ما با هم فرق داریم

 

داعش به شاهچراغ حمله کرد و زائرها را به گلوله بست، شما شادی و پایکوبی کردید، مراسم سالگرد حاج قاسم بمب ترکاندند و کلی آدم بی گناه و مردم عادی کوچه و خیابان تکه تکه شدند شما خوشحال شدید و کتلت، کتلت راه انداختید؛ روی زخم داغدیده ها نمک پاشیدید، هلی کوپتر رییسی سقوط کرد شادی کردید. پای جنازه بچه های بسیجی و انتظامی ضرب گرفتید و رقصیدید... ولی ما برای کشته های شما عزادار شدیم، تسلیت گفتیم و چهلم گرفتیم. آنها هم بچه های ما بودند حتی اگر اغفال شده و سر به آستان دشمن ساییدند، داغشان را تحمل نمی کنیم. 

تاریخ قضاوت خواهد کرد چه کسانی با اصالت و تمدن و انسان بوده اند.

باز آمدیم

 

مگر راهی جز این وجود دارد؟ مگر می توان مسیری غیر از تو را جست؟ می شود بله؛ اما آخرش حیرانی و شکست است و کام تلخ و ناگوار. باز باید بازگشت به آنچه تو خواستی به آن جا که تو هستی، ای مبدأ و معاد عالم. لایمکن الفرار من حکومتک. کجا بروم که بی تو معنا داشته باشد و صفا؟

می خندی آن بالا به راه کج ما که هر بار اسیر نخوت و کبر و شیطنت، گامی دور رفته و دور خورده و دوباره دور و بر تو باز می گردیم چون طفل بازیگوش ترسان از گمشگتی باز دست در دست تو می نهیم نه برای تو، برای خودمان که آرامش گم کرده خویش را بازیابیم و چند صباحی آسوده و در امان بمانیم. تو می خندی چون که می دانی دوباره مدتی که بگذرد باز اسیر بچگی خودخواسته گردیده و راه به بیراهه خواهیم برد و سرمان که به سنگ بخورد سر شکسته و خجلان به سویت باز خواهیم گشت و تو ای مهربان تر از مادر و پدر، می دانی نمک نشناس و ناسپاسیم و باز به اقتضای وجود بی کران و محبت بی پایانت آغوش نوازش به رویمان گشوده و همین چند صباح را می گذاری موقت در کنارت بیاساییم و لذت ببریم. فدایت عزیزم، دل گنده و صبور و با گذشتی که این بار هم به میهمان سرای ماه نورانی ات راهمان دادی. این چند صباح عاشقی زودگذرمان را به رشد عقل و فطرتمان بیفزا که جاودانه و ماندگار شده و از سرای مهر تو هیچ گاه جدا و آواره نگردیم. سلام خدای دوست داشتنی من صدباره آمده ام به آشتی.  

چرا کیش؟!

 

عبدالله گنجی: قرار بوده ١٨ و ١٩ دی مشهد به عنوان نماد فرهنگی ایران سقوط کند و در کیش که نماد آرامش است حکومت تشکیل شود.

 

حاشیه: پهلوی ها اصالتا بچه سوادکوهن؛ امام جمعه کیش هم که حاج اقا بی نیاز هست قائمشهریه.
اینا گفتن میریم اونجا بچه محلیم یه جور با هم کنار میایم لابد! 

متلک که نه

اگر به این نقطه رسیده ایم که صرف گفتمان دینی برای دفاع از کشور و مقاومت در برابر دشمن جواب نمیدهد و باید سراغ هویت و ادبیات و فرهنگ ملی رفت، در حالی که پیش تر توجه به تخت جمشید را در تضاد با راهیان نور دانسته و یا اسلام ایرانی را جلوه بارز انحراف از مسیر حقیقت و در تضاد با وحدت امت می دانستیم اما حالا در باب وطن دوستی نوحه های مکرر سر داده و شاپور ساسانی را می ستاییم، دیر نیست روزی که در تقابل با جهانخواران به احیای گفتمان مارکسیسم و ضرورت قیام ولو غیر دینی برای جهاد با امپریالیسم نیز بپردازیم تا لااقل هیجانات و شور حماسی جوانان را به جای آنکه در خدمت به دشمنان میهن درآمده و بر ضد دین و ملت و وطن خرج شود ولو به یُمن مصرف دخان و اختلاط با مخدرات که بعد مهسا رسمیت یافت در مصاف با آمریکا بسیج نماییم.

متلک و طعنه نبود صرفا یک نوع پیش بینی است.

در دین کم گذاشته ایم. هجمه سنگین فرهنگی دشمن و بی خیالی ما و البته رفتارهای متناقض و انزجار آور بعضی مسئولان و متولیان امر، وضع را یه اینجا کشانده است.

واماندگان

 

این بندگان خدای مدعی اصلاح طلب بعد از قضایای 88 دیگر از دور خارج شدند البته اصولگراها هم.

یک توافق نانوشته ای بین مردم هست چه حامی نظام چه آنها که زاویه دارند همه متحد و یک صدا از عناصر دخیل در قدرت فاصله میگیرند. چه خاتمی که رای آورد چه احمدی نژاد حتی روحانی با آن ژست اپوزیسیونی و چه حامیان جلیلی و پزشکیان اغلب با هر گرایشی بر این معیار صحه می گذاردند که طرف دخیل در باندهای قدرت و حاکمیت نباشد. برای همین امثال قالیباف بیش از بیست سال است که اقبالی برای ورود به پاستور نداشته و ندارند مگر آنکه صحنه گونه ای دیگر رقم زده شود.

