اشک آتش

از اسلام ناب آمریکایی بیزارم!از ادعای برتری هویج بر بسیج!از اسلام بی خطر بیزارم...از اسلام آسه برو آسه بیا...اسلام پاستوریزه...اسلام عبدالملک مروان...اسلام بنی امیه و بنی العباس...اسلام شیوخ منطقه!!...اسلام پر عافیت و بی عاقبت...
----------------------------------------------------------------------------------
باید گذشتن از دنیا به آسانی
باید مهیا شد از بهر قربانی
با چهره خونین سوی حسین رفتن
زیبا بود اینسان معراج انسانی

پیام های کوتاه
بایگانی
آخرین نظرات
  • ۲۶ خرداد ۹۷، ۲۳:۰۶ - ..بیگانه ..
    عجب
  • ۳۱ فروردين ۹۷، ۱۷:۴۹ - ALI DARBANI
    +
  • ۳۱ فروردين ۹۷، ۱۷:۴۸ - ALI DARBANI
    ممنون

۱۶ مطلب در فروردين ۱۳۹۲ ثبت شده است

چه وقت باید گفت علم، حجاب است؟!

سیدحمید مشتاقی نیا | جمعه, ۳۰ فروردين ۱۳۹۲، ۰۳:۲۲ ب.ظ

 

آخ که چقدر دلم می خواهد روی این تصاویر مانور بدهم و هر چه دلم می خواهد بار حضرات کنم؛ ولی حیف که روی صحبتم چیز دیگری است.

اگر بدانید چقدر دلم می خواهد بنویسم: می دانید فرق قهرمان های اصیل با قهرمان های قلابی چیست؟ می دانید اگر سبک زندگی صدها شهید بی ادعای این مرز و بوم را مرور کنیم نتیجه ای جز ساده زیستی و دعوت به قناعت و همدردی با مستضعفین و ... نخواهیم یافت و اگر قهرمانان ما، بشوند بزرگوارانی چون نیکی کریمی و فرزاد حسنی و علی دایی و فرهاد مجیدی و...، حاصل ترویج سبک زندگی شان چیزی جز مصرف گرایی و تجمل پرستی و اسراف و آروغ شکم سیری و پوزخند به فقرا و... نخواهد بود؟

این بحث بماند برای وقت دیگر.

یک شرکت خارجی با کلی محصول قیمتی و لوکس و تشریفاتی که تماشای آن، دل از ما بهتران را نیز آب خواهد کرد چه برسد به مردم عادی، می آید توی تهران شعبه می زند و برای تبلیغاتش چند هنرپیشه و ورزشکار را با وعده و وعید می کشاند وسط مراسم افتتاحیه اش. نوش جانشان. از کوزه برون تراود هر آن چه در اوست.

این وسط مانده ام دانشمندی مدعی معرفت مثل جناب الهی قمشه ای چرا دست و پایش را گم می کند و کراوات می زند و نخود آش می شود؟!!

باور کنید من به جناب دکتر بسیار علاقمندم و اگر چه سخنرانی های ایشان را اغلب "حرکت در سطح" می دانم و فاقد عمق؛ ولی به هر حال معلومات بالا و حافظه قدرتمندشان انصافا در خور تحسین است. ولی آیا این دانشمند علوم دینی ته نگاهش همین است که سبک زندگی مسلمین بشود زدن کراوات و استفاده از محصولات سوپر لوکس و البته غیرضروری و مسابقه مصرف و بالتبع آن خندیدن به ریش مردم عادی جامعه که در دخل و خرج روزمره شان هم مانده اند و صورتشان را با سیلی سرخ نگه می دارند؟

آیا کسی که نهج البلاغه مولا را خوانده باشد به خودش جرأت می دهد طوری زندگی کند که مردم معمولی با دیدن وضع زندگی اش آه بکشند؟ بی رودربایستی باید بگویم این نوع مسائل نشان می دهد "حفظ" کردن علم حتی از نوع دینی آن بسیار بسیار نازل تر از "شناخت" آن علم است. شما هر چقدر کتاب بخوانید و نتوانید بفهمید ته ماجرا قرار است به کجا ختم شود چه فایده ای دارد؟

ما باید تکلیف خودمان را با شناخت دین مشخص کنیم. می خواهیم آخر ماجرا به کجا برسیم؟ آیا الگویی که دین برای یک انسان ترسیم می کند یعنی آخرش این که بشویم مروّج پول پرستی و تبلیغ و مصرف کننده لوازم غیرضروری مانند خودکار لوکس و چرم های قیمتی؟ پیامبر، نه. علی، نه. صحابه رسول الله هم این گونه زندگی نکرده اند.

حقیقت آن است که امثال الهی قمشه ای – گذشته از میزان و فاصله علمی شان از بزرگان دین – به گرد پای شخصیت های زلالی چون آیت الله بهجت و حسن زاده و... نخواهند رسید.

آب را باید از سرچشمه زلال آن نوشید.

 


  • سیدحمید مشتاقی نیا

موضع صریح آیت الله کریمی درباره نمازجمعه امیرکلا

سیدحمید مشتاقی نیا | چهارشنبه, ۲۸ فروردين ۱۳۹۲، ۰۱:۵۵ ب.ظ

نمازجمعه در شهر امیرکلا همچنان حاشیه ساز است.

