اشک آتش

از اسلام ناب آمریکایی بیزارم!از ادعای برتری هویج بر بسیج!از اسلام بی خطر بیزارم...از اسلام آسه برو آسه بیا...اسلام پاستوریزه...اسلام عبدالملک مروان...اسلام بنی امیه و بنی العباس...اسلام شیوخ منطقه!!...اسلام پر عافیت و بی عاقبت...
----------------------------------------------------------------------------------
باید گذشتن از دنیا به آسانی
باید مهیا شد از بهر قربانی
با چهره خونین سوی حسین رفتن
زیبا بود اینسان معراج انسانی

پیام های کوتاه
بایگانی
آخرین نظرات

۴۰ مطلب در مرداد ۱۳۹۵ ثبت شده است

همه چیز در گرو سوت یک ایرانی!

سیدحمید مشتاقی نیا | يكشنبه, ۳۱ مرداد ۱۳۹۵، ۰۷:۵۱ ق.ظ

داور نماد اقتدار و مظهر عدالت است.

برای من افتخاری که فغانپور به دست آورد بیشتر از مدال های طلای ورزشکاران ایرانی در المپیک ریو ارزش دارد.

این که دو تیم برتر فوتبال دنیا در آخرین دیدار این دوره از رقابت ها برای کسب مدال طلا با یک داور ایرانی به مصاف هم بروند حسی شیرین و اصیل را در خود نهفته دارد.

وقتی "قوی ترین های دنیا" با سوت یک ایرانی حرکت می کنند و با سوت یک ایرانی از حرکت باز می ایستند یعنی ایران به جایگاه حقیقی خود رسیده است.

همه آن چه که دیشب در مستطیل سبز اتفاق افتاد یک نماد بود برای آن که بدانیم تمدن و فرهنگ ایران اسلامی، کشور ما را روزی به جایگاهی که حق آن است خواهد رساند. عدالت و اقتدار در دنیا تنها در بستر حاکمیت فرهنگ اسلامی ایران عزیزمان رقم خواهد خورد.

  • سیدحمید مشتاقی نیا

طوفان سخاوت در حصر نگاه ها!!

سیدحمید مشتاقی نیا | يكشنبه, ۳۱ مرداد ۱۳۹۵، ۱۲:۳۸ ق.ظ

غزلی زیبا از دوست خوبم حجت الاسلام سید امیر سخاوتیان:

روشن شود آن روزم، تا جنگ بر افروزم

گر کشته شوم آنجا، سرداده پیروزم

فخر است در آن صحرا، سرداری بی سرها

آتش زده دیرم، از شوق تو می سوزم

در بند غل و زنجیر، این پای نگون بخت است

در حصر نگاهها من چشمم به تو می دوزم

در خط نوشتن ها، این کودک پر نیرنگ

در رقص سیاهی رنگ، قد قامت مهموزم

این همزه قد رعنا، در گلشن پر معنا

صد بیت سرود و گفت: خوش خنده بیاموزم

روزی شود این کودک، پروانۀ آن حضرت

با قلب بسی کوچک، سرگشته پیروزم

طوفان سخاوت شد، هر چند که حیرت شد

سرشار ز غیرت شد، پروانۀ دلسوزم.

  • سیدحمید مشتاقی نیا

عزمی برای عبادت

سیدحمید مشتاقی نیا | شنبه, ۳۰ مرداد ۱۳۹۵، ۱۱:۱۱ ق.ظ

شهید محمود ریاحی، مؤذن جمع ما بود. صبح ها با صدای دلنشین او بر می خواستیم و برای نماز آماده می شدیم. او به نماز جماعت اهمیت خاصی می داد و بچه ها را برای این کار عبادی تشویق می کرد.

مدتی بود که برای تمرین و آمادگی نظامی پیش از عملیات، به اطراف کارون اعزام شده بودیم. آن جا فضایی برای برگزاری نماز جماعت نداشت. شب که می شد، محمود غیبش می زد. بیل و کلنگ را دست می گرفت و جایی می رفت. آن قدر از فشار تمرینات نظامی خسته بودیم که حوصله نداشتیم تعقیبش کنیم و ببینیم که کجا می رود.

چند روزی گذشت. یک بار صدایمان کرد و از ما خواست تا همراهش به جایی برویم. به فاصله کمی از محل استقرار ما که البته در دید ما نبود، محمود با همان وسایل محدودی که داشت نمازخانه ساده ای را ساخته بود که رنگ و بوی اخلاص و بندگی می داد. وقتی دیدیم او این چنین بی ریا از استراحت خود زده و به تنهایی و با دستان خالی برای رزمنده ها نمازخانه ساخته، شرمنده صفای باطنش شدیم و از آن پس نماز جماعت را در آن مکان اقامه می کردیم.

به روایت همسنگر شهید، رسالت توحیدی، ص 64

  • سیدحمید مشتاقی نیا

روز دفن فتنه بابیّه به رهبری سعیدالعلما، روز ملّی بابل

سیدحمید مشتاقی نیا | جمعه, ۲۹ مرداد ۱۳۹۵، ۰۵:۱۰ ب.ظ

تعیین روز ملی برای هر کشور،استان و شهر یک ضرورت است، تا اهالی هر منطقه بتوانند با شناخت بیشتر از پیشینه  تابناک گذشتگان شان برای ادامه راه اسلاف و پیشینیان گام بردارند.