بگذریم

الان موضوع چیز دیگری است. حرف دیگری دارم.

عرض کردم که لایه های مدیریتی جریان اصلاحات بعد از قضایای هشتاد و هشت از دور خارج شدند. همان موقع هم البته اتفاقاتی افتاد که نشان داد امور در دست آنها نیست اما در نیمچه اغتشاشات 96 و 98 و بعدتر در آشوبهای چندماهه 1401 معلوم شد کسی شعار و دغدغه جریان اصلاحات را ندارد. فی المثل حتی یکنفر مطالبه ای برای آزادی سران فتنه از حصر سر نداد. این جماعت خشتک پاره ته برهنه اصلا یادشان نبود میر حسین و کروبی ای هم وجود دارند، آخر مطالبه شان رقص و آواز و بوسیدن در کوچه و آغوش رایگان و سلف مختلط بود و بس. آشوبها که تمام شد البته زعمای به اصطلاح اصلاح طلب سعی در سهم خواهی و سواری بر امواج داشتند که چندان کارگر واقع نشد.

الان را ببینید. چند روز است چند نفر از چهره های شاخص و کلیدی این جریان مثل منصوری و اصغرزاده و... دستگیر و روانه زندان شده اند. صدایی از کسی شنیده اید؟ نه بیگانه معترض شد نه خودی. رفقای خودشان که در بدنه دولت و یا حاکمیت هستند هم به روی مبارک خود نیاوردند چه برسد به اینکه کسی بخواهد بریزد وسط خیابان و دم برآورد و نفس کش بطلبد که الا و بلا باید این چند نفر را که از سال 78 تا 88 روی سرشان قسم خورده می شد آزاد کنید و گرنه بد می بینید.

خیلی بد است اینطور مرگ سیاسی یک جریان رقم بخورد و از صحنه اجتماع حذف گردیده و نادیده انگاشته شود که البته خود کرده را تدبیر نیست.

حجت الاسلام حقیقت، حقیقت را می گوید

سلام

 

بعضی ها می گویند ما ایرانی هستیم باید فارسی صحبت کنیم. چرا بگوییم "سلام" که کلمه عربی است؟ فارسی بگوییم: درود.

اصل این مساله که زدودن الفاظ و یا فرهنگ غیرمتعارف و غیربومی کار درستی است به جای خود.

اما

بعضی کلمات هستند که جایگزین ندارند مثل بعضی اصطلاحات علمی و هنری و ورزشی...

بعضی کلمات هستند که درون فرهنگ دیگر جذب شده و جزیی از ادبیات آن شده اند

به خصوص در بین کشورهایی که با هم همسایه و هم مرز هستند

مثلا کلماتی مثل کالسکه و استکان و... که به طور روزمره به کار میبریم از زبان روسی میان ما رسوخ پیدا کرده است. روس ها هم کلمه چمدان را که در واقع جامه دان بوده از ما یاد گرفته و به کار می بندند.

کلمه چاپ ظاهرا از زبان ترکی آمده است. عربها هم اغلب حرف چ را به کار می برند در حالی که پیش تر گفته می شد و می شود که چهار حرف گ چ پ ژ در زبان عربی نیست اما این همسایگی با فارس ها باعث شد آنها لااقل در کشور عراق از حرف چ استفاده کنند. و.... کلماتی از فارسی به کتاب خدا نیز راه پیدا کرده است مثل دین، تنور، جهنم و...

 ما با اعراب به دلایلی لغات مشترک فراوانی داریم. یک دلیلش اشتراک در نوشتار حروف است. هر کلمه ای را فارسی یا عربی بخواهیم بنویسیم از حروف مشترک استفاده می کنیم و این موضوع سبب اشتراک در کلمات نیز شده است.

نکته دیگر این است که از شش قرن پیش از میلاد، مناطق بین النهرین و بابل و... جزو ایران بود. ایران فقط مخصوص فارس زبانها نیست. الان هم اعراب خوزستان و ترک های آذربایجان و ترکمان ها ... زبان رایج خودشان را دارند و البته جزو با افتخارترین اقوام ایرانی هستند.

سلام یک واژه عربی - فارسی است که معادل فارسی آن درود نیست. درود معادل واژه مرحبا در عربی به شمار می آید. خود واژه درود هم از زبان هند و اروپایی به ادبیات فارسی راه پیدا کرده است.

سلام از آن دست واژگانی است که به خاطر معنای ژرف و زیبایش در ادبیات فارسی جا باز کرد و ماندگار شد. این مساله مربوط به زمان اسلام نیست و پیش از ظهور اسلام نیز کاربرد واژه سلام در ایران متداول بود. مثل کلمه یلدا که واژه ای عربی است (لم یلد و لم یولد) که قرنها پیش از ظهور اسلام در شب زایش خورشید در بین ایرانیان مرسوم گردید و دیگر معادلی پیدا نکرد.

در عین ضرورت پاسداشت زبان فارسی البته نباید از ارتقای سطح غنای آن برحذر ماند.