آیت الله سید جعفر کریمی از علمای بنام شهر امیرکلا و مدرس خارج فقه حوزه علمیه قم که از دوستان و هم بحثان نزدیک مقام معظم رهبری است اخیرا در جمع بسیجیان شهر امیرکلا موضع صریحی را در قبال برگزاری نمازجمعه در این شهر اتخاذ نمودند که بسیار جالب و خواندنی است. گزیده ای از مهم ترین بیانات ایشان توسط برخی از دوستان بسیجی امیرکلا برایم ارسال شد که مطالعه آن را به خوانندگان اشک آتش توصیه می کنم: 

بیانات حضرت آیت‌الله حاج سید جعفر کریمی

در جمع بسیجیان و رزمندگان شهر امیرکلا درباره‌ی نماز جمعه امیرکلا ـ23/01/1392

 

بسم الله الرحمن الرحیم

راجع به نماز جمعه فرمودید؛ من در این سفر بنا داشتم که در این باره هیچ صحبتی نکنم.

در روایات دارد: «الصلاه خیر موضوع و من شاء استقل و من شاء استکثر» یا در روایت داریم «الصلاه معراج المومن». نماز بهترین عمل است در اسلام، هرکه خواست کم بخواند، هرکه خواست زیاد بخواند. هرچه بیشتر بهتر و نماز معراج مومن است.

فرض بفرمایید یک جلسه‌ای در این طبقه‌ی پنجم اگر باشد، آدم می‌خواهد در آن شرکت بکند، یا با آسانسور یا با راه‌پله این را می‌پیماید تا به آن جلسه در طبقه‌ی پنجم برسد. اگر بخواهی به جوار حق برسی، وسیله‌ی عروجش نماز است. همین نماز در بعضی جاها خواندنش حرام است. در بعضی جاها خواندنش مکروه است. نماز در خانه‌ی غصبی حرام است. نماز در زمین وقفی بدون اجازه‌ی متولی شرعی حرام است و باطل. نماز در کف رودخانه مکروه است. نماز در زمین نمک‌زار مکروه است. نماز در زمینی که همه‌اش لانه‌های مورچه است مکروه است. این نماز حکم اولیه‌اش یک حکم است، و حکم ثانوی، به حساب خصوصیات اطرافش یک حکم دیگر پیدا می‌کند.

یکی از نمازها نماز جمعه هست. نماز جمعه فضیلت زیادی دارد و حتی دارد در روایات اگر چهار هفته یک نفر در نماز جمعه شرکت نکرد، با او چنین و چنان کنید. لکن این نماز جمعه به صرف این‌که اسمش را بگذارید نماز جمعه، نماز جمعه نمی‌شود.

نمازهای دیگر لازم نیست که امام جماعت داشته باشد. یکی از شرایط نماز جمعه این است که حتماً باید امام جماعت داشته باشد. نماز جمعه را فرادا نمی‌شود خواند. نماز جمعه را با یک نفر دو نفر نمی‌شود خواند، با یک عدد خاصی باید باشد.

نماز عادیِ خودش را ممکن است دونفری نماز بخواند، سه نفری نماز بخواند، ممکن است چهارنفری نماز بخواند، اشکال ندارد. نماز جمعه یک شرایط خاصی دارد. دو تا نماز جمعه در یک‌جا، در یک شهری که برگزار می‌شود، باید فاصله‌ی جایگاه این نماز جمعه با آن نماز جمعه یک فرسخ شرعی باشد.

یک فرسخ شرعی یک کمی از 6 کیلومتر کمتر است، از پنج کیلومترونیم، یک‌ خورده بیشتر است. این از شرایطش است که اگر این فاصله مفروض نباشد، این دو نماز جمعه، اگر هم‌زمان انجام بگیرد، هر دو باطل است. اگر یکی زودتر و دیگری دیرتر، آنی را که زودتر انجام گرفته درست است و آنی را که دیرتر انجام بگیرد باطل است و اگر باطل شد، مثل این را می‌ماند که نماز جمعه را چون آقایان حال دارند، روز چهارشنبه بخوانند!

جناب معاویه در یک نزاعی که بین دوتا عرب در یک شتری در گرفت، یکی گفت این جمل مال من است، دیگری گفت آن ناقه مال من است، عده‌ای آمدند شهادت دادند؛ معاویه رو کرد به فرستاده‌ی امیرالمومنین گفت برو به علی(ع) بگو: به جنگ او لشکری بسیج می‌کنم که فرقی بین جمل و ناقه نگذارند. ناقه شتر ماده است و جمل شتر نر. آمدند یک عده‌ای شهادت دادند راجع به ناقه که شتر ماده باشد، گفتند این جمل مال آن است. با این که مدعیِ آن شتر ناقه را مدعی بود، این‌ها شهادت دادند این جمل مال اوست. گفت: یک عده‌ای را به جنگ تو می‌آورم که فرقی بین جمل و ناقه نگذارند.

اگر بنا بشود که در اسلام هم این‌جور رفتار بکنیم، به جایی نخواهیم رسید. هم، خانه‌ی خودمان را خراب کرده‌ایم و هم، خانه‌ی دیگری را.

این نماز جمعه‌ی امیرکلا و بابل و کله‌بست مثل بقیه‌ی نماز جمعه‌هاست. زمین را خدا خلق کرد. فاصله‌ی این نقطه با نقطه‌ی دیگر، یک واقع تکوینی است. این دست شما نیست. ماشین‌های آقایان هم کیلومترشمار دارد. فاصله‌ی دو نقطه را می‌توانند با کیلومترشمار بسنجند. نزدیک‌ترین راه که اتصال این دو نقطه به هم، اگر یک فرسخ شرعی بود این نماز جمعه اشکال ندارد و اگر یک فرسخ شرعی نبود این نماز جمعه باطل است.