از وقتی که در روز25 رمضان سال 250 هجری قمری در غرب  طبرستان (مازندران کنونی)، یعنی سعید آباد کلاردشت مردم با حسن بن زید علوی بیعت کردند و 5 سال قبل از تولّد حضرت مهدی(عج) حکومت شیعه را برگزیدند. این روز یعنی مصادف با14 آبان 243 شمسی و 15 تیرماه تبری، به عنوان روز ملی مازندران برگزیده شد.مردم مامطیر نیز در تاریخ 25 شوال سال250 هجری قمری  در مسیر حرکت حسن بن زید از غرب به شرق مازندران با ایشان بیعت کردند:

ابن اسفندیار در تاریخ طبرستان در سال 613 قمری، در تشریح وقایع تاریخی سال 250 قمری از مامطیر و ترجی نام می برد و می نویسد: چون کار حسن زید قوت گرفت از بیشه بیرون آمد و به مامطیر رسید. روز پنج شنبه 26 شوال سال 250 قمری، و مردم را با بیعت حسن زید دعوت کرد، طوعاً ورغبةً همه اجابت کردند و حال به حسن زید بنشست.(ابن اسفندیار کاتب، ص 231).

لبیک به حسن بن زید علوی توسط مردم مامطیر و سایر نقاط استان مازندران و انتخاب حکومت شیعه علوی بیانگر انگیزه و روحیه بالای مذهبی و علوی ساکنان این خطه زرخیر و پربرکت است. چنان که از عوامل استحکام و بنیه قوی مذهبی اهالی این سامان نشان از همین انتخاب صحیح و اصولی دارد که به مرور به تحکیم عقاید مردم در راه زندگی و کسب وکار نیز افزود.

از آنجا که این روز ملی با تفاوت هایی در مسیر داعی کبیر در مازندران و قبول حکومت شیعه علوی یکسان است. برای تعیین روز ملی بابل باید به سراغ دیگر مناسبتهای مهم و بزرگ تاریخی که در منطقه رخ داده است برویم.

در قرن هفتم هجری قمری که فتنه مغولها (618ق) در مازندران رخ داد ویرانگری های زیادی صورت گرفت و اکثر آبادی های استان از جمله مامطیر (بابل فعلی) با خاک یکسان شد.

در قرن هشتم هجری قمری، مرعشیان پس از پیروزی بر کیائیان جلالی در نزدیک مامطیر و کنار بابلرود(باول رود) در بارفروش ده حاکم می شوند.

مرعشیان در سال 763 قمری چون در مامطیر استقرار یافتند، رفت و آمد درویشان و مریدان میر بزرگ (سید قوام الدین مرعشی) به این منطقه افزایش یافت و به تدریج نام مامطیر تبدیل به (بارفروش ده) شد.نخستین کسی که (بارفروش ده) را ضبط کرده است، سید ظهیرالدین مرعشی است که در تاریخ طبرستان آورده است؛

وآن مامطیر،اکنون به بارفروش ده اشتهار دارد. وی در صفحه 362تاریخ طبرستان که تاریخ تألیف آن سال 881 قمری است. ضمن تشریح وقایع سال 763 قمری مبنی بردرگیری بین کیافخرالدین جلال و سید قوام الدین نوشته است:

و از مامطیران که اکنون به بارفروش ده مشهور است گذشتند و با باول رود لشکرگاه کرده مترصد فرصت و نصرت شدند.به خاطر موقعیت خاص جغرافیایی ، بارفروش ده از مراکز مهم تشکیل بازارگاه و هفته بازار و داد وستد منطقه گردید.

دو مرگان فرانسوی پیدایش شهر را پیرامون آستانه فعلی می داند و نویسد: منطقه آستانه فعلی قبل از بنای مسجد خالی از سکنه بود و همه هفته، بازاری در آنجا تشکیل می شد. که در این هفته بازار بود که مردم متوجه شدند، درآن محل کلاغ ها گروه گروه جمع می شوند. مردم زمین را کندند وآثار و بقایای امام را یافتند، ودر آنجا مسجدی ساختند که به مسجد کلاج یا کلاغ موسوم شد، و شهر در پیرامون این مسجد بنا گردید. این واقعه به زمان پس از حمله مغول در قرن هفتم (618 قمری) یعنی دوره ای که مامطیر خراب شده بود است  که درآن محل فقط هفته ای یک روز بازاری تشکیل می شد. بعدآثار مرقد امامزاده را در آنجا یافتند و کسانی که به تدریج در آن ساکن شدند نامش را (بارفروش ده) گذاشته اند. به خاطر دهی که درآن بازار و داد ستد رونق بسیار داشت . و بدین ترتیب بارفروش ده توسعه یافت و مرکز داد وستد شد.