 دوستانی که به بهانه فارسی گرایی و عربی زدایی از کلمه "سلام" اجتناب ورزیده و ژست روشنفکری می گیرند بعضا غافلند که رجوع به فرهنگ ایران باستان منحصر به حذف واژه سلام نیست. به طور نمونه در تاریخ ویل دورانت ذکر شده که در ایران باستان، حجاب جزو پوشش رسمی زنان با شخصیت و نجیب بوده و اگر کسی حجاب نداشت مشخص می شد که کنیز و در شمار بردگان و طبقات فرو دست جامعه است. اگر می خواهید به فرهنگ ملی برگردید مرد باشید و از وقار و پوشش و ادب و موسیقی و غیرت و معماری و بیگانه ستیزی و... ایران کهن نیز استقبال کنید.

خورشید و تماشای باران

 

من، جمعیت، زیاد دیده ام. یک وقتهایی شلوغی و ازدحام را دوست دارم. تشییع آیت الله اراکی بچه دبیرستانی بودم. با جمعی از بابل آمدیم قم. چه جمعیت بسیاری را دیدم. سالها روز چهارده خرداد به مرقد امام می رفتم. آن قسمت جلو که حسابی شلوغ بود و موجی شناور و غیرقابل کنترل ایجاد میکرد را دوست داشتم. گاهی بیرون مرقد، کامیون و وانتی می ایستاد چیزی برای پذیرایی می آورد، مثلا نان و پنیر و خیار. جمعیت خسته و گرسنه و بی نظم هجوم می آوردند. من هم می رفتم هول می دادم برسم آن جلو. بسته ای بر می داشتم می آمدم بیرون میدادم دست پیرمرد و پیرزنی که زورشان نمی رسد وسط آن جمع دوام بیاورد، دوباره میرفتم جلو. راهپیمایی های قدس و 22 بهمن تهران را شرکت داشته ام. تشییع علمای بزرگ را دیده ام به خصوص مشایعت پیکر مطهر آیت الله بهجت؛ آن جلو زیر کامیون حمل تابوت، چند نفری که نحیف و ریزنقش بودند و نفس کم می آوردند را نجات می دادم. تشییع شهید سلیمانی، تشییع شهید رییسی در همین بلوار پیامبر اعظم قم که معروف شده است به حرم تا حرم شرکت داشتم. امروز نیمه شعبان نبود. تولد آقا فرداست. ولی عصر امروز جمعیتی را در این خیابان به سمت مسجد جمکران دیدم که خیلی به وجد آمدم. من، جمعیت، ندیده نیستم. اما این فوج عظیم با لباسها و چهره های گوناگون و گاه متغایر. شاد و خندان، گاه متفکر و اشک ریز و گریان. این حال و هوا دیدن داشت و سکوت می طلبید و رشک. غبطه می خوردم به پیرمرد رفتگری که خم می شد دم به ساعت از روی زمین با دست زباله بر می داشت، به آن خادم موکب که خسته و بی خواب، تلاش داشت یک لحظه هم از حرکت نایستد و مردم را معطل نگذارد. رشک بردم به پیرمرد و پیرزن لنگان، به آن جوانی که دست پدر و مادر پیرش را گرفته بود و با زحمت طی طریق می کرد. غبطه خوردم به آسفالت این خیابان که بوسه گاه گامهای نورانی مخلص ترین بندگان خدا شده بود. خورشید پشت ابر بود، اما اشک های رحمت آسمان را بهانه اجابت دعای سوته دلان می ساخت. به حرمت این حس و حال زیبا و وصف ناشدنی، امت امام زمان سرفراز بماند، ان شاءالله. خدا سرنگونی ترامپ را عبرت فرعرونیان آینده تاریخ قرار دهد. خدا خادمان صدیق اسلام را بیش از پیش موفق بدارد، مسئولان نالایقی که به عمد یا غیر عمد به آرمانهای شهدا و انقلاب خیانت کرده و به ملت و میهن ضرر می رسانند، از سر راه این مردم کنار بزند. ملت تا سرمایه ای چون امام زمان را دارد و به او عشق می ورزد مورد عنایت خداست و از گزند دشمنان و خائنان محفوظ خواهد ماند. اسرائیل و آمریکا و اذنابشان حق دارند از امام زمان کینه به دل داشته باشند از عاشورا می ترسند از مسجد و قرآن بیزارند. جمهوری اسلامی پیشرفتهای بزرگی را برای ایران رقم زده است. جمهوری اسلامی بر اثر کژفهمی و خیانت بعضی خواص نتوانسته خیلی از راههای بایسته را درست طی نماید. این جمهوری اسلامی با تمام ضعفها و قوتهایش تا زمانیکه که خار چشم آمریکا و اسرائیل و خون آشامان جهان است محبوب ماست. تا زمانیکه شیطانها از مسجد و قرآن می ترسند و به آن حمله می کنند یعنی کلیت راه را درست پیموده ایم.

خدا عیدی این دلدادگان بی ادعای محب مهدی عج را نابودی سردمداران کفر و الحاد و استکبار قرار دهد. به یاد شما و دعاگوی همه دوستان بودم. خدا ظهور مولای ما را برساند.

بر زمینت می زند...

پزشکیان ضرر نکرد. کسی در خیابان فریاد نزد مرگ بر پزشکیان، دولت بی کفایت استعفا استعفا.... فحشها را آقا خورد و انقلاب و شهدا و اسلام و قرآن و مسجد و حزب الله. می گویم پزشکیان ضرر نکرد منظورم اصلاح طلبان است این بنده خدا که بازیچه ای بیش نیست. خیرخواه است اما توی باغ نیست. و قالیبافی که به زعم خود با زیگزاگ رفتن از فتنه 88 تا آشوبهای دی ماه دارد ذکاوت به خرج می دهد اما همیشه دستش رو میشود، نه اصلاح طلبها بعد از وفاق و سواری گرفتن به او رأی می دهند نه بدنه امت حزب الله که باهوش است و از بی صداقتی؛ بیزار. بیست سال است که کاندیدای ناکام ریاست جمهوری است و در حسرت صندلی نرم پاستور تا ابد.