حالا شما هرچه رُفتگرهای شهرداری را اجبار کنید به شرکت در این؛ این نماز جمعه درست نمی‌شود و هرچه جلوی ماشین‌ها را بگیرید که کسی را از این طرف عبور ندهد به طرف بابل، این نماز جمعه درست نمی‌شود! هرچه گاو و گوسفند قربانی بکنید به شکم مردم ببندید که آن‌جا نماز بخوانند، این نماز جمعه درست نمی‌شود! هرچه آخوندی بیاورید که حرف شما را بزنند، این نماز جمعه درست نمی‌شود! این حرف، حرف من نیست که بپذیرید یا نپذیرید. نپذیرفتید هم نپذیرفتید. این حرف فقه شیعه هست. حرف رسول‌الله(ص) است. حرف امیرالمومنین(ع) است. حرف امام حسین(ع) است. حرف امام حسن(ع) تا حرف امام زمان(ع) و حرف همه‌ی فقها است.

در یک چنین چیزی که واضح و روشن است، این نزاع و دعوا ندارد و نگذارید در یک چیزی را که باید وسیله‌ی تقرب إلی الله باشد، وسیله‌ی دور شدن از خدا بشود. چرا آمدید نماز را وسیله‌ی دو دستگی قرار دادید؟ چه کَم داشت در این دیوکلا و امیرکلا و ملامحله و شهاب‌الدین‌کلا و درزیکلا و... چه کمبودی داشتید که آمدید این کمبود را حل کنید و این مشکل را حل کنید؟

دیشب راننده‌ی من گفت که من رفتم آن‌جا ماشین را سر بکشم یک پاکتی آوردند به من دادند، گفتند که این تشکر از حاج‌آقا و رهبری، راجع به اقامه‌ی نماز جمعه در امیرکلاست! تو مرا نمی‌شناسی؟ چرا نامه را آوردی توی حیاط تکیه به راننده‌ام دادی؟ من که این‌جا نشسته بودم. چرا نیاوردی به من بدهی؟ این تشکر از من و از رهبری؟ کجا رهبری برای شما نماز جمعه اقامه کردند؟ رهبری می‌فرماید من دخالتی در این کارها ندارم. من نمی‌رسم، وقت این را ندارم. تو نامه‌ی تشکر نوشتی، می‌خواهی چه بگویی؟ می‌خواهی بگویی این نماز جمعه را ما دخالت داریم؟

یکی از حضار گفتند: در همان روز اولی که نماز جمعه را اقامه کردند گفتند که این امام جمعه از طرف مقام معظم رهبری منصوب شده و حضرت آیت‌الله کریمی هم از حامیان این نماز جمعه هست!

ایشان فرمودند: لعنت خدا و رسول خدا و همه‌ی ملائکه و همه‌ی انبیا و همه‌ی بشریت در طول تاریخ به کسانی که به من افترا می‌بندند. چرا پشت سر من حرف می‌زنید؟ چه کسی این را تأیید کرده؟

آن آخوند رفته بالای منبر در آنجا گفته که فتوای مقام معظم رهبری در ارتباط با فاصله‌ی بین دو نماز جمعه تغییر کرده! تو چه چیزی گرفتی که این‌جور دروغ می‌بندی به رهبری؟ رهبری فتوایش تغییر کرده؟ تو کجا از فتوای رهبری اطلاع داری؟

یا آن دیگری که می‌گوید که این امیرکلایی که صدهزار جمعیت دارد، از 30 سال قبل می‌بایست نمازجمعه برپا می‌شد. کجای امیرکلا صدهزار جمعیت دارد؟ تو اصلاً مثل اینکه عدد نمی‌شناسی، آدم نمی‌شناسی.

چرا آمدید منشأ فتنه درست کردید؟ دو نفر آدمی را که شما می‌دانید، من هم می‌دانم، همه‌ی عالَم هم می‌دانند این‌ها اهل نماز نیستند. آمدند یک چنین چیزی را فتنه کردند برای اهداف خودشان، وإلاّ این‌ها اهل نماز نبودند؛ می‌خواستند نماز بخوانند نماز جمعه بود.

این را من نمی‌خواستم وارد بشوم و کوشش داشتم که وارد نشوم، ولکن با آن مقدماتی را که من برای بسیجی‌ها شمردم، چون این آقا عنوان کردند و سوال کردند، برای این‌که سوالش را بی‌جواب نگذارم من عرض کردم و شما می‌دانید با حکم شرعی الهی و این مردم.

قضایایی در محل شما می‌گذرد که اختصاص به محلِ شما ندارد. در محله‌های دیگر هم همچنین شاید باشد که جگرخراش است. در نظام جمهوری اسلامی که این همه شهید و معلول و مجروح و جانباز و هنوز که هنوز است جنازه‌های شهدای گمنام که در این روزِ شهادت می‌آورند برای دفن کردن، این‌جور کارها شرم آور است، واقعاً شرم‌آور است! واقعاً شرم‌آور است.

من در اینجا نه نفعی دارم، نه کسی دارم، نه چیزی. فقط ما پدرمان را وا داشتیم این تکیه را ساخته است. خدا خیرش بدهد که حرف ما را پذیرفت. من هم می‌آیم در اینجا برای اقامه‌ی مجلس و بس. می‌آیم و می‌روم. شما راجع به نماز جمعه کِی با من صحبت کردید؟ کِی از من شنیدند که این نماز جمعه مورد تأیید کریمی هست؟

این جایگاه نماز جمعه بابل، این جایگاه نماز جمعه امیرکلا، آن هم جایگاه نماز جمعه کله‌بست. شما ماشین دارید بروید ببینید فاصله‌اش به مقدار شرعی هست یا نه. اگر بود، نماز درست است و اگر نبود نادرست است. اگر بود درست است، دیگر لازم نیست کسی بگوید درست است و اگر نبود نادرست است، احدی نمی‌تواند بگوید این نادرست، درست است.