 

اما مناسبت بعدی که مهمتر می نمایاند؛ مربوط به جریان فتنه بابیّه در مازندران و قلع و قمع آن توسط مردم مازندران و بارفروش به رهبری آیت الله العظمی سعیدالعلمای بارفروشی در اوایل دوران سلطنت ناصرالدین شاه قاجار بود. محمد سعید بارفروشی مازندرانی معروف به علامه سعید العلما در سال 1187 قمری(1152 شمسی)، در قریه دیوکلا امیرکلا از توابع بارفروش متولد شد.و درسال 1270 قمری (1233 شمسی)  در بارفروش دار فانی را وداع گفت. وی از فقها و مراجع تقلید در دوران قاجاریه بود. و نقش عمده ای در مقابله با بهائیان به رهبری ملاحسین بشروبه ای (نخستین کسی بودکه به باب گرایش پیدا کرده بود) در قلعه شیخ طبرسی داشت. ملا محمد علی بارفروشی که در عرف بابیه به قدوس معروف بود با افراد خود به ملاحسین بشرویه ای پیوست. این حوادث از وقایع مهم شهر بار فروش در اوایل سلطنت ناصرالدین شاه بود. جریان قلعه طبرسی بدین شرح است: در ذیقعده سال 1264 قمری، ملاحسین بشرویه ای از یاران باب عده ای حدود 200 نفر از یارانش را وارد بارفروش کرد و در محله سبزه میدان در کاروانسرایی اقامت کرد.از مشاهیر شهرحاج محمدعلی بار فروش معروف به قدوس با اتباع خود به اوپیوست. و چون به علت مخالفت علمای شیعه نتوانستند در شهر بمانند به مزار شیخ طبرسی روستای شیخ گلی علی آباد (قائمشهر فعلی) رفتند و در آنجا قلعه مستحکمی بنا کردند و چند ماهی با قشون دولتی جنگیدند. ملاحسین بشرویه ای در این جنگها بود که هدف گلوله واقع شد و به قتل رسید. حاج ملا محمد علی بار فروش گرفتار شد و در بارفروش به فتوای سعیدالعلمای بار فروشی مازندرانی کشته شد.

اهالی قلعه که حدود 400 نفر بودند مدت ده ماه در مقابل نیروهای دولتی مقاومت کردند. برای متفرق کردن آنان ، عباسقلی خان سردار لاریجان وارد بارفروش شده بود.

نقش سعید العلماء در این حوادث بسیارارزشمند بود. وقتی تبلیغات حاج محمد علی بار فروشی به گوش سعید العلماء رسید، چون بر دیگرعلما و روحانیان شهر جنبه ریاست و بزرگی داشت . وقتی به اندیشه ملا حسین بشرویه ای پی برد برای پیشگیری دست به کار شد.به دستور او علما و اصناف در مسجد جمع شدند و بر منبر رفت و منظور نهایی بابیان را تشریح کرد. جمعی از مسلمانان برای انجام تکلیف شرعی دست به اسلحه بردند و در نزدیکی شهر از ورود بابیان ممانعت به عمل آوردند.

ملاحسین بشرویه نیز شمشیر به کف پیکار می کرد ، در این فتنه دربار فروش و قلعه طبرسی هزار و پانصد نفر از جماعت بابیه کشته شدند. ملاحسین بشرویه ای و محمد علی بارفروشی از رهبران فتنه گران بابی نیز به هلاکت رسیدند.

سعید العلماء که از نظر سواد و مقام علمی و فقهی اعلم بر شیخ مرتضی انصاری بود پس از مرگ صاحب جواهر در پاسخ به شیخ مرتضی انصاری برای قبول مرجعیت نوشت:

من در ایام اشتغال به درس و بحث در حوزه از شیخ انصاری اعلم بودم. ولی اکنون در بلاد عجم هستم و توفیق درس و بحث ندارم ولی شیخ انصاری همچنان با جدیت به درس و بحث اشتغال دارد. در این صورت او از بنده اعلم است و برای مقام مرجعیت و فتوا دادن متعیّن و محرز می باشد.

از سخنرانی سعید العلماء در مسجد علیه بابیون:

ایها الناس بیدارشوید، دشمنان ما در کمینند. می خواهند اسلام را از بین ببرند، مقدّسات اسلامی را محو کنند.حالا که محمدشاه فوت کرده و کارها در هم و پریشان است .رئیس این گروه با جمعیتی از جان گذشته به طرف ما می آید. همه شما فردا صبح حاضرباشید و خود را مهیا کنید تا جلوی این گروه را بگیرند.

از نکات بسیارمهم و قابل توجه در زندگی سعیدالعلماء، مسئولیت پذیری، جدیت و تلاش او در سرکوبی شورش هواداران فرقه بابیت در مازندران بود .با مدیریت سعیدالعلماء بود که فتنه بابیه مازندران در تاریخ 23جمادی الثانی سال 1265 قمری خاموش شد.