کسی به پزشکیان فحش نداد. گند را او زد، زندگی مردم را فلج کرد، در اوج بحران اقتصاد و رها شدگی معیشت و افسارگسیختگی قیمتها قانونی خوب را بد و بدموقع اجرا کرد. او و قالیباف خیرخواه اما نادان دوست ساده نظام، مملکت را با تصمیمی غلط تا لبه پرتگاه سقوط و نیز آغاز جنگی بزرگ سوق دادند.

پزشکیان –بخوانید اصلاح طلبان- پیروز این ماجرا بودند. کسی یقه شان را نگرفت. نه به مردم حساب پس دادند نه به حاکمیت. مجوز موتورسواری زنان را هم در بوق و کرنا کردند که یعنی اصلا مساله اعتراض چیزی دیگری بود و ربطی به ما نداشت و ما با نظام نیستیم و... انتخابات بعدی هم به طیف ما رأی بدهید.

به خاطر تصمیم نا به جای آنها مملکت به هم ریخت و عده ای کشته شدند بعد خودشان طرف معترضین و اغتشاشگران را گرفتند. در فهرست جان باختگان، شهید و جلاد را کنار هم نشاندند. برای دلجویی از خانواده های شهدای امنیت کمترین قدمی برنداشتند. این همه بچه های بسیج و انتظامی، مظلوم و تنها قطعه قطعه شدند عین خیالشان نبود. رفتند به ملاقات زندانی های اغتشاشگر از دلشان در بیاورند. گفتند کار به کار سلبریتی ها نداشته باشید. راست می گویند. سلبریتی ها هم کار به کار آنها نداشتند؛ مأموریت آنها چیز دیگری است. هزینه را دارد نظام میدهد. جان بسیجی و مامور انتظامی انگار مفت است. دولت هم میتواند با خیال راحت به گران سازی هایش ادامه بدهد و کمر مردم را بشکند. دوباره اعتراض کنند باز هم نظام است که فحش می خورد. باز هم بچه های حزب الله ارباً اربا می شوند. آقازاده های مسئولین که جایشان گرم و نرم است. آب توی دلشان تکان نمی خورد. مسئولین اگر مدعی مبارزه با فساد هستند لااقل یقه یک نفر از کسانی که ارز دولتی را برده و پس نداده اند، گرفته و محاکمه اش کنند.

پشت پرده، ورای فهم پزشکیان و قالیباف، جریانی از ابتدای انقلاب تلاش داشته و دارد کار به اینجا برسد اگر جلوی آمریکا سر خم نکنید باید زیر بار مشکلات اقتصاد له بشوید. آب خوردنتان هم دست آمریکا و نیازمند چشم عنایت اوست. درست در نقطه مقابل دیدگاه رهبری که طرفدار اقتصاد مقاومتی و عدالت و مبارزه با ویژه خواری و استقلال سیاسی و فرهنگی است. جریان دیگر که حسابی هم نفوذ و قدرت دارد تلاش می کند نگاهها را به جای خدا به سمت کدخدا بکشاند.

آنچه در دی ماه اتفاق افتاد به فرموده رهبری کودتا بود. کار دشمن، دشمنی است. ضلع مکمل کودتای دشمن اما کسانی هستند که با فراهم نمودن زمینه آشوب، مملکت را تا لبه پرتگاه هول دادند. همانها که پس از پیروزی پزشکیان در انتخابات از او به عنوان گورباچف ایران یاد نمودند.

شما آقازاده اید

 

عباس بابایی تا در قید حیات ظاهر بود از خودش می زد و به دیگران می رسید. هر چه درجه اش بالاتر می رفت خانه کوچکتری را در پایگاه نیروی هوایی به خود اختصاص میداد. کولر خانه را باز می کرد می برد پیش سربازهایی که کولر خوابگاهشان خراب شده بود. هر چه دستش میرسید به نیازمندان کمک می کرد. نفعی که می رساند بیشتر از عواید مادی ای بود که نصیبش می شد. چقدر برای خدا بیش از وظیفه اش ایستاد و کار کرد و پول نخواست. خیلی از شهدا اینطور بودند.

حالا جواد تاجیک مدیرعامل بهشت زهرا خبر داد دو هفته پیش نوه شهید بابایی طی سانحه ای به رحمت خدا رفت. فرزندان شهید وقتی فهمیدند سازمان آرمستان در برآورد هزینه ها تخفیفی به آنها داده، ناراحت شده و وجه کامل را به حساب بیت المال برگرداندند. گفتند این کار خلاف مشی شهید است ما نمیتوانیم جوابگوی شهید باشیم.

درد و بلای این آقازده های حقیقی بخورد توی سر فرزندان قالیباف و عارف و شمخانی و پزشکیان و روحانی و دیگر گردن کلفتهای رانت خوار مدعی ژن خوب که آبروی انقلاب اسلامی را بازیچه زیاده خواهی های ناتمامشان قرار داده اند.

