اتفاق رخ داد. فلافل اردوگاه یخ بود و مثل تیغ می ماند و گلو را خراش می انداخت. عدس پلوی پادگان واقعاً ساچمه پلو بود و نمی شد خورد.

خیلی مواقع هم البته غذا خوب و با کیفیت بود.

یکبار کاروانی شامل ده اتوبوس بچه های دبیرستانی را به اردوی راهیان نور بردم. نه اتوبوس از مدارس دولتی بودند و یک اتوبوس از غیر انتفاعی. آنهایی که از مدرسه دولتی بودند هر غذایی بود می خوردند که البته کیفیت غذاها خوب بود. اما مدرسه غیرانتفاعی! دم به ساعت مادرها زنگ می زدند به پسرشان که چه کار میکنی؟ کجایی؟ و چه میخوری؟ بچه ها هم لوس بازی در می آوردند که غذا مرغ است، کم است، خوب نپخته و... مادرها هم قربان صدقه برای بچه ها و فحش و نفرین برای متولیان اردو و نهایتا کار ختم می شد به دور ریختن غذا و توقف اتوبوس برای خرید غذا با هزینه شخصی دانش آموز.

چند روز پیش عکسی را از دانشگاه نوشیروانی بابل دیدم عده ای دانشجو در اعتراض به کیفیت بد غذا، انبوهی از غذای سلف را دور ریخته بودند. بعد گویا فیلمش هم در آمد و اعتراض وسیعی را از سوی افکار عمومی برانگیخت که لامصبها میدانید قیمت غذا چند است و چند نفر محتاج همین غذا هستند؟ ...

از غذای دانشگاه قم گاهی میخورم که انصافا خوب است. کیفیت غذای دانشگاه نوشیروانی بابل را خبر ندارم. اعتراض هم حق هر کسی است؛ اما ای کاش غذا را دور نمی ریختند. غذا را نمی گرفتند و یک گوشه با ظرف خالی می نشستند و تصویر همان را به ناشنه اعتراض منتشر می کردند. یا غذا را می بردند سر خیابان خیرات می کردند تصویرش را نشر می دادند. این کارشان کمی بچگانه و از سر نپختگی و هیجان بود. کلا اسراف غلط است چه برسد در این موقعیت که قیمت مواد غذایی واقعا بالاست. گاهی به شوخی و جدی گفته می شود از بس هزینه خورد و خوراک بالاست دولت دم به ساعت به زندانی ها مرخصی می دهد بروند خانه هایشان هزینه ها کم بشود!

به همان نسبت که کار این تعداد دانشجو در دور ریختن غذا اشتباه بود، بی توجهی و غفلت مسئولان بعضی پادگانها و اردوگاهها و زندانها و دانشگاهها و حوزه ها در نظارت بر کیفیت پخت و پز هم مصداق اسراف و ریخت و پاش و هدر دادن بیت المال است. خوب است مسئولان این مجموعه ها ملزم باشند از همان غذایی تناول کنند که افراد زیر مجموعه مصرف میکنند بلکه هم نظارت و دغدغه بالا برود هم دانشجو و طلبه و دانش آموز و سرباز و زندانی و... احساس اطمینان و رضایت و اعتماد بیشتری پیدا نمایند.

 

این حرف رییس جمهور درست است

 

از معدود حرفهای رییس جمهور که قبول دارم همین است که در روز پرستار گفت به این مضون که کارمند اضافه داریم و پرداخت حقوق و مزایا و اضافه کاری به کارمندهایی که بیکار هستند و ایضا نهادهایی که وجودشان ضرورتی ندارد اجحاف در بیت المال هست.

این را به وفور دیده ام بعضی ادارات واقعا کارمند اضافه دارند طرف خاصیتی ندارد بیکار نشسته، از زمین و زمان هم طلبکار است و منفعت بیشتری طلب می کند. البته بعضی ادارات هم کار زیاد ریخته و کارکنانش مثل نیروی انتظامی یا دادگستری و بهداشت و درمان و... فرصت سر خاراندن پیدا نمیکنند.