لذا پیشنهاد می شود روز 23 جمادی الثانی 1265 هجری قمری، مصادف با 26 اردیبهشت 1228 شمسی روز دفن فتنه بابیه در مازندران به رهبری سعیدالعلمای بارفروشی مازندرانی، به عنوان روز ملی بابل تعیین گردد. صمد صالح طبری

  • سیدحمید مشتاقی نیا

تبریک روز جهانی عکاس به یک هنرمند بابلی

سیدحمید مشتاقی نیا | پنجشنبه, ۲۸ مرداد ۱۳۹۵، ۰۷:۵۶ ب.ظ

به نام خدا

برادر عزیزم، جواد بیژنی راد، فعال محترم فرهنگی سیاسی شهرستان بابل با سلام

بعضی از دوستان مشترک، مدعی شده اند که انتقادهای اخیر حقیر نسبت به چند اشتباه محرز در معاونت فرهنگی شهرداری بابل که البته با تغییر و اصلاح رفتار این معاونت همراه بود، موجب دلخوری شما را فراهم کرده است.

تبریک روز جهانی عکاس را به جنابعالی که در "این زمینه" تخصص دارید بهانه ای قرار می دهم برای رفع کدورت های احتمالی.

موفق و سربلند باشی. یاعلی. سید حمید مشتاقی نیا

  • سیدحمید مشتاقی نیا

درخواست انصار حزب الله بابل برای انتشار فیش حقوقی مسئولان شهر و استان!

سیدحمید مشتاقی نیا | پنجشنبه, ۲۸ مرداد ۱۳۹۵، ۰۷:۳۱ ق.ظ

بسم الله الرحمن الرحیم

به رغم گذشت مدت زمانی طولانی از بر ملا شدن فیش های نجومی بعضی از مدیران دولتی، هنوز این مسأله در نزد مردم از تب و تاب خبری نیفتاده و شوک ناشی از آن همچنان بر میزان بی اعتمادی اقشار مختلف جامعه نسبت به متولیان صیانت از بیت المال می افزاید. بی شک تا وقتی که اراده ای برای تنبیه و مجازات راهزنانی که در پوشش قانون به حیف و میل بیت المال مسلمین پرداخته اند، دیده نشود این موضوع همچنان در رأس اخبار جامعه قرار داشته و نفرت مردم نسبت به مدیران دولتی را افزون خواهد داشت.

مردم حق دارند که برای شعارهای فراموش شده انقلاب و آرمان های آسمانی شهدا و امام شهیدان نگران باشند. مردم حق دارند که بر مبنای فرمایش مقام عظمای ولایت، محاکمه و بازستانی اموال به هدر رفته توسط مسئولین را مطالبه نمایند.

چگونه است که دولت برای حذف مبلغ یارانه ای که حق حداقلی مردم مستضعف از طرح اصلاح نظام اقتصادی است از هر مستمسکی بهره می گیرد و یا با افزایش عجیب مالیات از بازار راکد کشور و ارتقای چشمگیر میزان عوارض خدمات دولتی، فشاری بی سابقه را بر لایه های آسیب پذیر جامعه و محرومان و پابرهنگانی که حامیان اصلی و ذخایر واقعی انقلاب هستند تحمیل می نماید؛ اما درآمد حاصل از عرق جبین و خون دل مردم را به جای عرضه خدمات عمومی به جیب صاحب منصبان بی خاصیتی واریز می کند که سودایی جز چپاول قانونی! اموال مردم ندارند؟

با کمال تأسف نه تنها مسئولان دولتی انگیزه ای برای برخورد با دریافت کنندگان فیش های نجومی ندارند بلکه به تجلیل و بزرگداشت شان پرداخته و با تحریف مفاهیم اصیل انقلاب اسلامی، آنان را ذخیره انقلاب و نظام معرفی می نمایند!!

مردم حق دارند وقتی بی تفاوتی مسئولان را در قبال آرمان های شهدا و فرامین ولی امر خود می بینند به چاره ای اساسی برای رفع فتنه غارتگری بیت المال اندیشیده و در انتخابات آتی با اتخاذ تصمیمی سرنوشت ساز، دست چپاولگران و خائنین را برای همیشه از حیطه بیت المال قطع نمایند.

انصار حزب الله شهرستان بابل ضمن محکوم نمودن فرهنگ غلط مشروعیت بخشی و موجه جلوه دادن غارت بیت المال که به صورت آشکار توسط مسئولان ارشد و کم کار این دولت در حال ترویج است با توجه به گسترش حس بدبینی عمومی در جامعه نسبت به مدیران دولتی از همه نمایندگان ارشد دولت در استان و شهرستان به خصوص جناب استاندار مازندران و فرماندار بابل قاطعانه انتظار دارد تا در اسرع وقت با اقدامی شجاعانه نسبت به انتشار فیش حقوقی خود اقدام نموده و میزان صداقت و تعهدشان نسبت به راه و اهداف انقلاب اسلامی را به همگان ثابت نمایند.

والسلام علی من اتبع الهدی. انصار حزب الله شهرستان بابل

  • سیدحمید مشتاقی نیا

آیا "روز ملی بابل" حاشیه ساز خواهد شد؟!