ایران حسین علیه السلام

 

کل محور مقاومت اعلام کرد که در صورت حمله آمریکا به ایران با تمام توان در کنار ملت ایران خواهد ایستاد. این وسط اما مردم عراق تصاویری زیبا خلق نمودند. علاوه بر گروههای جهادی این کشور، مردم نیز به صفوف اعلام آمادگی برای نبرد با آمریکا و ثبت نام برای انجام عملیات استشهادی پیوسته و همبستگی تاریخی خود با ملت ایران را به تصویر کشاندند.

حالا بهتر میشود فهمید چرا وقتی ایام اربعین می رسد کل بدنه ضدانقلاب کهیر زده و با انواع دروغ و دغل و شایعه و ... شروع به لجن پراکنی علیه این حرکت تمدنی بزرگ می نمایند.

یک جمله کوتاهی هم در فضای مجازی خواندم که به دلم نشست: آنهایی که می گفتند نه غزه نه لبنان جانم فدای ایران از آمریکا می خواهند به ایران حمله کند، بعد همان غزه و لبنان و یمن و عراق و... اعلام کرده اند که در صورت حمله دشمن از کشور ایران دفاع خواهند کرد!

یادم است موقعی که عبارت "حب الحسین یجمعنا" فراگیر شد جماعت خودباخته در مقابلش "ایران دوستی" را علم نموده و محور اتحاد قلمداد می نمودند. الان حسینی های عالم در صف حمایت از ایرانند و بعضی مدعیان ملی گرایی و وطن پرستی در صف قاتلان ملت و جدایی طلبان این سرزمین مقدس قرار گرفته اند.

همینقدر مطلع، همین قدر دلسوز!

موج کمر شکن و ناتمام گرانی کاری کرده است که بعضی مردها مجبورند موتور سیکلت خود را که تنها وسیله نقلیه شان است برای گذران روزگار و یا صاف کردن بدهی ها و رفع مشکلات اقتصادی به فروش بگذارند. دولت اما به جای آن که فکری برای حل مسائل مردم و رفع بحران معیشت کند در تصمیمی که ربطی به دولت نداشته و در حیطه اختیارات مجلس است اجازه داد زنها هم موتور سواری کنند!

موتور سواری خانمها خوب است یا بد حرف دیگری است.

نگرانی از فاصله ای است که در نگاه و شناخت مسئولان دولت نسبت به مطالبات حقیقی مردم وجود دارد.

این دروغ ناتمام

هنوز هم منافقین می نشینند این طرف آن طرف در صفحات ملت پیام میگذارند که بعله خبر ندارید دارند بابت پس دادن جنازه ها از ملت چقدر پول میگیرند!

چندین بار هم این شایعه تکذیب شده ولی خب منافق، منافق است و کارش را ادامه میدهد.

مدعی هستند بین هشتاد میلیون تا یک میلیارد تومان بابت هر جنازه از خانواده ها پول گرفته اند!

این پول را که نمی شود دستی جا بجا کرد. قطعا فیش واریزی یا رسید کارتخوان باید وجود داشته باشد. مدعی هستند دهها هزار نفر کشته شده اند! چرا حتی یک سند هم از بین این همه متوفی منتشر نشده تا ثابت کنند چه مبلغی پرداخته اند؟ بالاخره فک و فامیلهای اینها چرا صدایشان در نیامده است؟

البته شخصا معتقدم از آن ششصد هفتصد نفری که جزو تروریستها بودند و در جریان حمله به اماکن عمومی و یا اموال شخصی مردم کشته شدند حتما باید وجهی بابت جبران خسارات بگیرند که متأسفانه نمی گیرند.

یک سوزن برای دولت

یه بار دیگه قیمت ارز و طلا داره میکشه میره بالا

قیمت خودرو و گوشت و ... هم هی داره افزایش پیدا میکنه

خوب نیست که دولت دست رو دست بذاره و تماشاچی باشه

الان وقتشه که بزنه ارز ترجیحی چن کالای دیگه رو هم بترکونه بفرسته هوا

حیفه که کشور روزهای آرومی رو پشت سر بگذاره

چقدر خوب، چقدر دیر!

 

فیلم "بازی خونی" را دیدم و لذت بردم، آن قدر که اگر دوباره هم فرصتی باشد آن را خواهم دید. دست سازنده و سفارش دهنده اش درد نکند؛ ولی خب کاش یکی دو دهه زودتر به این سوژه ها می پرداختیم. بارها با افرادی که موضعی علیه نظام دارند صحبت و بحث داشته ام. یک سری که مغرضند هیچ ولی اکثریتی هستند که آدمهای خوب و بی اطلاعی هستند. بندگان خدا مطالعه و تحقیق ندارند و البته چند سالی است که به برکت ماهواره و اینستا رابطه شان با محصولات فرهنگی انقلاب و اسلام قطع شده است. ما هم مقصریم که دوازده سال فرصت تربیت و آگاهی بخشی نوجوانان در مدارس را هدر می دهیم. چند سال پیش در جمعی از بچه های دبیرستانی پیرامون دفاع مقدس صحبت داشتم. همچین روزهایی بود و به مناسبت، موضوع را ربط دادم به واقعه ششم بهمن آمل. بچه ها با ذوق و دقت گوش می دادند. صحبتهای من که تمام شد مدیر مدرسه برخاست و با هیجان گفت من هم آن شب در آمل بودم و شروع کرد به تعریف از دیده های خود. بعد که آمد کنار من نشست گفت تا الان فکر نمی کردم گفتن این خاطرات برای بچه ها جذاب باشد!