در ختام عرض می‌کنم آنچه که باید انجام داد، مسئولید در انجام دادنش و آنچه هم باید جلوگیری شود مسئولید در جلوگیری کردنش. اگر به وظیفه عمل کردید، فَهُو و اگر به وظیفه عمل نکردید خداوند منان متعال به رسول‌الله(ص) فرمود تو گفتنی‌ها را بگو «لیهلک من هلک عن بینه و یحیی من حی عن بینه» گفتنی‌ها را بگو مردم اگر خواستند به جهنم هم بیفتند، بگذار دانسته به جهنم بروند و اگر خواستند زنده بمانند و به بهشت برسند دانسته به بهشت برسند، بعد عذر نیاورند که ما نمی‌دانستیم.

و صل‌الله علی سیدنا محمد وآله الطاهرین

  • سیدحمید مشتاقی نیا

با آخرین مدافع شهید خرمشهر آشنا شوید

سیدحمید مشتاقی نیا | پنجشنبه, ۲۲ فروردين ۱۳۹۲، ۰۶:۵۱ ق.ظ

 

شهید امیر رفیعی دستجردی

تولد: دستجرد برخوار، 26/4/1340

مفقودیت: خرمشهر، 4/8/1359

مزار: ندارد

خرمشهر، آخرین روزهای مقاومت را پشت سر می‌گذاشت. امیر رفیعی، دوشادوش رزمندگان شهر، جنگیده بود. پایش که شکست او را به بیمارستانی در ماهشهر بردند. دلش طاقت نیاورد و با همان پای شکسته، خودش را به همرزمانش رساند. گچ پایش را درآورد و لنگان لنگان به دفاع از وجب به وجب خاک خرمشهر پرداخت. چهارم آبان سال 59 آخرین روز مقاومت در خرمشهر بود. عدم پشتیبانی از مدافعان شهر، خرمشهر را به خونین‌شهر تبدیل کرده بود.

امیر به درد پایش توجهی نداشت. گونی‌های شن را روی هم چید و سنگری برای خودش درست کرد. هر چه دوستانش اصرار کردند، نپذیرفت همراهشان برود. می‌گفت: یک نفر باید باشد، دشمن را نگه دارد تا بقیه از کارون عبور کنند.

او تیربار را به دست گرفت و دشمن را در فلکه فرمانداری، زمین‌گیر کرد. آخرین نفرات که به سلامت از شهر خارج شدند، دشمن هم توانست امیر را که دیگر گلوله‌ای در اختیار نداشت، به اسارت بگیرد. تلویزیون عراق، تصویر امیر را در حالی که توان راه رفتن نداشت، نشان داد و او را به عنوان آخرین اسیر ایرانی در خرمشهر معرفی کرد. این آخرین تصویری است که از امیر رفیعی در خاطره‌ها ثبت شد. او دیگر هیچ‌گاه به وطن بازنگشت. امیر، همچنان مفقودالاثر است.

 کتاب چهل حماسه. نوشته مهدی قربانی

  • سیدحمید مشتاقی نیا

راه مقابله با اختلاف بین نخبگان

سیدحمید مشتاقی نیا | دوشنبه, ۱۹ فروردين ۱۳۹۲، ۱۱:۴۱ ق.ظ

یکی از برنامه‌های دشمن در اردوگاه‌های اسارت که به منظور تسلط بیشتر به اسرا صورت می‌گرفت، ایجاد شکاف و اختلاف بین آنان بود. بعثی‌ها از طریق منافقین یا دیگر منابع خبری خود می‌دانستند که با تقویت برخی از نقاط اختلاف می‌توانند بعضی از اسرا را تحریک کرده و به جان هم بیاندازند. آنان به خوبی می‌دانستند که وحدت و یکپارچگی اسرا علاوه بر تأمین سلامت روحی آنها، باعث ناکامی بسیاری از طرح‌های رژیم بعث عراق در اسارتگاه‌ها خواهد گردید. کمترین خواسته عراقی‌ها عدم احساس راحتی و آرامش توسط اسرا بود. از این رو دامن زدن به دعواهای مذهبی بین شیعه و سنی یا مذهبی‌ها و حزب‌اللهی‌ها با اسرای دیگر و نیز تمسخر و تحقیر بعضی قومیت‌های کُرد و آذری و... و یا جداسازی اسرای ارتش از اسرای پاسدار و بسیجی، یکی از اولویت‌های سیستم مدیریتی اردوگاه‌ها به منظور اختلاف‌افکنی بین اسرا بود. این برنامه البته در خیلی از مواقع به نتیجه می‌رسید و دعواهایی بین اسرا ایجاد می‌گردید اما به مرور با افزایش تجربه و شناخت اسرا و نیز دخالت اسرایی که جزو نخبگان اردوگاه‌ها محسوب می‌شدند به خصوص قشر روحانیت، این اختلافات رنگ باخت و وحدت و همدلی و درک متقابل از شرایط موجود، بر فضای اردوگاه‌ها حاکم گردید.

نمونه بدیع دیگری که دشمن با یک برنامه‌ریزی حساب‌شده به منظور اختلاف‌افکنی بین اسرا اجرا نمود، تجمیع چهره‌های سرشناس و تأثیرگذار اردوگاه‌ها در یک مکان بود.