امیدوارم رییس جمهور فقط شعار ندهد و راهی برای پالایش نظام اداری از وجود نیروهای مازاد پیدا نماید. امیدوارم اگر واقعا نسبت به خزانه بیت المال حساس است پیرامون گزارشهایی که از حقوقهای نجومی و رانتی اطرافیانش منتشر می شود واکنش داشته باشد.

باز هم علوم پزشکی بابل!

شنیده شده در هفته آتی اجلاسیه بازرسی های دانشگاههای علوم پزشکی کشور به میزبانی دانشگاه پزشکی بابل قرار است با حضور حدود صد میهمان از خارج استان در هتل پنج ستاره میزبان بابلسر برگزار شود!

روز گذشته بود که مقام معظم رهبری در دیدار با اعضای دولت تأکید نمود: مسئولان و دستگاهها مراقب موضوع اسراف باشند، به خصوص در زمینه سفرها، هیأت های همراه و محل اقامت این موضوع رعایت شود.

خدا رحمت کند رییس جمهور شهیدمان را رفته بود جاکارتا. برای استراحتش هتل تدارک دیدند زیربار نرفت. گفت مگر همین سفارت خودمان چه اشکالی دارد؟ هتل بروم از پول بیت المال؟ به پروترویا که رفت دید مجبور است هتل برود، دستور داد یک هتل معمولی و سطح پایین را انتخاب کنند. تأکید داشت اسراف، ممنوع!

حالا خوب است این آقایانی که اجلاسیه دارند خودشان بازرس هستند و باید الگو قرار گرفته و در عمل مراقب و حافظ حقوق مردم باشند. کار به آنجا نرسد بگویند وای به روزی که بگندد نمک!

اخیراً شایعاتی در فضای مجازی پیرامون اقامت خانواده یکی از مدیران مراکز درمانی بابل در کشوری اروپایی و سفر مکرر وی برای سرکشی از آنها منتشر شده که پاسخی به آن داده نشده است. گفته میشود دلیل غیبت وی در زمان بروز سانحه اخیر برای مرکز تحت مدیریتش نیز همین موضوع بوده است. مگر مدیر میان رده وزارت بهداشت در یک شهرستان چقدر حقوق میگیرد که بتواند هزینه دلاری زندگی خانواده در اروپا را تأمین نماید؟ اگر وزارت مذکور و دانشگاه ذی ربط دارای بودجه های خوب و هنگفت است چرا برای تأمین مایحتاج و لوازم معمول پزشکی و درمانی در حد صندلی و تخت و اسپلیت و... هم دنبال لطف و عطای خیرّین هستند؟

صرفه جویی کنید هم برق می رود!

 

صرفه جویی البته کار خوب و درستی است حتی اگر نعمتی به وفور و رایگان در اختیار باشد باز هم اخلاق و انصاف حکم بر اعتدال و صرفه جویی دارد. اسراف و تبذیر از نظر عقل و شرع، محکوم و نادرست است.

اما اینکه دولت در تبلیغات تلویزیونی مدعی میشود اگر صرفه جویی کنید برق را قطع نخواهد کرد و یا چون صرفه جویی نکردید دستگاه اکسیژن بیمار قطع شد و ... شبیه طنز است و موجب بی اعتمادی بیشتر مردم خواهد شد؛ چرا؟

چون حتی در زمانهایی هم که مصرف برق کاهش پیدا می کند نیز شاهد قطع برق هستیم. شما هفته سوم ماه فروردین را به خاطر دارید. در حالی که هوا مطبوع و ملایم بود، نه آنقدر گرم بود که کولرها روشن شود و نه آنقدر سرد که پکیج و بخاری برقی استفاده شود باز هم برق قطع میشد حتی در روزهای پنج شنبه و جمعه که ادارات و مدارس تعطیل بودند هم قطع میشد. جالب آنکه در ایام جنگ دوازده روزه شاهد قطع برق نبودیم. آنقدری که از گفتار مسئولان و قیاس شرایط موجود با زمان دولت شهید رییسی بر می آید قطع برق یک برنامه با ثبات و رسمی و از پیش طراحی شده و همیشگی است که ربطی به صرفه جویی مردم ندارد. صبر کنید پاییز بشود و کولرها خاموش، باز هم برق قطع میشود. از آسمان سیل ببارد باز هم برق قطع میشود.