خیلی از واقعیتهای تاریخ معاصر را برای نسل جوان نگفته ایم و فرصتهایی طلایی را از دست داده ایم که حالا با شبهه پراکنی و تولیدات مسموم رسانه های بیگانه به راحتی جای جلاد و شهید عوض می شود. همان تعبیری که آقا داشت حضرت علی در جنگ نظامی شکست نخورد اما در جنگ نرم...

فیلم بازی خونی پیرامون واقعه جنگل آمل و تسخیر یک روزه شهری که بعدها هزار سنگر لقب گرفت خوب و جذاب از کار در آمد. اگر چه گاهی لهجه مازنی و گیلک قاطی می شد.

بسیاری از اعضای اتحادیه خلق کمونیستها جوانهای سرمایه داری بودند که در آمریکا و انگلیس درس خواندند. مدعی بودند که میخواهیم مردم مستضعف را نجات بدهیم. آنهایی که در مقابلشان ایستادند و شهر را نجات داده و چهل شهید تقدیم نمودند کارگر و کشاورز و راننده و کارمند ساده و بچه محصل بودند. این را کی پی بردند؟ روز محاکمه گفتند وقتی کفشهای پاره و کهنه مردمی که برای دیدن محاکمه ما آمده اند دیدیم تازه فهمیدیم مقابل چه کسانی ایستاده ایم.

مسئولان انقلاب یادشان نرود چه کسانی بار فشار اهتزاز این پرچم را به دوش کشیده اند.

وانت نیسان از جمله خودروهای عملیاتی و البته ابداعی مدافعان خودجوش شهر برای مبارزه با مهاجمین بود. پشت نیسان را کیسه شن می چیدند، یک نفر آن پشت سنگر می گرفت و در حالی که نیسان دنده عقب به طرف کمونیستها می رفت به طرفشان آتش می گشود!

شهید سیده طاهره هاشمی نوجوان بود و هنرمند. در خیابان تیر خورد. آخرین لحظات قبل از شهادت، حواسش به چادرش بود که از سرش نیفتد.

شهید جعفر هندویی پاسدار بود. او را در وسط شهر دستگیر کردند و خواستند که به امام توهین کند. دید مردم دارند نگاه می کنند و روحیه شان را می بازند. بلند فریاد زد الله اکبر، خمینی رهبر، مرگ بر آمریکا... و شهید شد.

یاد همه حماسه سازان انقلاب اسلامی گرامی. حادثه آمل و درسی که مردم این شهر به دشمن دادند آنقدر مهم بود که امام در وصیتنامه اش نیز به آن اشاره نمود و به رخ بدخواهان کشید.

پس گفتید که اکثریتید؟!

این روزها برای چندمین بار است دیدم بعضی عناصر سلطنت طلب در مصاحبه با شبکه های معاند از آمریکا درخواست حمله به ایران برای براندازی نظام را دارند. بعد در پاسخ به این سوال که در جنگ و حمله نظامی عده ای از مردم و هموطنان کشته می شوند با خونسردی گفته اند، در انقلاب خمینی هم عده ای کشته شدند!

با سطح بی غیرتی و وطن فروشی این افراد کاری ندارم.

الان اینها با این استدلال و استدعا به دو واقعیت تاریخی اذعان کرده اند:

یک، اینکه رژیم شاه به روی مخالفینش آتش می گشود و عده ای را کشته است.

دو اینکه انقلاب خمینی یک انقلاب کاملا مستقل و مردمی بود زیرا هیچ دولت خارجی در آن دخالت نداشت بماند که ابرقدرتها پشت سر رژیم شاه بودند. حالا جالب است این جماعت در حالی مدعی اند در اکثریتند و مردم این نظام را نمی خواهند که به دلیل فقدان بدنه اجتماعی دست به دامان آمریکا و اسرائیل شده و درخواست حمله نظامی برای از بین بردن نظام را دارند!

 

این حق مسخره!

عبارتی این روزها روی زبان مسئولان افتاده که هی تکرار می شود: "اعتراضات به حق مردم"! مثلا این جمله را زیاد شنیده اید: عده ای اغتشاشگر اعتراض به حق مردم را به حاشیه بردند ... یا مردم حق داشتند اعتراض کنند اما....

خب، می ماند این نکته که اگر اعتراض مردم به حق بود و مسئولان مدعی شنیده شدن صدای آن هستند چرا هیچ تغییر و اصلاحی در مدیریت اقتصادی کشور صورت نمی گیرد؟ شکر که همین چند روز پیش گران شد. بنزین هم که قرار است اوایل سال نو گران شود. چیزی به یارانه جدید افزوده نشد تا لااقل دولت ژست خیرخواهی گرفته و بخشی از حجم گرانی ها را بخواهد جبران کند. هیچ کس بابت شوکی که به جامعه وارد شد عذرخواهی نکرد. هیچ مسئولی بابت کوتاهی در نظارت بر قیمتها و عرضه کالا و... بازخواست نشد. برای فروکش کردن آتش اعتراضات قرار بود چند وزیر استیضاح شوند که آن هم در لابی ها و معاملات پشت پرده منتفی گردید. یک نفر به خاطر قصور در باز پس دادن ارزهای رانتی مواخذه نشد. هیچ باند مفسد و مافیای تبهکاری به خاطر اخلال در بازار و ایجاد گرانی عمدی برای زمینه سازی آشوب که لااقل در بحث نهاده های دامی کاملا مشهود بود پس گردنی نخورد. مدیریت امنیتی جامعه هم ابهاماتی دارد که کسی پاسخگو نیست. یک مسئول در شرکت ایرانسل به خاطر تمرد از دستورات امنیتی برکنار شد که بلافاصله به شغل نان و آب دار دیگری رسید....