سیدحمید مشتاقی نیا | چهارشنبه, ۲۷ مرداد ۱۳۹۵، ۰۵:۳۶ ب.ظ

مدتی است که توسط بعضی از چهره های سیاسی شهر بابل، تلاش هایی بی صدا! و پنهان برای نامگذاری روزی به عنوان روز ملی بابل آغاز شده است. این اقدام که در صورت رعایت برخی ظرافت ها چه بسا بتواند در تثبیت و معرفی موقعیت فرهنگی و تاریخی دیار مومنان نقش موثری داشته باشد به دلیل بی اطلاعی و عدم اجماع بین بزرگان شهر و اصرار یکی از جریان های سیاسی بر انحصار در به ثمر رساندن آن هنوز به نتیجه نرسیده است.

انتخاب یک روز خاص و ویژه در تقویم که بیان گر پیشینه افتخار آمیز مردم این دیار مظلوم باشد نیازمند بررسی همه جانبه صاحب نظران بوده و به یقین، بزرگ ترین آسیب آن آغشته شدن به فرصت طلبی های احتمالی است.

در این راستا تا کنون سه مناسبت برای انتخاب روز ملی بابل مطرح شده است:

یک- روز تولد مرحوم نوشیروانی. سید حسین فلاح نوشیروانی از خیّرین نام آشنای بابل است که بخش قابل توجهی از اموال خود را در راه رضای خدا به اموری خیر و ماندگار چون ساخت چند مدرسه، دانشگاه و ... اختصاص داده است. نیک اندیشی از خصائل زبانزد مردم بابل است تا جایی که به اذعان بسیاری از کارشناسان، نقش خیران در خدمت رسانی به مردم این شهر قابل قیاس با بسیاری دیگر از نقاط کشور نیست. پیشنهاد انتخاب این روز به عنوان روز ملی بابل، از سوی ستاد انتخاباتی یکی از نمایندگان مردم بابل در مجلس شورای اسلامی طرح شده و بیشترین اصرار نیز برای ثبت چنین روزی از سوی فعالان سیاسی این ستاد صورت گرفته است.

دو- روز تأسیس مدرسه اعظام السلطنه در بابل! پیشنهاد انتخاب این روز از سوی یکی از فعالان سیاسی ملی گرا و البته خوشنام شهرمان – که  در دوره های پیش موفق به کسب اعتماد عمومی برای ورود به مجلس شورای اسلامی نگردید-  دستکم دو بار در محافل رسمی (یک بار در انجمن موسوم به بابلی های مقیم تهران و یک بار هم در بنیادی به ظاهر علمی) طرح شده است. ساخت مدرسه اعظام السلطنه در بابل تنها بیان گر تغییر ساختار آموزش سنتی به نظام جدید آموزشی در این شهر است و به یقین نمی تواند پیشینه درخشان علم و فرهنگ این شهر را که مربوط به قرون گذشته است به خوبی بازگو نماید.

سه- تعدادی از پژوهشگران و تاریخ شناسان متعهد و دلسوز بابل روز دفن فتنه خانمان سوز بابیت به فتوای مرحوم علامه سعیدالعلمای بارفروش و رشادت بی نظیر مردم جان برکف بابل در تقابل با آتش افروزی حامیان این فرقه ضالّه که قصد داشتند دین و دنیای مردم این شهر را هدف تاراج خود قرار دهند، به عنوان برجسته ترین روز در تاریخ فرهنگ، علم، عشق و حماسه شهرستان بابل معرفی کرده اند. 26 اردیبهشت سال 1228 شمسی مردم متدین کوچه و بازار بابل با رهبری عالم مجاهدی که به اذعان علمای معاصر خود به اختیار از زعامت حوزه های علوم دینی جهان تشیّع خودداری کرده بود در جهادی مثال زدنی با تمام توان در مقابل هجمه نظامی و فرهنگی مزدوران بابیّت ایستادگی کرده و با اهدای چند شهید والامقام که هم "جان" و هم "مال" خود را در طبق اخلاص نهادند، درسی فراموش ناشدنی به مهاجمان دادند.

نگاهی اجمالی به سه پیشنهاد مذکور، وزن هر یک را در معرفی جامع جایگاه شهرستان بابل به خوبی نشان می دهد. چهره بی نظیر علامه سعیدالعلمای بارفروش که ستاره ای درخشان در آسمان علم و فقاهت است، رشادت و جان نثاری مردم حماسه ساز بابل، ایمان و عشق مردم این دیار به آموزه های مکتب وحی، قدرت شناخت و نگاه عمیق مردم بابل نسبت به تهاجم فرهنگی دشمنان دین و پافشاری در صیانت مقتدرانه از حریم فرهنگی و اعتقادی خود و ... ابعادی برجسته و زوایایی جامع از تاریخ فرهنگ وتمدن این شهرستان را به وضوح معرفی می نماید.