اخیرا یکی از مسئولان دولتی بروز داد که قطع برق و صرفه جویی تحمیلی ناشی از آن باعث شد واردات گازوییل به صفر رسیده و فلان قدر از منابع اقتصادی صرفه جویی شود. حالا چه خسارتی بر زندگی و کسب و کار مردم وارد شد که اصلا مهم نیست. صرفه جویی و پرهیز از اسراف را باید تبدیل به یک فرهنگ کرد؛ اما بی اعتمادی مردم به شعارهای مسئولان و اثبات دروغ مشروط بودن ثبات برق به صرفه جویی مشترکان، نتیجه ای جز ابطال مقصود و حریص تر شدن نسبت به مصرف انرژی نخواهد داشت و البته این اعتماد زدایی در دیگر وجوه حکمرانی نیز باعث زیان دولت خواهد گردید. کاری کنید که وقتی مردم به حرفتان گوش میدهند نتیجه شیرین آن را هم ببینند.

آبی که هست

 

امروز هفدهم مرداد 1404 رود هراز در جاده آمل به تهران مملو از آبی خروشان و زلال است. آب هست شکر خدا. صرفه جویی هم کار درستی است اما ترساندن مردم و بحران زایی و بازی با اعصاب و روان ملت درست نیست. امیدوارم این آبهای پر خروش در مسیر تأمین نیازهای مردم مورد استفاده قرار گرفته و هدر نرود.

زباله هم همه جا هست. در اغلب مناظر زیبای نقاط مختلف کشور که رفتیم زباله هم گوشه و کنار ریخته بود که تصویری زشت از فرهنگ گردشگری و رفتار با طبیعت را نشان می دهد. نمی دانم روزی این رویه غلط اصلاح خواهد شد یا نه. در ورودی و خروجی اغلب شهرها هم متأسفانه بوی گند تخلیه و دپوی زباله باعث آزار مشام مردم است که امیدوارم روزی این معضل نیز برطرف شود.

 

سوخت و سوخت!

 

مسئولین چه در دولت و چه در مجلس بارها اعلام کرده اند روزانه بیست میلیون لیتر بنزین و سی میلیون لیتر گازوئیل کشور قاچاق می شود.

عدد و رقم ها بسیار بالاست و یک اتفاق عادی نیست. ضرری که از این ناحیه در طول سال به کشور وارد میشود بسیار بالا و دردآور است که با مهار آن می شود بسیاری از مشکلات عمرانی و خدماتی را سر و سامان داد. 

از نخستین باری که چنین آماری در رسانه ها منتشر شد تا امروز که باز هم یک مسئول در دولت به آن اشاره کرد مدتها می گذرد. در دولت، مجلس و قوه قضائیه کسی پاسخگو خواهد بود که برای جلوگیری از این تخلف و خیانت گسترده چه تدبیر و راهکاری اندیشده شده است؟ چرا این رقم به رغم برخورد با بعضی قاچاقچیان مرزی همچنان باقی است و کاهش پیدا نکرده است؟

رسانه ها در بیست و سوم اسفندماه گذشته از قول محسنی اژه ای رئیس قوه قضائیه این عبارت را نقل کردند: "پرونده‌های مهمی در زمینه منشا های قاچاق سوخت تشکیل داده‌ایم که فریاد برخی را بلند خواهد کرد / کسی که از فرودگاه به دریا خط لوله قاچاق سوخت می‌کشد که آدم معمولی نیست."

اگر منشأهای قاچاق سوخت شناسایی شده اند چرا تا کنون برخوردی با آنها صورت نگرفته؟ اگر برخورد شده چرا همین امروز یک مسئول در وزارت نفت اظهار داشت آمار قاچاق سوخت با همان اعداد و ارقام قبلی همچنان باقی است؟ کسی در این خصوص توضیحی به افکار عمومی ارائه خواهد داد؟

زیر نقاب قانون

 

قالیباف گفت: دو سوم قوانین کشور فسادزا هستند.