مطمئنید که صدای مردم را شنیده اید؟ مطمئنید که اعتراض مردم را به حق می دانید؟

خردهای ناتراز

نامردی است که طرف موقع انتخابات نگاه میکند شبکه های ماهواره و سایتها و کانالهای بدخواه مملکت چه می گویند همان را انجام میدهد؛ بعد که طرف آمد و گند زد و مملکت را خواباند و کارها روی زمین ماند و گره ها بیشتر شد و فشارها افزون تر، همه چیز را می اندازد گردن نظام و ژست طلبکار می گیرد و مدعی می شود نظام باید عوض شود! 

چشمت کور دقت می کردی برادر به کی رأی می دهی.

مرد باش و اشتباهت را بپذیر. هر کس حق انتقاد داشته باشد آنهایی که به روحانی و پزشکیان رأی داده اند نمی توانند خودشان را مبرا از اوضاع فعلی مملکت بدانند.

راه خورشیدی

 

مرحوم شیخ محمدرضا حکیمی، عالم و علامه بود که قلمی فصیح در دست داشت و اسلام را آن گونه که شناخت و آنگونه که توانست برای جامعه معرفی نمود. این ویژگی را هر کسی ندارد. یا عالم نیست یا نویسنده. که این امر به محتوای کتابها ضربه زده زیان بار می شوند یا حوصله بر. البته توجه زیاد به ادبیات نباید موجب غرق شدن در آن شود. می گفتند باید مراقب بود توجه بسیار بر شیوه صحیح قرائت نماز منجر به غفلت از محتوای آن نشود.

مرحوم شیخ محمدرضا حکیمی، دغدغه عدالت داشت. بنای اسلام بر ایجاد عدل است نه حفظ ظاهر. ظاهر و باطن، هر دو را باید حفظ نمود. می گفت انقلاب اسلامی نباید منحصر بماند به غلبه بر طاغوت سیاسی. طاغوت اقتصادی و طاغوت فرهنگی را نیز باید زیر و رو کرد و گویا اواخر عمر به این نتیجه رسید که انقلاب اسلامی منحصر ماند به غلبه بر طاغوت سیاسی. یک جمله دارد آیت الله جوادی که: ظاهر مردم، باطن مسئولان است. حرف دقیقی است برای این سالها که فاصله ظاهری تباری از مردم با ارزشها، نمایانگر وجوه پیدا و ناپیدای درون تباه بعضی مسئولان منفعت اندیش و زیاده خواه شده است.

مرحوم شیخ محمدرضا حکیمی، دغدغه نام نداشت. جلوه فروش و جاه طلب نبود که هیچ، انتظار یک تشکر و تقدیر خشک و خالی را هم نداشت و کیست که نداند بالاترین مقام اخلاص و عرفان، همین دل بریدن از عطای مادی خلق است و عطف و حصر نگاه به عالم حق که روح می دمد در آثار و سخنی می شود برخاسته از عمق دل که لاجرم به حکم تقدیر خلقت، بر دل مخاطب خواهد نشست.

چقدر خوب است هر استاد و صاحب نفس و صاحب فضلی، یکی چون محمد اسفندیاری، خوش معلومات و فرهیخته در پیرامون خود داشته باشد که حق مطلب را آن گونه که باید درباره او ادا نموده و گرد غربت اندیشه و مرامش را به اندازه توان، بزداید. هر چند او نیز به مانند هر مفسّر و حاشیه نویسی، خواسته یا ناخواسته انگاره ها و مطالبات و افکار خویش را در مواردی پشت نقاب وصف استاد به خورد مخاطب می داد، ولی به هر حال دست مریزاد.

یک نکته را حیفم می آید نگویم. به وسع برداشت این کمترین از آثار اندیشمندان معاصر، همچنان مرتضی مطهری را یک سر و گردن بالاتر از همه تولیدکنندگان آثار فکری این دوران می دانم. مطهری نویسنده نبود. کتابهایش اغلب گرداوری سخنرانی های اوست. شاید همین ویژگی باعث شد متون وی از اضافات و بسط های غیر ضرور، بری بوده و با قدرت منحصر به فردی که او در نگاه و بررسی همه جانبه پیرامون موضوع بحث داشته و بهره گیری نقطه زن از حکایات و روایات، بعد از چند دهه همچنان کتبی بی مثال و بی رقیب باقی مانده و گره گشای زوایای تاریک فکری جامعه نخبگانی قرار گرفته و عطش پرسشگری و دانایی مخاطب را با ناب ترین نگرش فقهی و فکری و فلسفی سیراب می سازد.

دست همه خادمان عرصه فکر و فرهنگ و هنر دینی را باید بوسید.

بلند بگو آمین!

حجت الاسلام مروی نماینده رهبری است و تولیت آستان قدس رضوی در حرم در جمع مردمی که به حمایت از نظام برخاسته بودند سخنرانی کرد و از قوه قضاییه خواست به موازات اعدام اغتشاگران به اعدام اختلاسگران نیز بپردازد.

امام جمعه تبریز در خطبه های نماز جمعه تأکید کرد مبلغ یارانه جدید کمتر از اندازه گرانی های ناشی از حذف ارز ترجیحی است و اگر دولت درصدد جبران ما بالتفاوت قیمتهاست باید میزان یارانه را افزایش دهد.