بی تردید تحلیل پیرامون "خاستگاه نیک اندیشی" و علاقمندی مردم این شهر به علم و فرهنگ و هنر، هر ناظر منصف و بی غرضی را به سمت رخدادهایی تاریخ ساز سوق می دهد که اوج باورهای ملی و مذهبی این دیار را به اثبات رسانده و به عنوان بستری مناسب برای رشد صحیح فکری و فرهنگی مردم، بالندگی تربیت شدگان مکتب علم و جهاد را به منصه ظهور می رساند. سید بزرگوار، مرحوم نوشیروانی، یک شخصیت برجسته شهری است؛ اما سعیدالعلماء یک اندیشمند با حیثیت ملی است که می تواند نمادی از کمال شخصیتی و توانمندی بالفعل مرم شهر بابل در سطح کشور محسوب شود. از این رو در بزرگداشت مرحوم سعیدالعلماء بارفروش می توان هر سال جشنواره و همایشی علمی، فرهنگی، هنری و ... در سطح ملی با محوریت شهرستان بابل برگزار نمود و جایزه ای نیز با عنوان نشان یادبود و جایزه ملی سعیدالعلماء در نظر گرفت و با این رویکرد به معرفی شهرستان کهن و مستعد بابل پرداخت. چنین قابلیتی در فروض دیگر نامگذاری روز ملی بابل، به چشم نمی آید.

نباید از نظر دور نگاه داشت که روز ملی بابل فقط یک بار انتخاب شده و برای همیشه در پرونده تاریخ این شهر ثبت خواهد شد. حق و شأن مردم خوشنام این خطه اقتضا می کند در انتخاب این روز، بی توجه به برخی اغراض و یا فرصت طلبی های احتمالی، گزینه ای به ثبت برسد که همه شئون تمدنی بابل را در بر داشته باشد.

از این رو لازم است بزرگان مذهبی، سیاسی و اجتماعی شهرستان بابل با اتخاذ تدبیری شایسته و با دقت و حوصله، بی اعتنا به تلاش های انحصار طلبانه گروه های سیاسی، حرکتی هماهنگ و بایسته را در این راستا آغاز نموده و شهر افتخارآفرین بابل را با "تاریخچه ممتاز" آن به همگان معرفی نمایند.

  • سیدحمید مشتاقی نیا

وظیفه ات خیلی سنگین شد دکتر!!!!!

سیدحمید مشتاقی نیا | سه شنبه, ۲۶ مرداد ۱۳۹۵، ۰۹:۴۹ ب.ظ

علی مطهری: صحبت های آیت الله منتظری از روی دلسوزی و خیر خواهی برای انقلاب اسلامی بوده😳.. اگر قصوری در نحوه اجرای حکم بوده است، عذرخواهی شود😳😳😳


حقیر در پاسخ به این حرف بسیار ناپخته و نا آگاهانه علی مطهری این پرسش را دارم ؟ 


آقای مطهری! آیا شما از ماجرای آن سرباز عقیدتی ارتش باخبرید که درعملیات "آفتاب" به اسارت منافقین در آمد و به خاطر اینکه از مبانی اعتقادیش دست نکشید،  به صورت ضربدری عریان تن دو چوب بسته شد، و وقتی همرزمانش پیکر او را که از فرط شکنجه و  تشنگی به شهادت رسیده بود از چوب ها جدا کردند و برای اینکه خانواده شهید از‌ نوع بی حرمتی که به این شهید شده بود ، مطلع نشوند به زحمت توانستند شیشه نوشابه را از مقعد او خارج کنند؟


چه کسی باید از خانواده این شهید دلجویی کند؟ 

مسعود رجوی یا مریم ترکی فیصل(رجوی سابق، ابریشمچی اسبق)؟


به نظرم حالا که رجوی مرده و زنش ازدواج با فردی از خاندانی کرده که دشمن درجه یک کشور ماست،،،

 این وظیفه به گردن شما سنگینی می کند.. چرا که آن سرباز ، سرباز عقیدتی بود، و بیشتر سربازان عقیدتی که آنگونه در مقابل رفتار ددمنشانه منافقین مقاومت می کردند آبشخور فکری شان از اندیشه ناب امام  و علامه شهید مطهری بود.... 

می دانم تا به حال چنین ماجرایی را نه دیده ای و نه شنیده ای و نه در کتابی خوانده ای ولی این پاسخ را می توانی به مردم بدهی که اسم منافقین رو چه کسی روی سازمان مجاهدین خلق گذاشته است؟؟؟


وظیفه ات خیلی سنگین شد دکتر!!!!!


مفید اسماعیلی سراجی جانباز و آزاده هشت سال دفاع مقدس

  • سیدحمید مشتاقی نیا

به مناسبت سالگرد ورود آزادگان سرافراز(2): نقش منافقین در اردوگاه

سیدحمید مشتاقی نیا | سه شنبه, ۲۶ مرداد ۱۳۹۵، ۰۷:۴۷ ق.ظ

اعضای گروهک منافقین، همان‌طور که در شهرها با ترور مردم بی‌گناه، دامن زدن به شایعات، دادن گرای اماکن مهم به دشمن و... رویکردی خائنانه اتخاذ کرده و با دشمنان ملت هم‌پیمان شده بودند، در اردوگاه‌های اسارت نیز با نفوذ در بین اسرا اقدام به جاسوسی، ایجاد التهاب روانی و... نموده و پرونده اعمال ناجوانمردانه خود را ننگین‌تر می‌ساختند. آنان علاوه بر آزار اسرای حزباللهی، در صدد جذب اسرای دیگر به بدنه سازمان منحوس خود بودند. «منافقان با دست بردن در نامه‌ةای خانوادگی اسرا، سعی داشتند روحیه آنان را تضعیف نمایند که در چند مورد همین اقدام شوم آنان باعث شد اساس خانواده از هم پاشیده شود و کار به طلاق بیانجامد.»[1]