پیش تر مسئولان معتقد بودند در کشور فساد سیستمی نداریم. در توضیح فساد سیستمی می گفتند یعنی این طور نیست که قوانین کشور منجر به ایجاد فساد شود.

 البته دعوا بر سر فساد سیستمی یا فاسد بودن سیستم را باید نوعی وقت کشی و فرار از پاسخگویی دانست.

مهم این است که در خیلی از مسائل جاری شاهد بروز فساد هستیم. مهم این است که در خیلی از مواقع احساس می شود انگیزه ای برای مقابله با فساد وجود ندارد. از نحوه مواجهه با دانه درشتهای متهم فساد اقتصادی و بانکی و حقوقهای نجومی و رانت و شکاف طبقاتی و... که بگذریم، بحث تعارض منافع که اخیرا درخصوص علت کندی ترخیص کالا در بنادر هم دوباره مطرح شده یکی از جلوه های این موضوع شمرده میشود که در سطوح مختلف مرتبط با تولید مسکن و رونق اقتصاد و خودکفایی در صنعت و کشاورزی و... باعث عقب ماندگی کشور شده است.

دولت تعطیل

 

به نظرم خوب است مردم به دولت تضمین و تعهد شفاهی و کتبی بدهند که در صورت گرانی بنزین دست به شورش و اعتراضات خیابانی نزده و رفتار هیجانی گذشته را تکرار نخواهند کرد. متأسفانه ترس مسئولان از اغتشاشات عمومی در چندسال اخیر اگرچه باعث شده قیمت بنزین را ثابت نگه دارند اما در عوض دهها برابر سود حاصل از گرانی سوخت را از طریق گران سازی ارز و سکه به دست بیاورند. روند رو به رشد قیمتها به گونه ای است که اگر دولت هم نداشته باشیم تأثیری در بازار نداشته و لااقل در میلیاردها تومان بودجه بیت المال بابت حقوق و عواید و هزینه های جاری دولت صرفه جویی خواهد شد.

واقعا منشأ قاچاق سوخت شناسایی شد؟!

 

حدود بیست روز از طرح این ادعای رییس قوه قضائیه در سطح رسانه ها میگذرد:

"پرونده‌های مهمی در زمینه منشا های  قاچاق سوخت تشکیل داده‌ایم که فریاد برخی را بلند خواهد کرد اما اعتنا نخواهیم کرد."

قطعا منظور ریاست عدلیه به خرده قاچاقچیان سوخت نبوده و اینطور که وضعیت را توصیف کرده باید پای آدمهای گردن کلفت و حجم بالای قاچاق در میان باشد. از آن روز انتظار می رفت اگر واقعا منشأ قاچاق گسترده سوخت شناسایی شده شاهد کاهش حجم مصرف باشیم؛ اما در همه این مدت نه تنها میزان مصرف سوخت کاهش نیافت بلکه به رکورد بی سابقه در تاریخ کشور یعنی 140 میلیون لیتر در روز رسید. البته بخشی از این آمار به خاطر شرایط ایام نوروز و افزایش میزان سفر است اما خب اگر قاچاق قابل ملاحظه ای کشف شده لااقل به نسبت نوروز سال قبل باید شاهد مصرف کمتری باشیم؛ کما اینکه پیش از نوروز و اعلام رسمی این خبر هم هیچ قرینه ای در کاهش میزان مصرف سوخت روزانه کشور مشاهده نشد.

پیش تر نایب رئیس کمیسیون تلفیق بودجه در مجلس آمار قاچاق بنزین را بیست میلیون لیتر در روز اعلام کرده بود که به نظر می رسد هنوز منشأ این حجم از قاچاق شناسایی نشده است.

آب رفت!

 

عده ای معتقدند قطع برق به دلیل ناترازی انرژی نیست و به عنوان یک برنامه و روال عادی جزو تصمیمات دولت چهاردهم است. پزشکیان اخیرا مدعی شد که از محل صرفه جویی در مصرف انرژی میتوان فلان قدر به مردم خدمات داد. این حرف حتی اگر بر اساس آمارها درست باشد در دولتی که اساسا طرحی برای خدمت رسانی و ارتقای سطح معیشت و رفاه عمومی ندارد بی نتیجه خواهد ماند. 