عراقی‌ها از طریق جاسوس‌های خود، چهره‌های تأثیرگذار در بسیاری از اردوگاه‌ها را شناسایی کرده و همه آنها را به بخشی از اردوگاه 5 تکریت (ملحق 5) منتقل نمودند. حجت‌الاسلام احدطجری (احدی) در این خصوص توضیح می‌دهد: «رژیم بعث با این اقدام، دو هدف را دنبال می‌کرد. نخست خالی شدن اردوگاه‌ها از افراد و چهره‌هایی که در دل اسرا نفوذ معنوی داشته و حرف‌های آنها باعث وحدت و مودت بین اسرا می‌گردید. این هدف البته دیری نپایید که خنثی شد. با رفتن اسرای شناسایی‌شده، آزادگان ما دور چهره‌ها و شخصیت‌های دیگری گرد آمدند که از جایگاه فکری و معنوی بالاتری نسبت به سایرین برخوردار بودند. به هر حال، جای آن چهره‌های تأثیرگذار که از اردوگاه‌ها منتقل شده بودند، هیچ‌گاه خالی نماند و راه و هدفشان توسط جانشینانشان استمرار پیدا کرد. هدف دوم و اصلی عراقی‌ها، به جان هم انداختن نخبگان اسارت بود. طبیعی است وقتی عده‌ای چهره سرشناس که هر یک به اصطلاح برای خود «أنا الرجل» سر داده و در جمع‌های مختلف، عده‌ای را از نظر فکری و سیاسی، رهبری می‌کردند وقتی کنار هم اجتماع کنند، هر یک برای مطرح کردن خود تلاش کرده و با به رخ کشیدن سوابق و توانایی‌های خود، در صدد اقناع دیگران برای فرمانبرداری از خودش خواهد بود. مشابه این جریان در طول تاریخ در همه جوامع عالم بسیار رخ داده است. تعیین ساز و کار انتخابات در کشورها به عنوان یک راه حل برای کنترل و پایان دادن به رقابت‌های سیاسی، مطرح شده است.

جالب است بدانیم وقتی اسرایی که برای خود چهره‌های شاخصی از قبیل: روحانی، فرمانده سپاه، درجه‌دار ارتش، مدیر دولتی و... بودند، در ملحق اردوگاه 5 تکریت گرد هم آمدند، هیچ رقابت و دعوا و جنجالی بر سر نحوه مدیریت اردوگاه و تعامل با دشمن و... بینشان درنگرفت. این اتحاد را باید در وهله نخست در شخصیت خودساخته و اندیشه مترقّی آزادگان جست. همراه با آن باید شخصیت فراگیر حجت‌الاسلام سید‌ علی‌اکبر ابوترابی را نیز مدنظر قرار داد. ابوترابی با همه اسرا رفتاری پدرانه داشت. تدین و تدبیر او، اعتماد اسرا را به سمت خود می‌کشاند. آن‌چه در ملحق 5 تکریت گذشت را باید الگویی برای جریان‌های سیاسی دانست. همه چهره‌هایی که افرادی مطرح و سرشناس بودند، در مقابل روحانی اسلام‌شناسی که قدرت اداره امور را داشت، سر تعظیم فرود آورده و از وی حرف‌شنوی داشتند. این‌گونه شد که طرحی دیگر از طرح‌های دشمن به شکست انجامید و یک بار دیگر عراقی‌ها مجبور شدند چهره‌های شاخص اسارت را در اردوگاه‌ها و در جمع سایر اسرا قرار دهند.» نظام ولایی، خلاصه تعریف است که می‌توان از نحوه اداره اردوگاه ملحق 5 تکریت ارائه داد.

  • سیدحمید مشتاقی نیا

منتظر این کتاب باشید

سیدحمید مشتاقی نیا | جمعه, ۱۶ فروردين ۱۳۹۲، ۰۵:۵۰ ب.ظ

 

ظهر یاد جواد (آرامی) افتادم. گفتم بروم ببینم حالش چطور است. خودم را به خاکریز کوچک رساندم. جواد بی رمق افتاده بود. به فکرم رسید گازاستریل را روی زخمش بگذارم. دکمه لباسش را که باز کردم چشمم به روده هایش افتاد که از شکمش بیرون ریخته بود. خودش هم این صحنه را دید و وحشت کرد. رنگ و رویش خیلی تغییر کرده بود.  ناامیدانه نگاهی به رضا (دادپور) انداخت و با صدای ضعیفی گفت: رضا! من شهید می شوم؟!

رضا خیلی خونسرد و به شوخی جواب داد: نه، تو از این عرضه ها نداری!

جواد دوباره لب باز کرد و با حالت ملتمسانه ای گفت: رضا! مرا از این جا ببر...

دوباره رضا با خونسردی جواب داد: نمی شود! نوبتی هم باشد نوبت این همه مجروحی است که قبل از تو این جا افتاده اند.

جواد دیگر عصبانی شد. با حالت لج و غضب گفت: مگر این جا حمام صبوری است که نوبتی باشد؟!

خنده ام گرفت. توی این هیر و ویر یاد گرمابه محلشان افتاده بود. رضا هم زد زیر خنده...


آنچه خواندید چند سطری از خاطرات حجت الاسلام سیدسجاد ایزدهی از دوران حماسه و ایثار است که انشالله به زودی آماده چاپ و نشر خواهد شد. این اثر را باید از برکات سال ۹۱ دانست که شکر خدا توفیق گرداوری اش نصیبم شد. آقا سیدسجاد که هم اکنون مدرس خارج فقه در حوزه علمیه قم است در زمان جنگ٬ نوجوانی شانزده ساله و ریزنقش بود که فراتر از سن و سال خود در کوران نبرد با دشمن٬ شاهد حماسه هایی بزرگ و البته مظلومانه از فرزندان بی نام و نشان مکتب خمینی بوده است.

کتاب خاطرات ایشان که احتمالا با عنوان "تو شهید می شوی"! روانه بازار نشر خواهد شد در حجمی تدوین شده که از حوصله مخاطب خارج نبوده و در عین حال روایتی خواندنی و صادقانه از ناگفته های تاریخ درخشان این مرز و بوم را دربرگرفته باشد.

  • سیدحمید مشتاقی نیا

حذف استقلال از منظری دیگر

سیدحمید مشتاقی نیا | يكشنبه, ۱۱ فروردين ۱۳۹۲، ۰۲:۵۹ ب.ظ


 

به شخصیت امیر قلعه نویی بسیار علاقمند هستم. قلعه نویی را باید یکی از مفاخر فوتبال ایران در عرصه مربیگری دانست.