«منافقات در نامه یک جوانی که می‌دانستند این نامه برای نامزد اوست، از قول همسر او می‌نوشتند من بر اثر فلان چیز و به این دلایل، می‌خواهم با یک نفر دیگر ازدواج کنم و من رفتم، خداحافظ! ما بارها مانند این نامه‌ها را دیده بودیم. از زمان افتتاح سازمان ننگین منافقان در عراق و زمانی که این نامه‌ها به دست اسرا می‌رسید آن‌قدر مورد شکنجه روحی قرار می‌گرفتند که شاید اکثر این بچه‌ها را اگر بروید و نگاه کنید، موهای سرشان یا ریخته و یا سفید شده است. صرفاً به خاطر همین مسئله‌ها بود. یعنی افرادی داشتیم که نامزد کرده بودند. از زمانی که این خبرهای جعلی به آنها می‌رسید، شاید یک لقمه هم غذا نمی‌خوردند.»[2]

«منافقان در یک مورد برای یکی از برادران از زبان خانمش نوشته بودند که: من می‌خواهم از تو طلاق بگیرم. بعد متوجه شدیم این برادرمان مجرد است و اصلاً ازدواج نکرده که بخواهد طلاق بگیرد!»[3]

«در شهادت 72 تن از یاران وفادار حضرت امام خمینی (ره) از جمله شهید مظلوم بهشتی در 7 تیر سال 1360، رادیو منافقان که به زبان فارسی پخش می‌شد، اعلام کرد: حکومت ایران سرنگون شد! به همین دلیل، بچه‌های حزب‌اللهی به زیر پتو می‌رفتند و گریه می‌کردند و خیلی ناراحت بودند ولی منافقان، آنها را مسخره می‌کردند و به آنها می‌خندیدند.»[4]

«پس از عملیات مرصاد در یکی از اردوگاه‌ها، مهدی ابریشم‌چی و دیگر منافقان دست به تبلیغات تازه‌ای زده بودند که خوشبختانه کاری از پیش نبردند. مهدی ابریشم‌چی در آن اردوگاه گفته بود شما دیگر به ایران نروید و بعد گفته بود: اگر کسی سؤال دارد، بیاید.

یکی از برادران گفته بود: من سؤال دارم، همین‌که به نزدیک آن منافق رفته بود، مشت محکمی توی صورت او زده و گفته بود: این سؤال من است، هر کاری می‌توانی بکن. عراقی‌ها این شخص را زندانی کردند، اما بعداً او را آزاد کرده و همراه دیگر اسرا به ایران بازگرداندند.»[5]

«گاهی اوقات، عراق پناهندگان و منافقان را می‌آورد تا سخنرانی کنند و از وضعیت نابسامان ایران بگویند که مسائل پوچی را می‌گفتند. به عنوان مثال می‌گفتند: در ایران سیب زمینی کیلویی... شده یا لوبیا آن‌قدر گران شده است. بچه‌ها به صحبت‌های آنها می‌خندیدند.»[6]

«منافقان بعضی از بچه‌هایی را که ایمان ضعیفی داشتند، با وعده‌های خود وسوسه کردند تا به آنها بپیوندند. در نهایت، بچه‌ها گوش یکی از منافقان را بریدند! و عراقی‌ها منافقان را از اردوگاه بیرون بردند.»[7]


 

 



[1]. بشنو از دل، ص166.

[2]. جعفر آقایی‌، موصل1، فرهنگ آزادگان، ص453.

[3]. بشنو از دل، ص167.

[4]. علی کلانتری، موصل1، فرهنگ آزادگان، ص459.

[5]. تشریف سپیده، 91.

[6]. عبدالمحمد گنجی، موصل2، فرهنگ آزادگان، ص469.

[7]. حمیدرضا جدیدیان، فرهنگ آزادگان، ص465.