اخیرا به رغم بارندگی خوب در هفته های اخیر که نسبت به سالهای گذشته بهتر بوده زمزمه کمبود آب و خالی ماندن سدها از طریق رسانه های وابسته به دولت در حال پمپاژ خبری است. دولت احتمال داده که در سال جدید شاهد قطعی آب در بعضی ساعت های شبانه روز باشیم. با این وصف میتوان پی برد که علاوه بر قطعی آب، برق نیز قطع خواهد شد و تأمین سوخت نیروگاهها اثری بر بهبود شرایط نخواهد داشت. حالا آیا در سالهای بعد تا اتمام عمر دولت موجود شاهد قطع برنامه ریزی شده گاز و بنزین و تلفن و اینترنت و یارانه و... هم باشیم یا نه خدا عالم است. تا اینجای کار دولت هیچ برنامه ای جز حرّافی و انداختن توپ مشکلات در زمین مردم نداشته است. حیف این مردم که به خاطر تعارفات سیاسی بالادستی ها باید وضعیت امروز را تحمل کنند.

انقلاب، دوباره پیروز خواهد شد

 

دهه فجر دیگری از راه رسید. در هیچ گمانه ای، عمر انقلاب با این حجم از موانع و عداوتها تا این سن قابل پیش بینی نبود. تا این جای کار، خدا پشت و پناه این ملت بود.

انقلاب اسلامی پیروز شد. سالگرد آن را تبریک می گویم. ثمره انقلاب شد نظام موجود که با تمام ضعف هایش بهتر از نظام های برآمده از مکاتب مادی بشر عمل کرده است؛ اما زمانی میتوانیم پیروزی نظام اسلامی را نیز جشن بگیریم که ختم به ایجاد مملکت اسلامی شود یعنی دولت(مجموعه نهادهای مرتبط با قدرت) و ملت در مسیر اسلام قدم بردارند. فکرها و رویکردها اسلامی شود. کسی منافع شخصی و قبیله ای و باندی را به منافع اسلام و میهن ترجیح ندهد. استقلال در اقتصاد و فرهنگ و تمدن حاصل شود. شکاف طبقاتی و تبعیض از بین برود. رفاه و عدالت اجتماعی فراگیر شود. غیرت و خودباوری در جامعه حاکم گرذد. سبک زندگی فردی و اجتماعی و مدیریتی مبتنی بر آموزه های الهی و انسانی باشد و... ان شاءالله آن روز را هم جشن خواهیم گرفت.

فقط مردم مقصر نیستند

 

در زمان دولت روحانی که بحث صرفه جویی در مصرف آب خیلی جدی شده بود و رسانه ها دم به ساعت مردم را از قطعی آب می ترساندند برنامه ثریا یک جلسه را اختصاص داد به این موضوع که اساسا چهل درصد هدر رفت آب به خاطر فرسودگی سیستم انتقال آب است که دولت وظیفه اصلاح و ترمیم آن را دارد.  این برنامه با فشار دولت هرگز از سیما پخش نشد.

الان هم زینب قیصری، رئیس فراکسیون نظارت بر صنعت نفت، گاز و پتروشیمی مجلس شورای اسلامی در ایکس نوشت:

هدر رفت سالانه ۶ میلیارد دلار در نیروگاه‌های فرسوده

متن کوتاه پیام ایشان را در تصویر بالا بخوانید. امیدوارم مسئولان دولتی نسبت به انجام وظایف خود هم اراده لازم را داشته باشند و همه بار مشکلات را به گردن مردم نیندازند.

 

از سوریه عبرت بگیریم

اگر دولت سوریه به جنگ با اسرائیل می رفت، حتی اگر حکومتش نابود می شد قهرمان و تاریخ ساز بود و شرافت داشت به وضعی که اکنون گرفتار آن شده است.

فرار از میدان اصلی و غفلت از دشمن درجه یک، باعث شکست از دشمن درجه دو و گرفتاری در میدان فرعی خواهد شد.