او از نظر اعتقادی نیز فر دی مومن و مقیّد به سلوک و آداب دینی است. اهل نماز است، حلال و حرام را می شناسد و... بارها از برخی دوستان شنیده ام که سحرهای چهارشنبه او را در حرم کریمه اهل بیت علیهم السلام و یا مسجد مقدس جمکران دیده اند.

چند ماه پیش، در جریان مسابقه فوتبال بین دو تیم لیگ برتری استقلال و سپاهان که در اصفهان برگزار گردید، تیم استقلال توانست حریف را در خانه شکست دهد. بلافاصله امیر قلعه نویی پس از اتمام مسابقه، میان خبرنگاران رفت و فرصت را برای بیان دلخوری هایی که در سالهای گذشته نسبت به بعضی از اعضای هیئت مدیره باشگاه سپاهان داشت مناسب دید. او تا توانست رجزخوانی کرد و دست به تحقیر تیم حریف زد. امیرخان به این اندازه هم اکتفا نکرد و پا را فراتر از گلیمش نهاد و به حضور برخی از بازنشستگان نظامی در صدر مدیریت باشگاه ها اعتراض تندی کرد. او در ادامه همین مصاحبه جنجالی به زعم خود سعی کرد طرفداران سپاهان را بر ضد مدیریت باشگاه بشوراند. برای همین مدعی شد نظامیان عضو در مدیریت باشگاه سپاهان از عمد به دنبال عدم صدر نشینی این تیم در لیگ هستند تا از شادی های خیابانی حامیان باشگاه پیشگیری کنند!

دیروز وقتی در مرحله نیمه نهایی جام حذفی فوتبال، دو تیم استقلال و سپاهان در یک بازی سرنوشت ساز در تهران مقابل هم قرار گرفتند، به پسرم گفتم برنده این مسابقه تیم سپاهان خواهد بود. او از این که می دید پدرش به رغم تعصب روی رنگ آبی چنین ادعایی می کند دچار حیرت شد. تیم سپاهان در این مسابقه توانست در مقابل چشم بیش از شصت هزار طرفدار استقلالی در خانه حریف، این تیم را از ادامه رقابت ها حذف کند. طرفداران سپاهان شب گذشته را به شادی و شعف گذراندند.

برای پسرم توضیح دادم که این سرنوشت همه آدم هایی است که ندای منم منم سر داده و در مقابل بندگان خدا، تکبّر می ورزند. به اقتضای قوانین عالم خلقت، گاه یک پشه ناچیز هم می تواند مأمور باشد تا بینی نخوت نمرود درونمان را به خاک بمالد.

انشالله بازیکنان تیم آبی پایتخت، در رقابت های باشگاهی آسیا، سربلندی ورزش ایران را رقم خواهند زد.

  • سیدحمید مشتاقی نیا

تنت به ناز طبیبان نیازمند مباد

سیدحمید مشتاقی نیا | شنبه, ۱۰ فروردين ۱۳۹۲، ۰۹:۲۵ ب.ظ

 

امروز خبر کسالت و ناراحتی قلبی حجت الاسلام ماندگاری را که منجر به جراحی وی گردید در رسانه ها خواندم.

دقایقی پیش با این بزرگوار تماس گرفته و جویای احوال شدم. شکر خدا از سی سی یو خارج شده و مشغول استراحت است٬ گرچه همچنان ملتمس دعای دل پاک فاطمیون است.

انشالله سایه ایشان همواره بر سر خادمین شهدا مستدام باشد. دعا می کنیم به برکت صدیقه طاهره سلام الله علیها و عنایت شهدا هر چه زودتر بهبودی کامل برای ایشان حاصل شده و تا سال های سال توفیق تبیین و ترویج سیرت دلدادگی و آئین رستگاری را داشته باشد.

انشالله زائران کوی نور و شهادت و دلشکستگان خیمه فاطمی٬ این راوی طریقت وصال را از دعای خیر خویش فراموش نخواهند ساخت.

  • سیدحمید مشتاقی نیا

حاشیه ای پیرامون برگزاری نماز جمعه در امیرکلا

سیدحمید مشتاقی نیا | شنبه, ۱۰ فروردين ۱۳۹۲، ۱۲:۰۹ ب.ظ

 

سه هفته است که شهر امیرکلا شاهد برگزاری نمازجمعه است. با این که پیش از این نمازجمعه در پنج نقطه مختلف شهرستان بابل برگزار گردید اما اقامه نمازجمعه در امیرکلا به دلیل نزدیکی مکان آن با مصلای بابل حاشیه هایی جدی را به همره داشته است. در این خصوص توجه به چند نکته ضروری است:

1-      امیرکلا شهری مذهبی و انقلابی است. حضور علمایی شاخص، شهدایی والامقام و نخبگانی ارزنده در این شهر باعث شده است که امیرکلا همواره افتخاری بزرگ برای مردم شهرستان بابل محسوب شود. ارادت به شهدای امیرکلا این جانب را بر آن داشته تا در هربار سفر به بابل، بی استثنا حداقل یک بار با جمعی از دوستان، شبانه و با پای پیاده به زیارت مزار شهدای دیوکلا و سیدالشهدای آن دیار یعنی سیدعلی اکبر شجاعیان بروم.