حسین شریعتمداری میهمان سیمای جمهوری اسلامی بود در پخش مستقیم تأکید کرد بعضی مدیریتهای غلط هم در شعله ور شدن آشوبها نقش داشت. مجری حرفش را قطع کرد و دو بار تذکر داد که الان وقت بیان این حرفها نیست. اما کمی بعد خود مجری هم شروع به انتقاد از نحوه دهک بندی و نحوه مدیریت بازار و ... کرد و نتوانست جلوی حرف دلش را بگیرد.

آقا گفت به رییس جمهور توهین نشود. نفرمود مجلس تعطیل شود. رییس مجلس که خودش با معامله ای که تحت پوشش وفاق با دولت داشت و سهمش را از کابینه گرفت از مسببان وضع موجود است استیضاح وزرا را از دستور کار خارج نمود! می گویند رفیق خوب کسی است که عیب های تو را به تو بگوید. بالاترین ترجمان حمایت از دولت این است که به عزل مدیران نالایق کمک شود.

مردم منتظرند قوه قضاییه با دانه درشتهای مفسد اقتصادی برخورد کند. زشت است هی گفته شود هر کس ارز دولتی را برای واردات کالا گرفت، برد و دیگر پس نداد! یعنی این حکومت و این دولت چهارتا آدم مورد اعتماد سراغ نداشت؟ مملکت قوه قضاییه ندارد بزند پس گردن آنهایی که ارز مملکت را گرفته و پس نمی دهند؟ این بهانه ها علیه خود مسئولان به کار می رود و اصلا راه فرار مناسبی برای توجیه کاستی ها نیست.

اوایل دهه هفتاد یعنی زمان هاشمی در مشهد و اسلامشهر و قزوین و... شاهد شورشهایی در اعتراض به سیاستهای انقباضی دولت و تفکیک استانها و... بودیم. در سال 78 واقعه کوی دانشگاه را داشتیم و اعتراض به بستن بعضی جراید. در سال 88 اعتراض به نتیجه انتخابات، در سال 86 اعتراض به وضع اقتصادی و حقوقهای معوق و سوءاستفاده بانکها، سال 98 اعتراض به شوک قیمت بنزین، سال 401 اعتراض به گشت ارشاد، سال 404 اعتراض به افزایش بی رویه قیمت دلار و شوک قیمتها و تاریخ شاهد است جز در سال 401 که موضوع سر یک حکم شرعی بود هیچ اعتراضی شنیده نشد و از هیچ یک از برنامه های دولت عقب نشینی صورت نگرفت. البته فتنه 88 زیاده خواهی استکبار داخلی بود و نظام نباید هم کوتاه می آمد اما چرا در اعترضات معیشتی کمترین عقب نشینی برای اصلاح امور و رفع کاستی ها صورت نمی پذیرد؟

لااقل برای دلخوشی و آرامش موقت مردم که به والله نسبت به اسلام و مسجد و قرآن حساسیت دارند و کشورشان و انقلاب اسلامی را دوست دارند اما زیر بار گرانی دارند له می شوند به پرونده چند متهم دانه درشت اقتصادی مثل زنگنه و مهدی جهانگیری و حسین فریدون و علی انصاری و مدلل و پسر شمخانی و ... ورود کرده و برخورد قاطع داشته باشید. با بانکهای متخلفی که خلق پول و ایجاد تورم می کنند برخورد کنید. نمی شود وقتی دو سه قسط مردم عقب بیفتد آبرو و حیثیتشان پیش ضامن و ... برود اما حتی اسم کسانی که میلیونها دلار ارز مملکت را گرفته و پس نیاورده اند اعلام نمی شود، چه برسد یک روز بازداشت شوند.

بهترین بچه های ما در 401 و این روزها شهید شده اند. دوباره قرار است اوضاع به حالت قبل برگردد چه در حاکمیت فضای مجازی و چه در مدیریت فضای واقعی. به خدا همین بچه های انتظامی و بسیجی که شهید شدند از نظر درآمدی جزو پایین ترین رتبه های اقتصادی کشور بودند اما دلشان برای اسلام و انقلاب می تپید آن وقت مسئولان با حقوقها و مزایای نجومی، انگار نه انگار که اتفاقی افتاده و تصمیمات غلط و ناگهانی شان میلیاردها دلار به کشور خسارت زده و جوانان ما را پرپر ساخته است بدون کمترین تغییر در سیاستهای اقتصادی و فرهنگی و قضایی و مدیریتی و ... می خواهند دوباره همین اوضاع را ادامه دهند، تا اغتشاشی دیگر و پرپر شدن عده ای دیگر. خیالشان راحت بالاخره عده ای مزدور و نفهم و لاابالی پیدا می شوند که وسط اعتراضها به مقدسات توهین کنند و خون مردم به جوش بیاید، عده ای کشته شوند و میز آقایان سر جای خود می ماند و اوضاع دوباره به کام شان خواهد بود.

خدا این مملکت و انقلاب مظلوم و خون شهدا را از شرّ آن دست از مسئولانی که خودباخته و جدابافته و مردم نشناسند محفوظ نگاه دارد. خدا سایه رهبر عزیزمان را بر سر این امت نگه دارد. خدا نوجوانهایی که غافل و بازی خورده هستند را هدایت نماید. به مسئولان که امیدی نیست خدا خودش برای چند روز هم که شده جلوی گرانی را بگیرد. بگو الهی آمین!