عبرت بگیریم. از خدا بخواهیم و مراقب باشیم به چنین وضعی دچار نشویم. دنیا آنقدری نمی ارزد که آخرش با ذلت و شکست و حقارت تمام شود. از مردانه زیستن و مردانه مردن نهراسیم. همان که آقا فرمود عقب نشینی غیرتاکتیکی عقوبت الهی به دنبال دارد.

خواص ممالک اسلامی نباید دنیا طلب باشند. بحث دهه هفتادی آقا با موضوع عوام و خواص را هر از گاه مرور کنیم.

برق خواری

 

تابستان گذشته سفری کوتاه به یکی از روستاهای ییلاقی داشتم. چند برابر جمعیت ساکن و بومی روستا، گردشگرانی از نقاط مختلف کشور در آنجا اقامت داشتند که بعضا متمول بوده و خانه ویلایی شخصی خریداری کرده اند. هوای آنجا خنک بود و مردم به خصوص در شبها از بخاری استفاده میکردند که اغلب برقی بود. آنچه تعجب مرا برانگیخت انبوه لامپهای روشن و مصرف بی رویه در استفاده از بخاری برقی و... بود. سوال کردم. کاشف به عمل آمد دولت در آن منطقه هیچ نظارتی نداشته و برق به صورت کاملا رایگان در اختیار ساکنین و مسافران قرار گرفته است. همان روستای نه چندان کوچک به اندازه یک شهر برق مصرف میکرد. چقدر از این روستاها در کشور داریم که نظارتی بر مصرف انرژی آن وجود ندارد؟ حالا پر مصرفی سفارتخانه ها و اماکن دولتی و کارخانه های بزرگ با محصولاتی که دلاری قیمت گذاری میشوند و ... بماند.

این همه پول، پَر!

چرا بانک ملی این همه از دارایی مردم را در آمریکا سرمایه گذاری کرد که به باد فنا برود؟ کسی پیگیر این تدبیر غلط مدیران بانک خواهد بود؟ کسی که پیش دشمنش پول به امانت می گذارد احمق نیست؟ کمک به اقتصاد کشور متخاصم، خیانت نیست؟ شرط میبندم مدیران مربوطه به جای آن که مواخذه شوند با حقوق نجومی دارند به ریش مملکت میخندند.

 

 

در سایت تابناک خواندم:

تسهیلات اعطایی و مطالبات از اشخاص غیردولتی شامل مبلغ ۲۱.۵ میلیون دلار (معادل مبلغ ۸۶۴۰ میلیارد ریال) سپرده تودیعی نزد موسسات ویزا کارت و مستر کارت آمریکا برای صدور کارت اعتباری در سال‌های قبل است که به دلیل تحریم‌های بانکی استرداد آن میسر نشده و معادل ۱۰۰ درصد آن ذخیره در حساب‌ها منظور شده است.

به موجب رای دادگاه منطقه‌ای کالیفرنیا کل سپرده‌های مذکور برای پرداخت غرامت به شاکیان یکی از پرونده‌های حقوقی بین المللی مطروحه علیه دولت جمهوری اسلامی مسدود شده و طبق شواهد موجود، دیوان عالی کشور آمریکا فرجام خواهی بانک را رد و دستور تقسیم وجوه توقیفی بین شاکیان را صادر کرده است. 

همچنین سرمایه گذاری در سهام و سایر اوراق بهادار شامل مبلغ ۴۴.۸ میلیون دلار (معادل مبلغ ۳۵۵ میلیارد ریال در زمان تحصیل) سرمایه گذاری در املاک است که با رأی دادگاه منطقه‌ای به نفع آمریکا توقیف شده است. در این خصوص پیگیری موثری برای انتقال مبالغ برداشت شده به حساب دولت انجام نشده است. 

بنابراین، همان‌طور که حسابرس بیان داشته، بانک ملی مبلغ ۴۴.۸ میلیون دلار سرمایه گذاری در املاک داشته که با رأی دادگاه منطقه‌ای به نفع آمریکا توقیف شده اما بانک ملی پیگیری موثری برای انتقال این مبالغ برداشت شده به حساب دولت انجام نداده و نیازمند شفاف سازی از سوی مدیران بانک ملی است.