  • سیدحمید مشتاقی نیا

به مناسبت سالگرد ورود آزادگان سرافراز(1): عاقبت وطن‌فروشی

سیدحمید مشتاقی نیا | سه شنبه, ۲۶ مرداد ۱۳۹۵، ۰۷:۳۸ ق.ظ

در بین اسرای ایرانی، تعدادی هم بودند که به همکاری با نیروهای دشمن روی آورده و به اصطلاح، وطن‌فروشی می‌کردند. آنها با جاسوسی برای دشمن، گاه باعث می‌شدند برادر هم‌وطن اسیرشان که درد غربت و محرومیت را با تمام وجود خود چشیده است، به هر بهانه‌ای مورد آزار و شکنجه دشمن قرار بگیرد. این شرارت‌ها در مواردی باعث لطمات جبران‌ناپذیر جسمی و روحی بر آزادگان عزیز می‌گردید. معروف است که آزاده‌ها جاسوس‌ها را به دو دسته تقسیم می‌نمودند. مفید اسماعیلی از آزادگان اردوگاه‌های 13 و 17 در این‌باره می‌گوید:

«یک دسته از جاسوس‌ها، معروف بودند به جاسوس‌های شکمی! آنها اغلب نیروهای عادی جنگ بودند که به خاطر ضعف ایمان در مقابل فشارهای دشمن، سست شده و به خاطر دریافت چند نخ سیگار یا مقداری شکر و شیر خشک و نان، به خبرچینی برای دشمن می‌پرداختند.

دسته دیگر، جاسوس‌های حرفه‌ای! بودند. آنها اغلب از قاچاقچیان مرزی بودند که به چنگال نیروهای بعثی گرفتار شده بودند. بعضی از این جاسوس‌ها هم که به هر دلیل در میدان جنگ حاضر شده بودند، به خاطر کینه و عقده‌ای که از نیروهای مذهبی داشند، به همکاری خائنانه با دشمن روی می‌آوردند. البته گاهی تعدادی از نیروهای منافقین نیز به عنوان اسیر به داخل اردوگاه آمده و سعی می‌کردند به شناسایی نیروهای ایرانی و جایگاه نظامی و اجتماعی آنها پرداخته و به ایجاد اختلاف بین اسرا دامن بزنند. شرح بعضی از جنایت‌های این عده از افراد خائن در بسیاری از کتاب‌های خاطرات آزادگان نقل شده است. برای یک اسیر بسیار دشوار بود که ببیند هم‌وطن او به خاطر جلب رضایت دشمن، از فعالیت‌ها و کارهای او برای دشمن خبرچینی کند.»

حال جالب است بدانیم عاقبت این افراد چگونه رقم خورد؛

بسیاری از اسرایی که در دامن دشمن غلتیده بودند، در اواخر دوران اسرات، بر اثر فعالیت‌های فرهنگی و برخورد اسلامی اسرا و یا از ترس محاکمه در ایران! از رفتارهای غلط خود توبه کرده و به طلب حلالیت از اسرایی که برایشان ایجاد مزاحمت کرده بودند، روی آوردند.

عده‌ای از این جماعت که خیانت‌ها و جنایت‌های ننگینی را در حق هم‌وطنان خود مرتکب شده بودند یا احساس می‌کردند که دیگر جایی در بین مردم کشور خود نداشته و یا بر اثر نیرنگ‌های تبلیغاتی دشمن به کشور عراق و اردوگاه‌های منافقین پناهنده شدند. البته عده قابل توجهی از این افراد، پس از مدتی به ماهیت پلید منافقان پی برده و پس از فروپاشی رژیم بعث عراق، از نخستین فرصت برای گریز از اردوگاه منافقین و بازگشت به آغوش میهن اسلامی بهره بردند.

نکته‌ای که در بین خاطرات آزادگان در اردوگاه‌های مختلف بسیار حائز اهمیت بوده و عبرتی تاریخی به حساب می‌آید، این است که زندانبان‌های عراقی به رغم بهره‌گیری از خیانت جاسوس‌ها، برای کنترل اوضاع اردوگاه و پشتیبانی‌های مادی و معنوی از آنان، نگاه مثبتی به جاسوس‌ها نداشته و به خصوص در روزهای آخر اسارت که دیگر نیازی به شیرین‌کاری‌های جاسوس‌ها نداشتند، گاه آنها را مورد تمسخر و تحقیر قرار می‌دادند که چرا حاضر شده‌اند به هم‌وطن خود خیانت کنند!

حقیقت آن است که جاسوسی برای دشمن، خیانت و وطن‌فروشی از منظر فطرت همه انسان‌ها با هر کیش و مرامی، یک اخلاق زشت و ناپسند تلقی می‌شود. دشمن تا زمانی که منافعش اقتضا کند، از جاسوس‌ها حمایت می‌کند ولی همین‌که دیگر نیازی به آنها نداشته باشد، با توهین و تحقیر، آنان را از خود می‌راند. حجت‌الاسلام عبدالکریم مازندرانی از آزادگان اردوگاه‌های 11 و 18 در این‌باره می‌گوید: «علی پلنگ یا همان علی آمریکایی! زندانبان خبیث عراقی بود که به دلیل پوشیدن لباس پلنگی آمریکایی، از سوی اسرا این‌طور لقب گرفته بود. او در برخورد با اسرای ایرانی، رفتاری خشن و ناجوانمردانه داشت. با این حال، از جاسوس‌ها بدش می‌آمد. با اینکه از خبرچینی معدود اسرایی که برای آنها جاسوسی می‌کردند، بهره می‌برد؛ اما گاهی بر سر جاسوس‌ها می‌زد و می‌گفت: خاک بر سرتان! که به وطن خود خیانت می‌کنید...».

  • سیدحمید مشتاقی نیا