2-      شأن مردم متدین و انقلابی این دیار اقتضا می کند توجه بیشتری در خصوص توسعه این شهر و رفع مشکلات مردم آن از سوی مسئولان امر صورت بگیرد. توجه به توسعه امیرکلا تنها وظیفه مسئولان این شهر نبوده و هر یک از بزرگان شهرستان بابل و مازندران که صاحب مقام یا نفوذ کلام است وظیفه دارد برای پیشرفت این شهر تلاش کند. البته باید دقت داشت که بسترسازی برای رشد این شهر با توسل به چه شیوه هایی میسّر خواهد شد. یادم می آید روز تشییع پیکر مرحوم آیت الله روحانی، عده ای با داد و هوار جمع شده بودند و می خواستند به هر قیمتی شده آن مرحوم را در کله بست (از توابع بابلسر) به خاک بسپارند. علت را از یکی از بوقچی های آن جمع سوال کردم. می گفت: دفن این مرحوم در کله بست باعث رفت و آمد مسئولان به آن منطقه گردیده و به تبع آن منجر به پیشرفت و توسعه کله بست خواهد شد! نگرش های سطحی به مقوله توسعه شهری، بیشتر شبیه به یک کار تبلیغاتی می ماند. به طور مثال نوشتن عبارت "امیرشهر" به جای امیرکلا بر روی برخی تابلوهای خیابان این شهر جز مصرف تبلیغاتی و انتخاباتی، نتیجه خاصی در پی نداشته و به هیچ وجه قدمی برای ارتقای تسهیلات و امکانات شهری محسوب نخواهد شد.

3-      شهر امیرکلا هم بالاخره دارای نمازجمعه شد. سایت خبری شهرداری امیرکلا که به طور طبیعی به بازتاب فعالیت های شهرداری و شورای شهر اشتغال داشت با آب و تاب به انعکاس اخبار مربوط به برگزاری نمازجمعه این شهر پرداخت و حتی از انتشار تصاویر مربوط به صرف ناهار در مراسم نمازجمعه هم دریغ نورزید. عنایت ویژه این سایت به اخبار نمازجمعه و نیز توجه به مسئولان پیگیر برگزاری نمازجمعه، نشان می دهد چه کسانی بیشترین دغدغه را در آستانه انتخابات شورای اسلامی شهر، برای برگزاری نمازجمعه در امیرکلا داشته اند.

4-      بر اساس احکام دین، حداقل فاصله مکان دونماز جمعه باید یک فرسخ باشد. جالب آن که این حکم در زمانی بیان شد که پیمودن چنین مسافتی با پای پیاده یا حیوانات چهارپا، لااقل دوسه ساعت به طول می انجامید. این مسئله به خودی خود نشان می دهد که به رغم دشواری طی طریق، اسلام، محور قرار گرفتن نماز جمعه در هر منطقه را به منظور ایجاد اتحاد بین مسلمین یک اصل می دانسته است. با این حال نباید غافل بود که فاصله یک فرسخی بین دو نمازجمعه، تنها شرط ایجاد یک نمازجمعه جدید نیست، که اگر چنین بود در کلان شهرهای کشورمان باید شاهد برگزاری چندین نمازجمعه می بودیم. به طور نمونه در اوایل پیروزی انقلاب، نمازجمعه مستقلی در منطقه جمکران برگزار می شد که با مخالفت قاطبه علما، تعطیل گردید. در شهرستان بابل هم بعضی روستاهای جاده قائمشهر و... بیش از یک فرسخ با محل برگزاری نمازجمعه فاصله دارند. حتی اگر ادعای بسیاری از دوستان مبنی بر غیرشرعی بودن فاصله محل برگزاری نمازجمعه امیرکلا با نمازجمعه بابل و کمتر از یک فرسخ بودن آن را پشت گوش بیندازیم باید توجه داشته باشیم که صرف فاصله یک فرسخی، دلیل کافی برای برگزاری نمازجمعه جدید نخواهد بود.

5-      فلسفه برگزاری نمازجمعه، حفظ وحدت بین مسلمین است. احیای این نعمت بزرگ جامعه اسلامی در جای جای کشور را باید یکی از برکات انقلاب اسلامی دانست. در این بین نباید به تشکیل نمازهای جمعه از زاویه تکلیف اداری و بیلان کاری نگاه کرد. از آن جا که متن این نوشتار به زودی در اختیار مسئولان عالی رتبه کشوری قرار خواهد گرفت لازم به یادآوری است که صرف تکثّر در برگزاری نمازجمعه، نشان دهنده توفیق و فعالیت سیاستگذاران امر نیست. از این رواست که مقام معظم رهبری تأکید فرموده اند: "انجام هرگونه کاری که منجر به بروز اختلاف بین مومنین و پراکندگی صفوف آنان شود جایز نیست؛ چه رسد به نمازجمعه که از مظاهر وحدت صفوف مسلمانان است." شریفه " وذرواالبیع " نیز به تعبیر بسیاری از اهل تفسیر، نه فقط به ترک معامله کالا که به دوری از هر نوع اقدامی که شائبه تعلقات مادی را داشته باشد اشاره داشته و به مومنین می فهماند که برگزاری نمازجمعه باید از مقاصد مادی و تبلیغاتی و... به دور باشد.

6-      شهرستان بابل هم اکنون به اندازه یک شورای شهر! و بیش از استانی مانند قم دارای امام جمعه است. امید است با تدبیر صاحبان فضل و علمای شهر، از تکه تکه شدن بیش از پیش نمازهای جمعه این شهرستان که چند پاره شدن شکوه و هیمنه مومنین شهر را در پی خواهد داشت پیشگیری شود. راقم این سطور بعید نمی داند با رویکرد تأمل برانگیزی که در خصوص شهرستان بابل – به عنوان شهری که پرجمعیت ترین نماز جمعه را در استان داراست – اتخاذ شده است مدتی بعد شاهد تشکیل نمازجمعه در برخی روستاهای حومه شهرستان نیز باشیم. به عنوان یک طلبه کوچک، از امام جمعه محترم امیرکلا و دیگر ائمه جمعه این شهرستان انتظار دارم با تقویت انسجام بین روحانیت این دیار، وضعیت پیش آمده را به یک فرصت برای اتحاد بیشتر و بهره گیری از ظرفیت های متعدد شهرستان به منظور ارتقای سطح معنوی و فرهنگی حاکم بر فضای این شهرستان انقلابی که الحق دارالمومنین لقب گرفته است تبدیل نموده و با هوشیاری کامل از سوءاستفاده فرصت طلبان جلوگیری نمایند.   

 

مراسم استقبال و معارفه امام جمعه محترم امیرکلا (سایت شهرداری امیرکلا)


  • سیدحمید مشتاقی نیا

یاد باد آن روزگاران

سیدحمید مشتاقی نیا | جمعه, ۹ فروردين ۱۳۹۲، ۱۰:۲۵ ق.ظ


 

دستورالعمل امام خمینی ( ره ) برای خودسازی

۱- نمازهای پنج‌گانه را در پنج وقت بخوانید. نماز شب را حتماً بپادارید.

۲- روزهای دوشنبه و پنج شنبه را حتی‌المقدور روزه بگیرید.

۳- اوقات خواب را کم کرده و بیشتر قرآن بخوانید.

۴- برای عهد و پیمان اهمیت فوق‌العاده قائل شوید.

۵- به تهی‌دستان انفاق کنید.

۶- از مواضع تهمت دوری نمایید.

۷- در مجالس پرخرج و باشکوه شرکت نکرده و خود نیز چنین مجالسی نداشته باشید.

۸- لباس ساده بپوشید.

۹- زیاد صحبت نکنید. دعاها را زیاد بخوانید. خصوصاً دعای روز سه شنبه را.

۱۰- ورزش کنید.

۱۱- بیشتر مطالعه کنید.

۱۲- دانش‌های فنی را بیاموزید.

۱۳- دانش تجوید و عربی را بیاموزید و در هر زمینه‌ای هوشیار باشید.

۱۴- کار نیک خود را فراموش کنید. گناهان گذشته را به یاد آورید.

۱۵- از نظر مادی به تهیدستان و از نظر معنوی به اولیاء‌الله بنگرید.

۱۶- از اخبار روز دنیا و مربوط به مسلمین با اطلاع شوید.

 

در سال های دفاع مقدس٬ این دستور‌العمل به طور وسیعی در نمازهای جمعه هر هفته توزیع می‌شده و همراه بسیاری از شهدا و رزمندگان بوده است، البته این دستور‌العمل، در مجموعه کتاب‌های “صحیفۀ نور” نیامده است. در آن سال‌ها این دستور‌العمل با این توضیح منتشر می‌شد که امام در پاسخ به درخواست “انجمن اسلامی دانشجویان و فارغ التحصیلان ایرانی هند و شبه قاره” این برنامه شانزده‌گانه را یاد آور شده‌اند.

  • سیدحمید مشتاقی نیا

کاش آقای مدیرکل استعفا می داد!

سیدحمید مشتاقی نیا | دوشنبه, ۵ فروردين ۱۳۹۲، ۰۲:۱۲ ب.ظ


 

گاهی وقت ها آدم می ماند درباره حوادثی که در لوای انقلاب و اسلام رخ می دهد چه واکنشی نشان دهد.

نمی دانم چرا تا حرف از فرهنگ و سنت به میان می آید بعضی مسئولان به سرعت یاد بزن و برقص می افتند؟!

نمی دانم چرا پس از گذشت سه دهه از عمر انقلاب، هنوز هم در حالی که بچه های حزب الله برای پی گرفتن یک کار فرهنگی و ارزشی با ده ها مانع و پیچ و خم دست و پنجه نرم می کنند بودجه های بیت المال به راحتی خرج فعالیت هایی می شود که سنخیت آن با دین و سیاق شریعت از اساس محل اشکال است؟

از پانزدهم تا نوزدهم مهرماه گذشته جشنی از سوی اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی! استان مازندران که اتفاقاً مدیرکل آن یک برادر بزرگوار روحانی است در فرهنگسرای نیاوران تهران با عنوان هفته فرهنگ و هنر مازندران برگزار شد که متأسفانه توأم با حرکت های موزون و قر و نیم قرهای پایین تنه نوامیس استانمان در مقابل پوزخند بالاشهری های پایتخت بود. اسم آن را هم گذاشتند رقص محلی و سنتی مردم فرهیخته استان مازندران!

تصویری که دربالا می بینید عکسی از صحنه رقص به اصطلاح محلی آقایان مازندرانی است که از دامن به عنوان یک لباس محلی مردانه! استفاده کرده اند. فیلم مربوط به رقص خانم ها هم در اختیار بنده قرار دارد که در صورت تمایل مسئولان امر برای پیگیری در اختیارشان قرار خواهد گرفت. دوستانی هم که به این جانب دسترسی ندارند در بابل می توانند از حسین آقای منصف این تصاویر و فیلم ها را تهیه نمایند.

درد و گله اصلی ما این جاست که همه این هزینه ها در پوشش فرهنگ و ارشاد اسلامی صورت می گیرد و میرکل روحانی این اداره بارها در مصاحبه های متعدد دم از احیای یاد و سیرت شهدا می زند. وقتی سخن از حاکمیت شیعه در طبرستان و ولایتمداری تاریخی مردم این سامان به حاشیه برود و در عوض با ارائه چنین نمایش های حقیرانه ای درصدد معرفی چهره فرهنگی دیارمان باشیم نباید از پدیدآمدن سیل هجویات در تمسخر غیرت مردم شمال کشور تعجب کنیم.

کاش آقای مدیرکل به خودش جرأت می داد و به خاطر این رفتار خلاف غیرت برخی معاونانش از ادامه تصدی بر این نهاد فرهنگی استعفا می کرد.

  • سیدحمید مشتاقی نیا